"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2015, സെപ്റ്റംബർ 16, ബുധനാഴ്‌ച

രാമകൃഷ്ണപിള്ള സ്വദേശാഭിമാനിയോ? - ദലിത്ബന്ധു എന്‍ കെ ജോസ്

രാമകൃഷ്ണപിള്ള
ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ആമുഖം

1910 സെപ്റ്റംബര്‍ 26-ാം തീയതി തിരുവിതാംകൂറിലെ അന്നത്തെ സര്‍ക്കാര്‍ കെ.രാമകൃഷ്ണപിള്ളയെ നാടുകടത്തി. അദ്ദേഹം അന്ന് സ്വദേശാഭിമാനി എന്ന പത്രം നടത്തികൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയും മകളും സര്‍ക്കാരിന്റെ ആ നാടുകടത്തല്‍ നടപടി ശരിയല്ലാ എന്നു വാദിച്ചുകൊണ്ട് ചില പുസ്തകങ്ങളും ലേഖനങ്ങളും എഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. അതിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ ഇന്നും പ്രചരണം നടന്നു കൊണ്ടിരി ക്കുകയാണ്. ചുരുക്കം ചിലര്‍ മറിച്ചും ചിന്തിക്കുന്നവരായിട്ടുണ്ട്. 2010 സെപ്റ്റംബര്‍ 26-ാം തീയതി ആ സംഭവം നടന്നിട്ടു നൂറുവര്‍ഷം തികയുന്നു. രാമ കൃഷ്ണപിള്ളയെ നാടുകടത്തിയത് തെറ്റാണ് എന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നവര്‍ അതിന്റെ ശതാബ്ദി ഗംഭീരമായി ആഘോഷി ക്കുകയാണ്. അതില്‍ കേരളസര്‍ക്കാരും പ്രതിപക്ഷവും കേരളത്തിലെ പത്രപ്രവര്‍ത്ത കരിലെ ഒരു വിഭാഗവും ഉള്‍പ്പെടും. എന്നാല്‍ നാടു കടത്തിയ നടപടിശരിയാണ് എന്നും അദ്ദേഹം അത് അര്‍ഹിക്കുന്ന ആളാണ് എന്നും അഭിപ്രായ പ്പെടുന്ന മറ്റൊരു വിഭാഗവും കേരളത്തിലുണ്ട്. അവര്‍ ഈ രാജ്യത്തെ അവര്‍ണ്ണരും ദലിതരുമാണ് അതിനാല്‍ അവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടത്ര ശബ്ദം ലഭിക്കാതെ പോയി. എങ്കിലും ശതാബ്ദി തികയുന്ന ഈ അവസരത്തില്‍ നാടുകടത്തല്‍ അര്‍ഹിക്കുന്ന വിധത്തില്‍ തിരുവിതാംകൂര്‍ സര്‍ക്കാരിന് എതിരായി അദ്ദേഹം ചെയ്തത് എന്താണ്? അത് കേരള ത്തിലെ അവര്‍ണ്ണ - ദലിത് വിഭാഗത്തെ ഏത് വിധത്തില്‍ ബാധിച്ചു? അതേപ്പറ്റി ഒരു അന്വേഷണം നടത്തുകയും അത് ബഹുമാ നപ്പെട്ട മുഖ്യമന്ത്രിയുടെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സര്‍ക്കാരിന്റെയും ജനങ്ങളുടെയും മുമ്പില്‍ അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് ഈ ഗ്രന്ഥം കെണ്ടു ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

