"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2015, മാർച്ച് 29, ഞായറാഴ്‌ച

പി കെ കൃഷ്ണന്‍: തിരുമാണ്ടച്ചിറയുടെ ചരിത്രകാരന്‍


പി കെ കൃഷ്ണന്‍ 
കൊച്ചി നഗസ്ഥലികളുടെ ഇരുളടഞ്ഞ ഭൂതകാലത്തിന്റെ നേര്‍ചരിതം അനാവൃതമാക്കുന്ന ഒരു നോവല്‍ രചന പൂര്‍ത്തിയായി. അച്ചടി രൂപത്തിലുള്ള അതിന്റെ പിറവിക്കുശേഷം ഏറ്റവും ബൃഹത്തായ ദലിത് സാഹിത്യ കൃതിയായും അത് തിരിച്ചറിയപ്പെടും. 'തിരുമാണ്ടച്ചിറ' എന്ന് പേരിട്ടിരിക്കുന്ന ഈ കൃതിയുടെ കര്‍ത്താവ്, വിവിധ കാലയളവുകളില്‍ പലതവണ പാര്‍ലമെന്റംഗമാ യിരുന്ന പി കെ കൊടിയന്റെ അനുജന്‍ പി കെ കൃഷ്ണനാണ്. 1987 ല്‍ പോസ്റ്റല്‍ ഡിപ്പാര്‍ട്ടമെന്റില്‍ നിന്നും വിരമിച്ച കൃഷ്ണന്റെ ആത്മകഥാംശം പേറുന്ന ഈ നോവല്‍ ഒരേസമയം ദേശികരായ അടിയാളന്റെ വംശ ചരിത്രവും ദേശ ചരിത്ര വിജ്ഞാനീയ വുമാണ്. തുരുത്തുകളായി അകന്നും വെള്ളക്കെട്ടുകളായി കലര്‍ന്നും കിടന്നിരുന്ന കൊച്ചിയുടെ, ഇതുവരെയുള്ള ചരിത്രം ഉപരിവര്‍ഗത്തിന്റെ മേനിപറച്ചിലുകള്‍ മാത്രമടങ്ങുന്നതാ യിരുന്നു. എന്നാല്‍ ചാത്താനാടിന്റേയും ഓച്ചന്തുരുത്തിന്റെയും വല്ലാര്‍പാടത്തിന്റേയും മുളവുകാടിന്റേയും കടമക്കുടിയുടേ  യുമൊക്കെ ചെറുത്തു നില്പിന്റെയും തിരിച്ചടികളുടെയും അറിയപ്പെടാത്ത, അമ്പരപ്പിക്കുന്ന ചരിത്രം ഇപ്പോള്‍ ഈ നോവലിലൂടെ അക്ഷരപ്പകര്‍ച്ച നേടുകയാണ്.

ഓച്ചന്തുരുത്ത് പണ്ടാരത്തില്‍ കൊടിയന്റേയും താരയുടേയും അഞ്ച് മക്കളില്‍ മൂന്നാമത്തെ ആളായി 1931 സെപ്തംബര്‍ 17 നാണ് കൃഷ്ണന്‍ ജനിച്ചത്. കുറുമ്പ മൂത്ത സഹോദരിയും കണ്ടന്‍കോരന്‍ മറ്റൊരു സഹോദര നുമാണ്. നേരേ മൂത്ത സഹോദരനാണ് പി കെ കൊടിയന്‍ - അച്ഛന്റെ പേരുതന്നെയാണ്. ഇളയ സഹോദരി സുമതി ഒന്നാം ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ അസുഖത്തെത്തുടര്‍ന്ന് മരിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ 84 വയസുള്ള കൃഷ്ണന്‍ വടക്കന്‍ പറവൂരിനടുത്തുള്ള കോട്ടുവള്ളിയില്‍ വാങ്ങിയ വീട്ടില്‍ സ്ഥിരതാമസമാണ്.

പറയന്‍കാട്ട് കണ്ണന്‍ മകന്‍ കൃഷ്ണനും പി സി ചാഞ്ചനും കെ പി വള്ളോനും (എംഎല്‍സിമാര്‍) ടി എന്‍ പരമനും (പിന്നീട് ജഡ്ജി) കെ കെ മാധവന്‍ എന്നിവരൊക്കെ കൃഷ്ണന്റെ സമകാലികരായിരുന്നു. 

