"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2015, മേയ് 26, ചൊവ്വാഴ്ച

യാഗങ്ങളും ആര്യന്‍ ആര്‍ഷപ്പെരുമാറ്റങ്ങളും ബീഭത്സമായ ബലി നടത്തലും - എസ് ജയരാമറെഡ്ഡി, ആന്ധ്ര. പരിഭാഷ: സി കെ കയ്യാലേത്ത്

ബീഭത്സമായ ബലി നടത്തല്‍ (ആര്യഋഷിമാരുടെ യാഗം)

യജ്ഞം, യാഗം, ക്രതു എല്ലാം സമാന പദങ്ങള്‍ തന്നെ. ബലിനടത്തു ന്നവരെ ഋത്വിക്കുകള്‍ എന്നു പറയുന്നു. ഇവര്‍ വേദമന്ത്രങ്ങള്‍ ചൊല്ലാന്‍ പാടവമുള്ള വരാണ്. ഹോതാവ്, ഉദ്ഗാതാവ്, അധ്വര്യാവ്, ബ്രഹ്മാവ് എന്നിങ്ങനെ 4 പ്രധാന ഋത്വിക്കുകളും 12 സഹായി കളുമാണ് ഒരു യാഗ നടത്തിപ്പിന് വേണ്ടത്. പൊതുവേ യജ്ഞസമയത്ത് ഋഷിമാര്‍ തന്നെ ഋത്വിക്കുകളായി കാര്യങ്ങള്‍ നിര്‍വഹിക്കുകയാണ് പതിവ്. ഋഷിമാര്‍ തന്നെ 7 തരത്തില്‍ വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. മഹര്‍ഷി, പരമര്‍ഷി, ദേവര്‍ഷി, ബ്രഹ്മര്‍ഷി, ശ്രുതര്‍ഷി, രാജര്‍ഷി, കരന്‍ദര്‍ഷി എന്നിങ്ങനെ. വേദസാ ഹിത്യം മുതല്‍ പുരാണങ്ങളില്‍ വരെ കാണാം. വ്യാസന്‍, ഭേലന്‍, കണ്വന്‍, വസിഷ്ഠന്‍, ശുശ്രുതന്‍, വിശ്വാമിത്രന്‍, ദൈമിനി എന്നിവര്‍ യഥാക്രമം 7 തരത്തിലും ഉദാഹരണങ്ങള്‍

രാജാക്കന്മാരുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഈ ഋഷികള്‍ ഉപദേഷ്ടാക്കളും സഹായികളും പുരോഹിതരും ഋത്വിക്കുകളുമായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നു. ബന്ധപ്പെട്ട ഋഷിയുടെ ഉപദേശം കൂടാതെ ഒരു രാജാവിനും ഒന്നും ചെയ്യുവാന്‍ ആകുമായിരുന്നില്ല. മറ്റൊരു തരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ മഹര്‍ഷിമാരുടെ കയ്യിലെ കളിപ്പാവകള്‍ മാത്രമായിരുന്നു രാജാക്കന്മാര്‍. ഋഷികളുമായി അഭിപ്രായ വ്യത്യാസമുള്ള രാജാവ് ശാപഭീഷണികൊണ്ട് ഭയപ്പെടുത്ത പ്പെട്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ രാജാക്കന്മാരെ കാല്ക്കീഴില്‍ നിര്‍ത്താന്‍ നല്ലൊരായുധ മായിരുന്നു ഋഷിമാരുടെ കയ്യില്‍, ശാപം.

ഋഷിയുടെ മുഖ്യ ജോലി യാഗം തന്നെ. ചില സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ രാജാക്ക ന്മാര്‍ യാഗം നടത്തിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്ക പ്പെടുകയും പൂര്‍ണമായും ചൂഷണ വിധേയ രാകുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. എങ്ങനെയാണ് ചൂഷണ മാരംഭിക്കുക? സ്വര്‍ണ നാണയങ്ങള്‍, ധാന്യം മറ്റനവധി സാധനങ്ങള്‍, ലക്ഷക്കണക്ക് പശുക്കള്‍, കന്യകമാര്‍, ഭൃത്യന്മാര്‍, ചിലപ്പോള്‍ രാജ്ഞി മാരേയും ദക്ഷിണയായി നല്‌കേണ്ടിവരും. വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ പുത്രകാമേഷ്ടി യാഗം ഉദാഹരണം.

'ഹോതാധ്വര്യൂ, സദ്‌ഗോദ്ഗാതാ, ഹസ്‌തേസ സമയോജന്‍
മഹിഷ്യാ പരിവ്രത്യ വാവതം ച താത്പരം'.

