"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2015, ജൂൺ 9, ചൊവ്വാഴ്ച

കീഴാളര്‍ ; ഓമന തിരുവിഴ












ആരൊരാളെന്റെ ചെകിട്ടടിപ്പാതയില്‍
കുളമ്പടിയൊച്ചകള്‍ കേള്‍പ്പിച്ചകലുന്നു.
ആരൊരാളെന്റെ മിഴികള്‍ക്ക് മുമ്പില്‍
കടുകിട്ട് ജീവിതാശ്വങ്ങളെ പൂട്ടുന്നു.
ഓര്‍മ്മക്കുതിപ്പുകള്‍ തേക്കുപാട്ടീണത്തില്‍
ഏവ് വളച്ചാലുഴുതു മറിക്കുന്നു
കീഴാളരോ? പിന്നടിയാളരോ? ഇവര്‍
തേങ്ങും മനസ്സിന്നുടമകളോ?
കൊയ്‌തൊഴിഞ്ഞു കറ്റകെട്ടി ഉണങ്ങാത്ത
വയ്‌ക്കോല്‍ നിരത്തിയ പാടത്തിലൂടെ
കൊട്ടും കുരവയും ദേവീ വരവില്‍
ചിലമ്പൊലി ഒച്ചയും കേട്ടിരുന്നോരിവര്‍
ദേവിക്കു പറനെല്ലു നേദിച്ചു പാവങ്ങള്‍
പതനെല്ലു നന്നായ് അളന്നു മറിക്കുമ്പോള്‍
നാളത്തെ നാടിന്നുയര്‍ച്ചയും പ്രീതിയും
കത്തുന്ന വയറിന്നെരിച്ചിലും കാക്കുവോര്‍
കൊത്തിയൊരുക്കി കിളച്ചെടുത്തു നിലം
വെട്ടിയൊരുക്കി മലകളെ നിശ്ചയം
ഗ്രാമങ്ങളെ നല്‍ നഗരങ്ങളാക്കിയോര്‍
നാളിക്കരിക്കാടി യാചിച്ചു നിന്നവര്‍
വേഷങ്ങള്‍ കെട്ടിത്തിരുപ്പുറം ആടിയോര്‍
വൈരിക്കെതിരെ വിരല്‍ ചൂണ്ടിടാത്തവര്‍
ചേറ്റിന്റെ ഗന്ധം വഹിച്ചിരുന്നോരിവര്‍
ചോരാത്ത ദുഃഖത്തിലാമഗ്നരായവര്‍
കീറപ്പഴമ്പായില്‍ അന്തിയുറങ്ങിയോര്‍
കീറത്തുണികളാര്‍ മാറുമറച്ചവര്‍
കീഴാളരായ് കരം കൂപ്പിനിന്നോരിവര്‍
കീഴാളരെ, പിന്നടിയാളരേയിവര്‍
വില്ലുവണ്ടിയിലെ രാദകുമാരന്‍
ഓട്ടുമണികള്‍കിലുക്കി നിരത്തിലൂ-
ടോടാന്ട തുടങ്ങുന്നു വില്ലുവണ്ടി
സാഗരം തന്നില്‍ തലയെടുപ്പോടെയാ
ഭീമമാം നൗകയായ് വില്ലുവണ്ടി.
അന്നുകണ്ടു കലിപൂണ്ട് തിരമാലകള്‍പ്പോലെ
സാവര്‍ണ്യവര്‍ഗ്ഗം അലറി നില്‍ക്കേ
ഒരു പടയോട്ടത്തിനെഴുതിരി കത്തിച്ച്
ഒരു മഹാരാജന്നതിലിരുന്നു
കത്തും മിഴിയിലെയഗ്നിനാളംകൊണ്ട്
വരേമ്യവര്‍ഗ്ഗത്തെ കരിച്ചു മായ്ച്ച്
കൊട്ടും കുരവയും കാലാള്‍പ്പടയുമായ്
കതിരവന്‍ തേരുമായ് മുന്നോട്ടുപോയ്
പാപിയായ് മണ്‍മറഞ്ഞേതോ ദുരാത്മാ-
ക്കളീപാരില്‍ പിറന്നു മനുജരായി
നന്മയുള്ളോരെയഗാധമായ് നോവിച്ച്
തിന്മകള്‍ മാത്രമായ് നേടുവാനായ്
കാളിയനെപ്പോലെ ചീറ്റുവിഷത്തുള്ളി-
വാരിവിതറിവ്രണം വരുത്തി
ജാതിപരിഷകള്‍ ബ്രഹ്മപുത്രന്‍
ചീഞ്ഞപിണംപോലെ പണ്ടൊരിക്കല്‍
കാലങ്ങളേല്‍പ്പിച്ച പാടുകള്‍ മായ്ച്ചിടാ-
നയ്യനില്‍ കാളിജനിച്ചു ഭൂവില്‍
ദേവേന്ദ്രദേവനായ് അയ്യന്‍കാളി
വീണ്ടും വരികയീ വില്ലുവണ്ടീല്‍