"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2015, ജൂൺ 24, ബുധനാഴ്‌ച

യോഗ ദര്‍ശനത്തെ ക്കുറിച്ച് ദേവീപ്രസാദ് ചട്ടോപാധ്യായ - പ്രചീന ഭാരത ത്തിലെ ഭൗതികവാദം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍

ഭാരതത്തിലെ ആശയവാദികളില്‍ അടുത്ത കൂട്ടര്‍ യോഗാചാരന്മാരാണ്. ഇവരുടെ സിദ്ധാന്തം 'വിജ്ഞാനവാദം' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. വിജ്ഞാനമെന്ന പദം ഇന്ന് ശാസ്ത്രമെന്ന അര്‍ത്ഥത്തിലാണ് സാധാരണയായി പ്രയോഗിക്കാറുള്ളതെങ്കിലും ഭാരതീയ ദര്‍ശനങ്ങളില്‍ സാങ്കേതികമായ ഒരു അര്‍ത്ഥമുണ്ട്. 'കേവലബോധം' അഥവാ 'കേവലാശയം' എന്നാണ് ഇതിന്റെ അര്‍ത്ഥം. യൂറോപ്യന്‍ തത്വശാസ്ത്രത്തില്‍ ബിഷപ്പ് ബെര്‍ക്കിലി 'ആത്യന്തിക യാഥാര്‍ത്ഥ്യം' എന്നതുകൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നതിനോട് അടുത്ത സാമ്യമുള്ളതാണ് ഇത്. ആത്യന്തിക യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തെ 'അനിര്‍വചനീയ' മെന്നു വിളിക്കുന്നതിനു പകരം ഈ ദാര്‍ശനികന്മാര്‍ 'കേവലാശയ'മെന്നോ 'കേവലബോധ'മെന്നോ വിളിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചു. യോഗത്തെക്കുറിച്ച് വിപുലമായ ഒരു സാഹിത്യം രചിച്ചവരായതുകൊണ്ട് ഇവരെ 'യോഗാചാരന്മാര്‍' എന്നു വിളിക്കുന്നു. യോഗമെന്നതുകൊണ്ട് ഇവര്‍ അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നത് 'ധ്യാനത്തില്‍ നിശേഷം മുഴുകല്‍' എന്നാണ്. പരമാവധി ഗൗരവബുദ്ധിയോടുകൂടി ദീര്‍ഘകാലം നിരന്തരം ധ്യാനത്തില്‍ മുഴുകിയാല്‍- വേറേ വാക്കുകളില്‍ പറഞ്ഞാല്‍, ബാഹ്യ ലോകത്തിലുള്ള താത്പര്യ മെല്ലാം പിന്‍വലിച്ച് അന്തര്‍ലോകത്തുമാത്രം വ്യാപരിച്ചാല്‍ - കേവല ബോധത്തിന്റെ അഥവാ കേവലാശയത്തിന്റെ പരമയാഥാര്‍ത്ഥ്യം സാക്ഷാത്കരിക്കാന്‍ ആവുമത്രേ.

ധ്യാന സമ്പ്രദായത്തിനു പ്രാമുഖ്യം നല്കിയതിനു പുറമേ, യോഗാചരന്മാര്‍ വിപുലമായ ഒരു ഗ്രന്ഥസമുച്ചയത്തിനും ജന്മം കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ആശയ മാണ്, ആശയം മാത്രമാണ് യഥാര്‍ത്ഥമെന്ന പക്ഷം സ്ഥാപിക്കാന്‍ ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ എല്ലാ രീതിയിലുമുള്ള താര്‍ക്കിക വാദങ്ങള്‍ ഉന്നയിച്ചി രിക്കുന്നു. മതവിശ്വാസപ്രകാരം ബൗദ്ധരായിരുന്നു യോഗാചാരന്മാര്‍. ഈ ദര്‍ശനത്തിന്റെ സ്ഥാപകരില്‍ ഏറ്റവും പ്രശസ്തരായിരുന്നു സഹോദര ന്മാരായ അസംഗനും വസുബന്ധുവും. ഇവര്‍ ഏകദേശം എ ഡി അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്. സാങ്കേതിക സംജ്ഞകളുടെ കാര്യത്തില്‍ ഇവര്‍ നാഗാര്‍ജുനനില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്ഥരായിരുന്നു. സാധാരണ ഗതിയില്‍ കാണുന്ന ഭൗതിക ലോകം ഭാവനാസൃഷ്ടമായ നിരര്‍ത്ഥക ഭ്രമത്തിന് തുല്യമാണെന്ന് ശഠിക്കുന്നതില്‍ യോഗാചരന്മാര്‍ നാഗാര്‍ജുനനോടു പൂര്‍ണമായി യോജിച്ചു. നാഗാര്‍ജുനന്‍ നിഷേധപരമായ വൈരുധ്യാത്മ കതകൊണ്ട് - അതായത് ഭൗതിക ലോകത്തിലെ വസ്തുതകളില്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ആരോപിക്കാനുള്ള ഏത് ശ്രമവും അഭ്യന്തരമായ ഒരു വൈരുധ്യത്താല്‍ ബാധിതമാണെന്ന വാദംകൊണ്ട് - ഇത് തെളിയിക്കാന്‍ ഒരുമ്പെടുമ്പോള്‍, അസംഗനും വസുബന്ധുവും പ്രധാനമായും ധ്യാന സമ്പ്രദായത്തിന്റെ ബലത്തില്‍ ഈ ആശയം വ്യക്തമാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. പ്രയോജനകരമാണെന്ന കരുതുന്നിടത്തോളം അവര്‍ താര്‍ക്കിക യുക്തി കളാല്‍ സ്വമതം സ്ഥാപിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

--------------------------------------------------------

1991 പ്രഭാത് ബുക് ഹൗസ്, തിരുവനന്തപുരം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച് ദേവീപ്രസാദ് ചട്ടോപാധ്യായയുടെ 'പ്രാചീന ഭാരതത്തിലെ ഭൗതികവാദം' എന്ന പുസ്തകത്തിലെ 6, 7 പേജുകളിലാണ് ഈ വിവരണമുള്ളത്. പരിഭാഷ: തിരുനെല്ലൂര്‍ കരുണാകരന്‍