"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2015, ഏപ്രിൽ 1, ബുധനാഴ്‌ച

സംഘകാലത്തിലേക്ക് ഒരെത്തിനോട്ടം - ഔസേഫ് ചിറ്റക്കാട്


Courtesy 
'ആര്യന്മാരുടെ വരവോടുകൂടിയാണ് ഇന്ത്യയില്‍ സാംസ്‌കാരിക വളര്‍ച്ച തുടങ്ങിയതെന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന് മറ്റൊരു കനത്ത പ്രഹരം തെക്കേ ഇന്ത്യയില്‍ നിന്നും കിട്ടി. കുഴിച്ചെടുത്തു കിട്ടിയ അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല ആര്യന്‍ ഭാഷയെ സംസ്‌കൃതത്തില്‍ നിന്ന് തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ഭാഷ, അതില്‍ രചിക്കപ്പെട്ട സാഹിത്യ കൃതികള്‍ എന്നിവയും പഠനത്തിന് വിധേയമാക്കിയ പ്പോള്‍ തെക്കേ ഇന്ത്യക്ക് സ്വന്തമായ ഒരു സംസ്‌കാരമുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞു. വടക്കേ ഇന്ത്യയില്‍ രൂപം കൊണ്ട സംസ്‌കൃത ത്തിനു സമാന്തരമായി തെക്കേ ഇന്ത്യയില്‍ ചെന്തമിഴും അവിടത്തെ മൗര്യ - ഗുപ്താദി സാമ്രാജ്യങ്ങള്‍ക്ക് സമാന്തരമായി ഇവിടെ ചേര - ചോള - പാണ്ഡ്യ സാമ്രാജ്യങ്ങളും രൂപം പൂണ്ടതില്‍ നിന്ന് ആര്യന്മാര്‍ക്ക് തികച്ചും വിധേയമായിരുന്നു തെക്കേ ഇന്ത്യ എന്ന മുന്‍ധാരണ തെറ്റായിരുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമായി....' വേദങ്ങളുടെ നാട് എന്ന ചെറുപുസ്തകത്തില്‍ ഇ എം ശങ്കരന്‍ നമ്പൂതിരിപ്പാട് എഴുതിയ ഈ വാചകങ്ങള്‍ വളരെ പ്രാധാന്യം അര്‍ഹിക്കുന്നതാണ്. അതിന്റെ ആദ്യഭാഗത്ത് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു 'മറ്റൊരു കനത്ത പ്രഹരം തെക്കേ ഇന്ത്യയില്‍ നിന്ന് കിട്ടിയെന്ന്'. ഈ പ്രസ്താവന യില്‍ നിന്ന് നമുക്ക് മനസിലാക്കാവു ന്നത് ഇതിനു മുമ്പ് ആര്യന്മാര്‍ക്കെതി രായ വളരെ പ്രബലമായ ഒരു പ്രഹരം കിട്ടിയിരുന്നു എന്നതാണ്. അതെ അങ്ങനെ ശക്തമായ ഒരു പ്രഹരം കിട്ടിയിരുന്നു. 1921 ല്‍ സര്‍ ജോണ്‍ മാര്‍ഷലും 1922 ല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവര്‍ത്തക നായിരുന്ന ആര്‍ ഡി ബാനര്‍ജിയും ഹാരപ്പ - മൊഹന്‍ജൊദാരോ നഗരാവശിഷ്ടങ്ങളുടെ കണ്ടെത്തലിലൂടെയായിരുന്നു ആര്യന്‍ മേല്‍ക്കോയ്മ ക്കെതിരായ ആ കനത്ത പ്രഹരം നല്‍കിയിരുന്നത്.

