"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2015, ജനുവരി 14, ബുധനാഴ്‌ച

അത്തോളി - മങ്ങാനം കുട്ടപ്പന്‍


രാഘവന്‍ അത്തോളി 












നേരേ ചരിഞ്ഞങ്ങു താഴോട്ട് നീളുന്ന
ഓരം ചുരുങ്ങുന്ന നേരിന്റെ തിട്ടയില്‍
ആരാണൊരുത്തനിന്നാരെയും കൂസാതെ
പാരിന്റെ ദു:ഖം കുടിച്ചുതീര്‍ക്കുന്നവന്‍?
ദേവകിക്കോപ്പം പുലരുന്ന ശൈശവം1
ദേവഗാന്ധാരങ്ങളോര്‍ക്കാതൊടുങ്ങാതെ
രാവിതേ പകലിതേയെന്നഴാതുയിരിന്റെ
രാഗാനുസാരം കുറിക്കുന്നു നിത്യവും 
കല്ലിടാം കുന്നില്‍ കുളത്തിന്റെ ശൈത്യമായ് 2
കന്‍മദം വാറ്റുന്ന കറ്റിന്റെ ശക്തിയായ്
തൊപ്പിയില്‍ തോര്‍ത്തില്‍ കോരപ്പുഴയുടെ
ചെപ്പിലെ പച്ചയാം മാംസചുവകളായ് 3
കാപ്പവന്‍, കാലക്കെടുതിയെ കാറ്റിന്റെ
കാപ്പിരി കൈകളില്‍ നിര്‍വിഘ്‌നമേല്‍പ്പിച്ച്
''കാലന്നൂര്‍ക്കെത്തണേ'' യെന്നോര്‍ത്തു നിത്യവും
കലപിലം തൂവിചിരിക്കുന്നു നിസ്വനായ്
കാലനങ്ങാ ചിന്ത 
മേലനങ്ങാക്കൊതി4-ഒക്കെയും
മേളിച്ചു കുന്നിന്‍ നെറുകയെ
ലാളിച്ചു രാത്രിയില്‍ ഞാന്‍ മയങ്ങീടവെ,
ഈര്‍മ്പലില്‍ മെയ്യുപോല്‍
നേര്‍ത്തു നേര്‍ത്തമ്മത-
ന്നോര്‍മ്മകള്‍ താളം തെളിച്ചു നിന്നീടിലും
ശിലകള്‍ മയങ്ങുന്നു ശില്പ ദു:ഖങ്ങളായ്
ശീലുകള്‍ വറ്റാത്ത തൊടിയിലെ പൂഴിയില്‍
ആഴക്കുഴിയിലില്ലാത്മാര്‍ത്ഥ നീരുകള്‍5
ആളുമര്‍ത്ഥങ്ങളുമില്ലാത്തവന്‍ ശില്‍പി
ആലയം തീര്‍ത്തിട്ടുമാകാതെ6 കേഴുന്ന
ആലോലചിത്തനീയാരുമില്ലാക്കവി!
കുട്ടികള്‍ രണ്ടെണ്ണമെപ്പോഴും-
മിഷ്ടനാമച്ഛന്റെ പാതയില്‍ കല്ലെടുക്കുന്നവര്‍
കാവാകിലെന്ത്? കടലാകിലെന്ത്?
കാവളം കിളികള്‍ക്ക് ചിറകതേ കാമ്യം!
എന്നുളളില്‍ നീളുന്ന സര്‍ക്കസ്സു കമ്പിയില്‍
അന്നത്തെയത്താഴ മോഹചുവടുകള്‍
അക്കരെയെത്തുവാനെന്തു ക്ലേശങ്ങള്‍
അക്കഥ പിന്നെ പറയുന്നതേ ശുഭം