ഓച്ചന്തുരുത്ത് കമ്പനിപീടിക ബസ്സ്‌റ്റോപ്പിനു സമീപം ഇപ്പോഴും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന അന്നത്തെ 'ആശാന്‍ സ്മാരക വായനശാല'യാണ് കൃഷ്ണനില്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള ആദ്യത്തെ വിത്തുപാകിയത്. സവര്‍ണരേക്കാള്‍ യാഥാസ്ഥിതികരും പ്രാമാണികരുമായ ചെറായിയിലെ ഈഴവരുടെ ഇടയില്‍ നിന്നുയര്‍ന്നുവന്ന മനുഷ്യാവകാശ പ്രവര്‍ത്തകനാ യിരുന്നു സഹോദരന്‍ അയ്യപ്പന്‍. മിശ്രഭോജനത്തെ തുടര്‍ന്ന് 'പുലയന്‍ അയ്യപ്പന്‍' എന്നു പരിഹസിച്ചതും നിശിതമായി പീഢിപ്പിച്ചതും അമര്‍ച്ചചയ്തതും അയ്യപ്പന്റെ സ്വന്തം ആള്‍ക്കാരായിരുന്ന ഈഴവര്‍ തന്നെയായിരുന്നു. മനുഷ്യ സ്‌നേഹിയായ അയ്യപ്പന്‍ ഇതുകൊണ്ടോന്നും ഒതുങ്ങുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായിരുന്നില്ല. അങ്ങനെ അയ്യപ്പന്‍ ചെറായിക്ക് പുറത്ത് ഓച്ചന്തുരുത്ത് പോലെയുള്ള പ്രദേശത്തേക്ക് തന്റെ പ്രവര്‍ത്തന മേഖല മാറ്റി. ഇത് ഏറെ പ്രയോജനം ചെയ്തത് പി കെ കൃഷ്ണനായിരുന്നു. ഓച്ചന്തുരുത്ത് SNDP യുടെ പ്രവര്‍ത്തകരായിരുന്ന മങ്ങാട്ട് കുടുംബത്തില്‍ പെട്ട എം കെ നാരായണന്‍ മാഷ് കൃഷ്ണനെ പഠിപ്പിച്ചു. ഡോക്ടര്‍ മാരും അഡ്വക്കേറ്റ് മാരും ഉള്‍പ്പെട്ട ആ കുടുംബത്തിലുള്ളവരെല്ലാവരും സഹോദരന്‍ അയ്യപ്പന്റെ കാഴ്ചപ്പാടു കളോട് ഒത്തുപോകുന്ന പുരോഗമന ചിന്താഗതിക്കാരാ യിരുന്നു. ആണ്ടുതോറും രണ്ടാം ഓണത്തിനും മൂന്നാം ഓണത്തിനും അവര്‍ പ്രഗത്ഭരായ വ്യക്തികളെ കൊണ്ടുവന്ന് പ്രസംഗപരിപാടി നടത്തിക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെ കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ കുറ്റിപ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ളയും പനമ്പിള്ളി ഗോവിന്ദ മേനോനും ചൊവ്വര പരമേശ്വരനുമൊക്കെ പകര്‍ന്നുകൊടുത്ത അറിവുനേടാന്‍ കൃഷ്ണന് കഴിഞ്ഞു.

കുരിശിങ്കല്‍ പള്ളിവക സാന്താക്രൂസ് ലോവര്‍ സെക്കന്ററി സ്‌കൂളില്‍ ചേര്‍ന്ന് പി കെ കൃഷ്ണന്‍ ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസം ആരംഭിച്ചു. അതുകഴിഞ്ഞ് ഞാറക്കല്‍ ഗവ. സ്‌കൂളില്‍ ചേര്‍ന്ന പഠിച്ച് 1949 മാര്‍ച്ചില്‍ SSLC പാസായി. 1951 - 52 വര്‍ഷങ്ങളില്‍ എറണാകുളം മഹാരാജാസ് കോളേജില്‍ ഇന്റര്‍മീഡിയറ്റിന് ചേര്‍ന്നുവെങ്കിലും പഠനം പൂര്‍ത്തിയാ ക്കിയില്ല. തേര്‍ഡ് ഗ്രൂപ്പ് കിട്ടാതിരുന്നത് പ്രശ്‌നമായി, എഴുത്തും വായനയുമായിരുന്നു കൃഷ്ണന് താത്പര്യമുള്ള വിഷയങ്ങള്‍.

1955 ല്‍ നേവല്‍ ബേസില്‍ നേവല്‍ ലോക്കല്‍ ഓഡിറ്റ് ഓഫീസറായി ജോലിയില്‍ പ്രവേശിച്ചു. 1959 ലാണ് പോസ്റ്റല്‍ ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്റില്‍ എത്തുന്നത്. നേവല്‍ ബേസിലെ ജോലി, സ്ഥലം മാറി ദൂരേക്ക് പോകേണ്ടിവരുമെന്നതിനാലാണ് അത് ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട് എഴുതാനും വായിക്കാനും കൂടുതല്‍ അനുകൂലമായ സാഹചര്യമുള്ള പോസ്റ്റല്‍ ഡിപ്പാര്‍ട്ടെമെന്റില്‍ ചേരുന്നത്. 1987 ജൂണ്‍ 1 ന് മുണ്ടംവേലിയിലെ ഓഫീല്‍ നിന്നും വിരമിച്ചു.


കൃഷ്ണന്‍ , ചിത്രലേഖ 
1973 ല്‍ എളങ്കുന്നപ്പുഴയില്‍ നിന്നും ചിത്രലേഖയെ കൃഷ്ണന്‍ വിവാഹം ചെയ്തു. രണ്ട് പെണ്‍മക്കളും ഒരു മകനും ഇവര്‍ക്ക് പിറന്നു. മൂത്ത മകള്‍ വിവാഹിത യായി. 