പുത്രകാമേഷ്ടി യാഗത്തില്‍ ഹോതാ, അധ്വര്യു, ഉദ്ഗാധാ ബ്രഹ്മാ എന്നിവര്‍ക്കായി ദശരഥ മഹാരാജാവ് തന്റെ പട്ടമഹിഷി, അവളുടെ പരിചാരിക, തന്റെ കൊട്ടാര ദാസി, (വാവതാ), മദ്യം പകരുന്ന കന്യക എന്നിവരെ യഥാക്രമം ദാനം ചെയ്തതിന്റെ വര്‍ണനയാണ് മേലുദ്ധ രിച്ചത്. ഇത്തരത്തില്‍ ദുരയും കാമവെറിയും മൂത്ത ഋഷികള്‍ തങ്ങളുടെ ജീവ സന്ധാരണത്തിന് രാജാക്കന്മാരെ യജ്ഞ നടത്തിപ്പിനായി മിക്ക പ്പോഴും പ്രേരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

വിവിധതരം യാഗങ്ങള്‍

രാമായണം, മഹാഭാരതം, ഭാഗവതം, അഷ്ടാദശ പുരാണം എന്നീ ഇതിഹാസ പുരാണ ങ്ങളിലെല്ലാം യജ്ഞങ്ങളുടെ നേട്ടങ്ങള്‍ പരാമര്‍ശിക്ക പ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യ കുലത്തിനു തന്നെ അപമാനകരവും കളങ്കിതമായ തരത്തില്‍ നിന്ദ്യ നീച പ്രകൃതങ്ങളായ വിവിധ തരത്തില്‍ പെടുന്നവയാ യിരുന്നു അവ. സദ്ഗുണ സമ്പന്നരെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആര്യ ഋഷീന്ദ്ര ന്മാര്‍ നടത്തിയ ഭീതിതങ്ങളായ ചില യജ്ഞങ്ങളുടെ നാമസൂചന മാത്രം കൊടുക്കുന്നു.

നരമേധം (മനുഷ്യബലി), ഗോമേധം (പശുബലി), അശ്വമേധം (കുതിരബലി), അജമേധം (ആട്ടുബലി), സര്‍പയജ്ഞം (പാമ്പുബലി), പൗണ്ഡ്രികയാഗം ( ഉയര്‍ന്ന വേദിയില്‍ യുവമിധുനങ്ങള്‍ നടത്തുന്ന പരസ്യ മൈധുനം) പുത്രകാമേഷ്ടി ( പ്രകൃതിനിയമ വിരുദ്ധമായ സന്താനോത്പാദനം) രാജസൂയം, സോമയാഗം, സത്രയാഗം, രുദ്രയാഗം, ഭദ്രകാളിയാഗം, വിശ്വജിത് യാഗം, വിശ്വക്ഷേമ യാഗം എന്നിങ്ങനെ ഈ പേരുകള്‍ നീളുന്നു. ഈ യാഗങ്ങളുടെയെല്ലാം ലക്ഷ്യം രാജാക്കന്മാരുടെ ധനം കൊള്ളയടിച്ച്, അവരെ പാപ്പരാക്കി ദാരിദ്ര്യത്തി ലാഴ്ത്തുക എന്നതു തന്നെ. അവര്‍ പിന്നെ ഭിക്ഷാം ദേഹികളായി ത്തീരുന്നു. ചില യജ്ഞകഥകള്‍ ഈ ഇതിഹാസങ്ങളില്‍ നിന്നും പകര്‍ത്തുന്നുണ്ട്.

യജ്ഞങ്ങളും ആര്യന്‍ ആര്‍ഷപ്പെരുമാറ്റങ്ങളും

ആര്യന്‍ ഋഷികളിലധികവും മദ്യപാനികളായിരുന്നു; പ്രത്യേകിച്ചും യജ്ഞ സമയങ്ങളില്‍ ബലിമൃഗങ്ങളുടെ കൊഴുത്ത മാംസഭാഗങ്ങള്‍ യാഗാഗ്നിയില്‍ ചുട്ടെടുത്ത് ഭക്ഷിക്കുക അവരുടെ ഭ്രാന്തമായ ആവേശ മായിരുന്നു; അതും യജ്ഞക്രിയ എന്ന നിലയില്‍ത്തന്നെ. ഒപ്പം സുമ, സോമ, സൗവീര, മൈരേയ തുടങ്ങിയ (ഇന്നത്തെ റം, ജിന്‍, ബ്രാണ്ടി, വിസ്‌കി തുടങ്ങിയ തരങ്ങള്‍ പോലെ) മദ്യങ്ങള്‍ നിറച്ച ബാരലുകള്‍ മാംസത്തോടൊപ്പം കാലിയാക്കിയിരുന്നു. ഗോമാംസ മായിരുന്നു അവരുടെ ഇഷ്ടഭോജ്യം. ദൈനംദിന ഭക്ഷണ ക്രമത്തിലെ ഈ മദ്യാമാംസ സ്വീകരണം അവരെ ഹിംസകരും അസംസ്‌കൃത രുമാക്കിയിരുന്നു. സാമൂഹ്യ ഇടപെടലുകളില്‍ പോലും ഒരു പ്രത്യേക തരം വിലക്ഷണസ്വഭാവം - മുറിവൈദ്യം, വഞ്ചന, കൗശലം, അധികാരക്കൊതി, കാപട്യം - അവര്‍ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇത്തരം മദ്യപന്മാരും അപരിഷ്‌കൃതരും ആര്‍ത്തി മൂത്തവരുമായ ഇവരെങ്ങിനെ വിശുദ്ധരും ന്യായസ്ഥരും മര്യാദക്കാരുമാകും? ഇതൊരു തമാശയും അപഹാസ്യത യുമല്ലേ? താഴെത്തരുന്ന കഥകള്‍ ശ്രദ്ധിക്കാം.