ഇവിടെ ഈ എം എസ് തന്റെ പ്രസ്താവനയുടെ അവസാനഭാഗത്ത് 'വടക്കേ ഇന്ത്യയില്‍ രൂപം പൂണ്ട സംസ്‌കൃതത്തിനു സമാന്തരമായി തെക്കേ ഇന്ത്യയില്‍ ചെന്തമിഴും അവിടത്തെ മൗര്യ - ഗുപ്താദി സാമ്രാജ്യങ്ങള്‍ക്കു ഇവിടെ ചേര - ചോള - പാണ്ഡ്യ സാമ്രാജ്യങ്ങളും രൂപം കൊണ്ടു' എന്ന്. മൗര്യ സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ കാലഘട്ടം ഇന്നു നമുക്ക് വ്യക്തമായും അറിയാന്‍ കഴിയും. ബി സി 327 ലാണ് ഗ്രീക്ക് രാജാവായ അലക്‌സാണ്ടര്‍ ഭാരതത്തിലേക്കുള്ള തന്റെ ജൈത്രയാത്ര ആരംഭിക്കുന്നത്. അന്ന് ഭാരതത്തിന്റെ വടക്കന്‍ പ്രദേശങ്ങള്‍ അക്കെമനിദ് രാജാക്കന്മാരുടെ പോര്‍ഷ്യന്‍ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് പേര്‍ഷ്യന്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയെ പരാജയപ്പെടുത്തി അയാളുടെ സാമ്രാജ്യം പിടിച്ചെടു ക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായിട്ടാണ് അലക്‌സാണ്ടര്‍ ഈ പ്രദേശത്തെ ആക്രമിക്കുന്നത്. ബി സി 323 ല്‍ അദ്ദേഹം തിരിച്ചു പോകുകയും താമസിയാതെ മരിക്കുകയും ചെയ്തു. ബി സി 326 മുതല്‍ക്കേ അലക്‌സാണ്ടറുടെ ഭരണത്തിനെതിരെ വമ്പിച്ച ജനരോഷം പ്രകടമായിരി ക്കുന്നു. ഈ ജനരോഷം മുതലെടുത്തുകൊണ്ടാണ് തക്ഷശിലക്കാരനായ ചാണക്യന്‍ അഥവാ കൗടില്യന്‍ എന്ന ബ്രാഹ്മണന്‍ ചന്ദ്രഗുപ്ത മൗര്യനെ അധികാരത്തിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടു വരുന്നത്. ചന്ദ്രഗുപ്ത മൗര്യന്റെ പൗത്രനും ബിംബിസാരന്റെ മകനുമായ അശോക മൗര്യന്‍ ചക്രവര്‍ത്തി യുടെ ഭരണകാലത്താണ് മൗര്യവംശം അതിന്റെ വളര്‍ച്ചയുടെ ഉന്നതിയിലെത്തുന്നത്. അന്ന് മൗര്യ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തെക്കേ അതിര്‍ത്തി പെണ്ണാര്‍ നദിയോളമെത്തി. പെണ്ണാര്‍ നദിയുടെ തെക്കുള്ള ദേശമാണ് ദക്ഷിണ ഭാരതം. ഇവിടെ ചേര - ചോള - പാണ്ഡ്യ രാജാക്കന്മാരുടെ ഭരണമായിരുന്നു. കലിംഗയുദ്ധത്തിനുശേഷം അശോകമൗര്യന്‍ സ്ഥാപിച്ച സ്തൂപങ്ങളില്‍ അക്കാര്യങ്ങള്‍ പരാമര്‍ശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബി സി 269 നു മുമ്പുതന്നെ ചേര - ചോള - പാണ്ഡ്യ വംശങ്ങള്‍ ദക്ഷിണ ഭാരതത്തില്‍ രൂപം പൂണ്ടു. ഈ ചേര - ചോള - പാണ്ഡ്യ രാജവംശങ്ങളെ പറ്റി ഇന്നു നമുക്ക് കൂടുതല്‍ അറിയാന്‍ കഴിയുന്നത് സംഘകാല കൃതികളില്‍ നിന്നാണ്.