കൃഷ്ണന്റെ സ്വന്തം 'തമിരാ'യ കാട്ടാശേരി ജിസേ വൈദ്യന്റെ കുടുംബക്കാര്‍ വളരെ സംസ്‌കാര സമ്പന്നരായിരുന്നു. കൃഷ്ണന് അവരുടെ വീട്ടിനകത്തുപോലും എല്ലായിടത്തും പ്രവേശനം അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവിടത്തെ സമപ്രായക്കാരിയായ പെണ്‍കുട്ടി, കാച്ചിയ പാല് കുടിക്കുമ്പോള്‍ സ്വന്തം അച്ഛനമ്മമാരുടെ മുന്നില്‍ വെച്ചുപോലും, കൈകഴുകിപ്പിച്ചശേഷം കൃഷ്ണന് പാല് പകര്‍ന്നു കൊടുക്കുമായിരുന്നു. ആ പെണ്‍കുട്ടി പിന്നീട് കന്യാസ്ത്രിയായി.

എന്നാല്‍ എല്ലാ തമിരുമാരും അങ്ങിനെയായിരുന്നില്ല എന്നതും കൃഷ്ണന്റെ അനുഭവത്തിലുണ്ട്. അടിയാളനോട് എല്ലാ വിഭാഗത്തിലും പെട്ട തമിരുമാര്‍ക്കുള്ള മനോഭാവം ഒരേപോലെതന്നെയാണെന്ന് ഈ അനുഭവം അടിവരയിടുന്നുണ്ട്. ചെമ്മാമ്പിള്ളി തമിരുമാരായിരുന്നു അവരില്‍ വെച്ച് ഏറ്റവും പ്രാമാണികരും പ്രതാപികളുമായ ക്രിസ്ത്യാനികള്‍. അവരില്‍ ചേട്ടനും ഇളയവനും തമ്മില്‍ അധികാര വടം വലി പതിവായിരുന്നു - വടക്കന്‍ പാട്ടിലെ മൂപ്പിളമത്തര്‍ക്കം പോലെ. തര്‍ക്കം എത്രമാത്രം മൂത്താലും സഹോദരന്മാരായ ഇവര്‍ക്ക് തമ്മില്‍ തല്ലാനാവില്ലല്ലോ! പകരം ചേട്ടന്‍ തമിര് പോയി അനിയന്‍ തമിരിന്റെ പുലയരെ മുഴുവന്‍ തല്ലിച്ചതക്കും. അത് അറിയുമ്പോള്‍ അനിയന്‍ തമിര് പോയി ചേട്ടന്‍ തമിരിന്റെ പുലയരെ അതില്‍ കൂടുതല്‍ തല്ലിച്ചതക്കും. തമിരുമാരുടെ തര്‍ക്കത്തിന് ബലിയാടായി ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത പുലയര്‍ മുഴുവന്‍ തല്ലുകൊള്ളണം! ഇതാണ് അന്നത്തെ സാമൂഹ്യ നീതി. 

ക്രൂരമായ ഈ ചരിത്ര യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളുടെ നേരേടുകളെല്ലാം 'തിരുമാണ്ടച്ചിറ' യില്‍ മറനീക്കി പുറത്തുവരുന്നു. 600 ല്‍ ഏറെ പേജുകള്‍ വരുന്ന നോവലാണ് ഇത്. തിരുമാണ്ടച്ചിറ കൊച്ചിയാണ് - അതുതന്നെയാണ് നോവലിലെ നായകസ്ഥാനം. ഈഴവര്‍, ധീവരര്‍, ദലിതര്‍ തുടങ്ങിയ ജനസമുദായങ്ങളാണ് നോവലിലെ ആള്‍രൂപികള്‍. മേലാളരില്‍ നിന്ന് ഈ ജനത കാലങ്ങളായി നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടുള്ള, ലോകചരിത്ര ത്തിലെ കേട്ടുകേള്‍വി പോലുമല്ലാത്ത കൊടിയ ശിക്ഷകളാണ് കൃതിയിലെ വിവരണാത്മകത. സംരക്ഷണം കൊടുക്കാതെ ശിക്ഷകള്‍ കൊണ്ടുമാത്രം അടിമകളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്ത ഉടയോന്മാരും ലോകചരിത്രത്തില്‍ ഇവിടെ മാത്രമേ കാണുന്നുള്ളൂ എന്നത് പഠിതാക്കളായ പുതിയ തലമുറക്ക് അതിശയകരമായി തോന്നിയേക്കാം. നോവലിലെ സ്ഥലം തിരുമാണ്ടച്ചിറ യും കാലം 1503 മുതല്‍ 1663 വരെയുള്ള പോര്‍ച്ചുഗീസ്, 1663 മുതല്‍ 1975 വരെയുള്ള ഡെച്ച്, 1975 മുതലുള്ള ഇംഗ്ലീഷ് ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചെത്തുന്നു.