1. നരമേധം

രാജര്‍ഷിയായ സോമകന് 100 ഭാര്യമാരു ണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഒരോയൊരു പുത്രനേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഒരു ദിവസം അവനെ ഒരെറുമ്പു കടിച്ചു. കുട്ടിയുടെ നില ആശങ്കാ ജനകമായിത്തീര്‍ന്നു. അമ്മമാര്‍ അവനെ ആശ്ലേഷിക്കുകയും വിലപിക്കുകയും ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. രാജാവ് കുടുംബ പുരോഹിതനായ ഋത്വിക്കിനോട് ഉപദേശ മാരാഞ്ഞു. ഋഷി ഉപദേശിച്ചതാകട്ടെ ഏക മകനെ ബലി നല്കി ദൈവങ്ങളെ പ്രസാദിപ്പിച്ചാല്‍ 100 ഭാര്യമാരിലും ഓരോ പുത്രന്മാരെ ലഭിക്കു മെന്നായിരുന്നു. ഈ ഉപദേശത്തില്‍ സോമകന്‍ മകനെ യാഗമൃഗമാക്കി ക്കൊണ്ട് നരമേധം തുടങ്ങി. (മഹാഭാരതം. ആരണ്യ പര്‍വം മൂന്നാം അംശം)

അംബരീഷന്‍ എന്ന രാജാവ് രുചികനില്‍ നിന്നും അയാളുടെ രണ്ടാമത്തെ മകനായ ശുനശേഫനെ ലക്ഷം പശുക്കളുടെ വിലയായി നല്കി ബലിമൃഗ മായി വാങ്ങുന്നു.

ഹരിശ്ചന്ദ്ര മഹാരാജാവ് 300 പശുക്കളെ വില നല്കി അജീഗാര്‍ത്തത്തില്‍ നിന്നും ബലിക്കായി ശുനഫേശനേയും വാങ്ങി (ഐതരേയം)

2. ഗോമേധം

രന്തിദേവന്‍ എന്ന രാജാവ് ലക്ഷം പശുക്കളെ അറുത്ത് യാഗം നടത്തി ക്കുകയും അവയുടെ രക്തം പുഴയായി ഒഴുക്കുകയും ചെയ്തത്രേ! കൊന്ന മൃഗങ്ങളുടെ തോല്‍ ഇരു കരകളിലും കുന്നു കൂട്ടുകയും അവയില്‍ നിന്നും രക്തം വാര്‍ന്നൊഴുകി നദിയാവുകയും ചെയ്ത താണത്രേ ചര്‍മണ്വതി. ഇത് ദശരഥന്റെ രാജ്യത്തു നിലനിന്നിരുന്ന നദിയാണത്രേ. രന്തിദേവന്‍ തന്റെ എല്ലാ സ്ഥാവര ജംഗമ സ്വത്തുക്കളും യജ്ഞത്തില്‍ പങ്കെടുത്ത ബ്രാഹ്മണര്‍ക്കായി ദാനം ചെയ്തു. അങ്ങനെ രന്തിദേവന്‍ പാപ്പരാവുകയും 40 ദിവസം പട്ടിണിയിലാകുകയും ചെയ്തുവത്രേ. തുടര്‍ന്ന് ഭിക്ഷാടനവും നടത്തി (ഭാഗവതം, മഹാഭാരതം)