സംഘം എന്ന പദം ചങ്കം എന്ന തമിഴ് പദത്തില്‍ നിന്ന് രൂപം കൊണ്ടതാണ്. കവികളുടേയും പണ്ഡിതന്മാരുടേയും കലാകാരന്മാരുടേയും സദസിനെയാണ് ഇവിടെ ചങ്കം അഥവാ സംഘം എന്ന് വിവക്ഷിക്കുന്നത്. ചേര - ചോള - പാണ്ഡ്യ രാജാക്കന്മാരുടെ ഭരണകാലത്ത് അവരുടെ സംരക്ഷണത്തിലാണ് ഇപ്രകാരം സംഘങ്ങള്‍ രൂപപ്പെട്ടത്. ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ ആര്യരാജാക്കന്മാരുടെ സംരക്ഷണയില്‍ രൂപപ്പെട്ട പണ്ഡിത സദസിനെ പരിഷിത് എന്നാണ് വിളിക്കപ്പെട്ടത്. അതേ പരിഷിത്തികള്‍ക്ക് സമാന്ത രമായി തെക്കേ ഇന്ത്യയില്‍ ചേര - ചോള - പാണ്ഡ്യ രാജാക്കന്മാരുടെ സംരക്ഷണയില്‍ രൂപപ്പെട്ട പണ്ഡിത സദസാണ് ചങ്കം അഥവാ സംഘം എന്നത്. മൂന്നു കാലഘട്ടങ്ങ ളിലായി സംഘം പ്രവര്‍ത്തിച്ചു എന്നതാണ് ലഭ്യമായ വിവരം. അവയെ മുതല്‍ ചങ്കം, ഇടൈ ചങ്കം, കുടൈ ചങ്കം എന്നാണ് നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുള്ളത്.

സംഘകാല കൃതികളായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് 30 കൃതികളാണ്. ഇവയെ പൊതുവില്‍ നാലായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. 1) എട്ടുത്തൊകൈ 2) പത്തുപ്പാട്ട് 3) പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങള്‍ 4) മറ്റു ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ എന്നിങ്ങനെ. എട്ടുത്തൊകൈയില്‍ പേരു സൂചിപ്പിക്കുന്നതു പോലെ എട്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളാ ണുള്ളത്. അവ 1) നറ്റിണൈ 2) കുറുംതൊകൈ 3) ഐംകുറുനൂറ് 4) പതിറ്റുപ്പത്ത് 5) പരിപാടല്‍ 6) കലിത്തൊകൈ 7) അകനാനൂറ് 8 ) പുറനാനൂറ് എന്നിവയാണ്. അതുപോലെ പത്തുപ്പാട്ടില്‍ പത്ത് പുസ്തകങ്ങളാണ്. അവ 1) തിരുമുരുകാറ്റുപ്പടൈ, പെരുനര്‍ ആറ്റുപ്പടൈ, 3) ചിറുപാണാറ്റുപടൈ 4) പെരുമ്പാണാറ്റുപ്പടൈ 5) മുലൈപ്പാട്ട് 6) മതുരൈക്കാഞ്ചി 7) നടുനെല്‍വാടൈ 8) കുറിഞ്ചിപ്പാട്ട് 9) പട്ടിനിപ്പാലൈ 10) മലൈപാടുകടാം എന്നിങ്ങനെ യാണ്. പഞ്ച മഹാകാവ്യങ്ങളായി അഞ്ച് ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍. അവ 1) ചിലപ്പതികാരം 2) മണിമേഖല 3) ജീവക ചിന്താമണി 4) വളൈയാപത് 5) കുണ്ടലകേശി എന്നിങ്ങനെ. ഇവക്ക് പുറമേ മറ്റ് ഗ്രന്ഥങ്ങളായ ഏഴ് കൃതികള്‍ കൂടി. അവ 1) തൊല്‍ക്കാ പ്പിയം 2) തിരുക്കുറല്‍ 3) കളവിയല്‍ 4) യാപ്പെരുങ്കുലം 5) പുറപ്പൊരുള്‍ 6) വെണ്‍പാമാല 7) അകത്തീയം എന്നിങ്ങനെ.

ഇങ്ങനെയുള്ള 35 കൃതികളില്‍ സംഘം നേരിട്ടു പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയത് എട്ടുത്തൊകൈ യിലെ 8 പുസ്തകങ്ങളും പത്തുപ്പാട്ടിലെ 10 പുസ്തക ങ്ങളും ചേര്‍ത്ത് 18 പുസ്തകങ്ങളാണ്. ഇവയാണ് പ്രധാനമായും സംഘകാല കൃതികള്‍ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങളും മറ്റ് ഗ്രന്ഥങ്ങളും സംഘകാലത്തോ അതിന് ശേഷമോ രചിക്കപ്പെട്ടവയാണ്. എന്നാല്‍ മറ്റ്ഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ ഉല്‍പ്പെടുത്തിയ തൊല്‍ക്കാപ്പിയം എന്ന കൃതി ആകെയുള്ള കൃതികളില്‍ നിന്നും വേറിട്ട് നില്‍ക്കുന്നു. ഈ കൃതിയുടെ രചനാകാലം സംഘം ശേഖരിച്ച 18 കൃതികളുടേയും രചനാകാലത്തിന് മുമ്പാണ് എന്നാണ് പണ്ഡിത മതം. തികച്ചും വ്യാകരണപ്രധാനവും കാവ്യലക്ഷണ പ്രധാനവുമായ ഒരു ഉത്തമകൃതിയാണ് തൊല്‍ക്കാപ്പിയം. ആ നിലക്കു നോക്കുമ്പോള്‍ തൊല്‍ക്കാപ്പിയത്തിന്റെ രചനാകാലത്തിനു മുമ്പും സംഘം പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നുവെന്നും അക്കാലത്തെ രചനകളെ മുന്‍നിര്‍ത്തിയാണ് തൊല്‍ക്കാപ്പിയം രചിക്കപ്പെട്ടത് എന്നും അനുമാനിക്കാ വുന്നതാണ്. ആദ്യം സാഹിത്യവും പിന്നീട് അതിന്റെ വിമര്‍ശനവും കാവ്യാസ്വാദനവും വ്യാകരണവും എന്നതാണല്ലോ സാഹിത്യത്തിന്റെ രീതി. ഇക്കാരണത്താലാണ് മുതല്‍ ചങ്കം, ഇടൈ ചങ്കം, കടൈചങ്കം എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് സംഘങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നു എന്ന് പണ്ഡിതന്മാര്‍ സമര്‍ത്ഥിക്കുന്നത്. ആ നിലക്ക് നോക്കുമ്പോല്‍ തൊല്‍ക്കാപ്പിയം ഇടൈചങ്കത്തിന്റെയും എട്ടുതൊകൈയും പത്തുപാട്ടും ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള 18 പുസ്തകങ്ങള്‍ കടൈചങ്കത്തിന്റെയും കൃതികളാണ്. മുതല്‍ ചങ്കവും ഇടൈ ചങ്കവും ഏതേതു രാജാക്കന്മാരുടെ ഭരണകാലത്താണ് നിലനിന്നിരു ന്നത് എന്നും അക്കാലഘട്ടത്തിലെ കൃതികള്‍ ഏതെല്ലാമായിരുന്നു എന്നും ഇന്നും നമുക്ക് അറിയുവാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. അതിന് സഹായകരമായ ചരിത്രരേഖകള്‍ ഒന്നും തന്നെ നമുക്ക് ലഭ്യമായിട്ടുമില്ല. എന്നാല്‍ കടൈചങ്കത്തിന്റെ കാലവും ഏത് രാജാവിന്റെ കാലത്താണ് നിലനി ന്നിരുന്നത് എന്നും അറിയുന്നതിനുള്ള ചില സൂചനകള്‍ സംഘകൃതികളില്‍ നിന്നും തന്നെ ലഭ്യമാണ്.

ചിന്നമന്നൂര്‍ ചെപ്പേടില്‍ ''മധുരാപുരിചെങ്കം' എന്നു കാണുന്നു. പാണ്ഡ്യരാജാക്കന്മാരാ യിരുന്നുവല്ലോ മധുര കേന്ദ്രീകരിച്ച് ഭരണം നടത്തിയിരുന്നത്. മധുരാപുരിചങ്കം എന്നു പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് മറ്റ് പട്ടണങ്ങള്‍ കേന്ദ്രീകരിച്ചും സംഘം പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നു എന്ന് കരുതാവുന്നതാണ്. ചിന്നമന്നൂര്‍ ചെപ്പേടില്‍ നിന്നുള്ള വരികള്‍ പെരുന്തേവനാര്‍ എന്ന കവി പുറനാനൂറില്‍ പകര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു.