3. പൗണ്ഡ്രികം

യുവമിഥുനങ്ങളെ നഗ്ന ശരീരികളായി ഒരു ഉയര്‍ന്ന വേദിയില്‍ പരസ്യ മൈഥുനം ചെയ്യിക്കുന്ന താണിതെന്നു മുമ്പു സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ. വേദി മധ്യത്തിലുള്ള സുഷിരത്തിലൂടെ സുരതത്തില്‍ ശുക്ലം ഒഴുകി വരാനുള്ള ക്രമീകരണവും വേദിയില്‍ ചെയ്തിരിക്കും. പൗണ്ഡ്രികത്തിന്റെ പേരില്‍ ഒരു കൂട്ടം ഋത്വിക്കുകള്‍ വേദിക്കടിയില്‍ യാഗാഗ്നി കൊളുത്തി കരണ്ടി കളില്‍ നെയ്‌കോരി അതില്‍ത്തളിച്ചും മന്ത്രങ്ങള്‍ ഉച്ചത്തില്‍ ഉച്ചരിച്ചും കൊണ്ടിരിക്കും. ഈ അഗ്നി കുണ്ഡത്തിലേ ക്കായിരിക്കണം സുരതാന്ത്യ ത്തില്‍ ശുക്ലം സ്ഖലിക്കേണ്ടത്. ഈഅവസരത്തില്‍ ഋത്വിക്കു കളും കാഴ്ചക്കാരും ആഹ്ലാദാ ധിക്യത്തില്‍ ആര്‍ത്തു വിളിക്കും. ഈ യാഗത്തെ സനാതനമെന്ന് എങ്ങനെ വിളിക്കും? ഇത് തന്നെയല്ലേ, താരതമ്യം ചെയ്താല്‍ ഇന്നത്തെ സൗന്ദ്ര്യ മത്സരങ്ങള്‍ക്കു പിന്നിലെ രഹസ്യവും?

ഇത്തരം പ്രവൃത്തികള്‍ മാനുഷ്യകത്തിന്റെ ധാര്‍മികതയുടെ അടിത്തറ തകര്‍ക്കുന്നതല്ലേ? ഇന്ത്യന്‍ സാംസ്‌കാരിക ധാര്‍മികത പാശ്ചാത്യരു ടേതിനേക്കാള്‍ ഉയര്‍ന്നതാണെ ന്നെങ്ങിനെ നമ്മുടെ സനാതന ധര്‍മാചാര്യ ന്മാര്‍ ക്കുപദേശിക്കാനും പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാനും കഴിയുന്നു! പൗണ്ഡ്രിക ത്തിന്റെ പ്രതിബിംബങ്ങളല്ലേ ഖജുരാഹോവിലേയും കൊണാര്‍ക്കിലേയും ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ കൊത്തി വെച്ചിരിക്കുന്ന നഗ്ന, ആഭാസ ശില്പങ്ങള്‍? ലക്ഷക്കണക്കായ ഭാരതീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൊത്തു പണികളിലും പൗണ്ഡ്രിക യാഗത്തിന്റെ ആത്മസത്ത വേര്‍പെടു ത്താനാവാത്ത വിധം വ്യക്തമല്ലേ? ലോകമെങ്ങുമുള്ള സഞ്ചാരികള്‍ കാഴ്ച കാണലിനായി ഇത്തരം നഗ്നാഭാസ ശില്പങ്ങളുള്ള ലക്ഷക്കണക്കായ ക്ഷേത്രങ്ങളി ലെത്തുമ്പോള്‍, ഭാരത സര്‍ക്കാര്‍ അവരില്‍ നിന്നും കോടിക്കണക്കിനു രൂപ ആദായ മുണ്ടാക്കുമ്പോള്‍ നമുക്കെങ്ങനെ സൗന്ദര്യ മത്സരങ്ങളെ തെറ്റുപറയാനാകും? എന്തുകൊണ്ട് ഉത്തര്‍ പ്രദേശ് ഗവണ്‍മെന്റ് സൗന്ദര്യ മത്സരങ്ങള്‍ നിരോധിച്ചു? ആഭാസ നന്ഗന ചിത്രങ്ങളുടെ കാഴ്ച ന്യായീകരിക്കുമ്പോള്‍ സൗന്ദര്യ മത്സരങ്ങളെ എന്തുകൊണ്ട് ന്യായീകരിച്ചു കൂടാ? സൗന്ദര്യ മത്സരങ്ങള്‍ നിരോധിക്കുന്നവര്‍ ആഭാസ ശില്പദര്‍ശനം കൂടി തടയുകയോ, അവ നീക്കം ചെയ്യുക തന്നെയോ വേണ്ടതല്ലേ?

----------------------------
പുസ്തകം: മതങ്ങള്‍ ഒരു വിമര്‍ശന പഠനം 
എസ് ജയരാമറെഡ്ഡി
പരിഭാഷ: സി കെ കയ്യാലേത്ത്
പ്രസാധനം: മൈത്രി ബുക്‌സ് തിരുവനന്തപുരം
വില: 160 രൂപ