'മാപാരതം തമിഴ്പ്പടുത്തും
മധുരാപുരിച്ചങ്കം വയ്ത്തും'

മഹാഭാരതം തമിഴ്‌നാട്ടിലേക്ക് വിവര്‍ത്തനം ചെയ്തത് മധുരാപുരിച്ചങ്ക മാണെന്ന് ഇതില്‍ നിന്നും മനസിലാക്കാം. അതുപോലെതന്നെ പാണ്ഡ്യ രാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്താണ് ഈ ചങ്കം മധുരാപുരിചങ്കം പ്രവര്‍ത്തി ച്ചിരുന്നത് എന്നും. ഇനി ഏത് പാണ്ഡ്യ രാജാവിന്റെ കാലത്താണ് ഈ ചങ്കം പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നു എന്നാണ് അറിയേണ്ടത്. ശത്രുക്കളെ അമര്‍ച്ച ചെയ്ത ഒരു രാജാവിന് മാത്രമേ അത്തരത്തില്‍ യുദ്ധങ്ങള്‍ക്ക് അവധി കൊടുത്ത് സാഹിത്യാദി കലകളിലും സംഘം പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലും മുഴുകുവാന്‍ കഴിയുകയുള്ളൂ. അത്തരത്തില്‍ ഒരു രാജാവിനെ നമുക്ക് പുറനാനൂറില്‍ കാണുവാന്‍ കഴിയും. അത് തലൈങ്കാന യുദ്ധം ജയിച്ച യുവാവും വീരനുമായ നെടുംചേഴിയനാണ്. ചേരന്മാരുടേയും ചോഴന്മാരുടേയും സംയുക്ത സൈന്യത്തെയാണ് അദ്ദേഹം തലൈങ്കാനത്തു വെച്ചു പരാജയപ്പെടുത്തുന്നത്. പുറനാനൂറ് 24 ഉം 372 ഉം പാട്ടുകളില്‍ നിന്ന് തലൈങ്കാന യുദ്ധം ജയിച്ചത് നെടുംചേഴി യന്‍ ആണെന്നും ചേരന്മാരുടേയും ചോളന്മാരുടേയും സംയുക്ത സൈന്യത്തെയാണ് പരാജയപ്പെടുത്തിയത് എന്നും കാണാന്‍ കഴിയും. 

പെരിയാറിന്റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനമായ അയിരമല ആസ്ഥാനമാക്കി ഭരണം നടത്തിയ ചേരന്മാര്‍ പരാജിതരായി പലായനം നടത്തുന്നത് തലൈങ്കാന യുദ്ധത്തിനു ശേഷമാണ്. പിന്നീടുള്ള ചേരചരിത്രം അജ്ഞാതമാണ്. ഇക്കാലഘട്ടത്തെ ചേരവംശത്തിന്റെ ഇരുണ്ട കാലഘട്ടം എന്നാണ് ചരിത്രകാരന്മാര്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. പില്‍ക്കാലത്ത് അവര്‍ ആതന്‍ വംശം എന്നും പൊറൈവംശമെന്നും രണ്ടായി പിരിയുകയും തൊണ്ടി ആസ്ഥാനമാക്കി പൊറൈവംശവും മുചിറി ആസ്ഥാനമാക്കി ആതന്‍ വംശവും നിലവില്‍ വന്നു. ഈ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളേയും പൊതുവില്‍ ഒന്നായി കണ്ടുകൊണ്ട് രണ്ടാം ചേരവംശം എന്നും ഗണിച്ചു വരുന്നു. 

(കടപ്പാട്: പുറനാനൂറ് ഒരു പഠനം - കവിയൂര്‍ മുരളി)

@@@@@@

ലേഖനത്തിന് കടപ്പാട്: 'അസെന്‍ഡ് നേര്' മാസിക. 2014 ഡിസംബര്‍ ലക്കം.