ഈ രാജ്യത്തെ അയിത്തജനവിഭാഗങ്ങളെ, അതില്‍ പ്രത്യേകിച്ചു ദലിതരെ, ഏറ്റവു മധികം ദ്രോഹിച്ച വ്യക്തിയാണ് കെ. രാമകൃഷ്ണപിള്ള എന്ന് വിശ്വസി ക്കുന്നവനാണ് ഞാന്‍. എനിക്കു അദ്ദേഹത്തോടു വ്യക്തിപര മായി ഒരു വിരോധവുമില്ല. അദ്ദേഹം നിര്യാതനായി 13 വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞാണ് ഞാന്‍ ജനിക്കുന്നതു തന്നെ. അദ്ദേഹം ഒരു ദലിത് വിരുദ്ധനായിരുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ച വസ്തുത കളാണ് ഈ കത്തില്‍ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. തിരുവിതാംകൂറിലെ ജന സമൂഹത്തോട് അദ്ദേഹംതെറ്റ് ചെയ്തു. അതിന്ശിക്ഷ വിധിക്കേണ്ടത് തിരിവിതാംകൂറിലെ അധികാരികളാണ്. അവര്‍ വിധിച്ച ശിക്ഷ യുക്തമോ നിയമാനുസൃതമോ എന്നത് മറ്റൊരു പ്രശ്‌നമാണ്. അതിവിടെ കൈകാര്യം ചെയ്യുവാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അദ്ദേഹം സമൂഹത്തോടു ചെയ്ത പ്രധാന തെറ്റ് ദലിതരുടെ വിദ്യാഭ്യാസ വിഷയത്തില്‍ പ്രതികൂല നിലപാട് സ്വീകരിച്ചു എന്നതാണ്. എന്നാല്‍ അദ്ദേഹം ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടത് ആ തെറ്റിനാണോ എന്നു വ്യക്തമല്ല. അന്നത്തെ സര്‍ക്കാരിനെയും സര്‍ക്കാരിന്റെ പ്രതിനിധിക ളെയും സര്‍ക്കാരിന്റെ ചെയ്തികളെയും അദ്ദേഹം ആഭാസകരമായ വിധത്തില്‍ പത്രദ്വാരാ വിമര്‍ശിച്ചു എന്നത് സത്യമാണ്. അദ്ദേഹം ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടത് ആ തെറ്റിന്റെ പേരിലായിരി ക്കാനാണ് സാധ്യത. അദ്ദേഹത്തെ നാടുകടത്തികൊണ്ടുള്ള രാജാവിന്റെ ഉത്തരവില്‍ കുറ്റങ്ങള്‍ പ്രത്യേകം എടുത്തു പറഞ്ഞിട്ടില്ല. പൊതു ജനക്ഷേമത്തിന് അതാവശ്യമാണ് എന്നുമാത്രമാണ് വിധി ന്യായത്തില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. (വിധിന്യായം അനുബന്ധമായി ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഒടുവില്‍ ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്) ആ വിധിന്യായത്തില്‍ അദ്ദേഹം ചെയ്ത തെറ്റുകളും കുറ്റങ്ങളും എണ്ണിയെണ്ണി പറയേണ്ടതായിരുന്നു. എന്നാല്‍ അതിന്റെ ആകെത്തുകയായ പൊതുജന ക്ഷേമത്തിന് അദ്ദേഹം എതിരായിരുന്നു എന്ന പ്രസ്താവനയോട് ഞാനും യോജിക്കുന്നു. പൊതുജന ക്ഷേമം എന്നുപറയുന്നത് പൊതു ജനത്തിലെ ഏറ്റവും താഴേത്തട്ടില്‍ കഴിയുന്നവരുടെ കൂടി ക്ഷേമമാണ്. കേരളത്തില്‍ അന്നും ഇന്നും പൊതുജന സമൂഹത്തില്‍ ഏറ്റവും താഴേത്തട്ടില്‍ കഴിയുന്നത് ദലിതരാണ്. അവരുടെ ക്ഷേമത്തിന് ഏറ്റവും ആവശ്യമായി രിക്കുന്നത് അവരുടെ വിദ്യാഭ്യാസമാണ് എന്ന് അവരുടെ നേതാവായ അയ്യന്‍കാളി കണ്ടു. അതിനുവേണ്ടി അദ്ദേഹം പല നടപടികളും സ്വീകരിച്ചു. അതില്‍ മുഖ്യമായത് അവരുടെ കുട്ടികള്‍ക്ക് സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌കൂളില്‍ ചേര്‍ന്ന് പഠിക്കാനുള്ള അവസരം നേടി എടുത്തു എന്നതാണ്. അതിന് തടസ്സമായ നിലപാടാണ് രാമകൃഷ്ണപിള്ള സ്വീകരിച്ചത്. സര്‍ക്കാരിന്റെ അതു സംബന്ധിച്ചുള്ള ഉത്തരവിനെ രാമകൃഷ്ണപിള്ള അതിരൂക്ഷമായി എതിര്‍ത്തു. താന്‍ പത്രാധിപരാ യിരുന്ന സ്വദേശാഭിമാനി എന്ന പത്രം അതിലേയ്ക്ക് അദ്ദേഹം ഉപയോഗിച്ചു. അയ്യന്‍കാളിക്ക് അന്നു പത്രമൊന്നമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാധുജനപരി പാലിനി എന്ന പത്രം പിന്നെയും വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞാണ് തുടങ്ങിയത്.



രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ എതിര്‍പ്പിന്റെ പിന്‍ബലത്തില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരും സവര്‍ണ്ണരും ചേര്‍ന്ന് ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌കൂളില്‍ ചേര്‍ക്കാതെ ബലമായി തടഞ്ഞു. മറ്റു സ്‌കൂളിക ളൊന്നും സ്വന്തമായി അവര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ നടപടിയും ആ ചിന്താഗതിയും ദലിതരുടെ ക്ഷേമൈശ്വര്യങ്ങളെ പിന്നാക്കം വലിച്ചു. ഇന്നും ദലിതര്‍ക്ക് അക്ഷരം നല്‍കുന്ന കാര്യത്തില്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥ വൃന്ദവും സവര്‍ണ്ണരും പിന്തിരിപ്പന്‍ നയമാണ് തുടര്‍ന്നു പോരുന്നത്. സമ്പൂര്‍ണ്ണ സാക്ഷരതയുടെ പ്രശ്‌നത്തില്‍ പോലും അത് വ്യക്തമായി ദര്‍ശിക്കാമാ യിരുന്നു. അതിന്റെ ഉത്തര വാദിത്വം പ്രധാനമായും രാമകൃഷ്ണപിള്ള യ്ക്കാണ്. രാമകൃഷ്ണപിള്ള തുടങ്ങിവച്ച പാരമ്പര്യമാണത്.

രാമകൃഷ്ണപിള്ള ശക്തികൊടുത്ത് വളര്‍ത്തി എടുത്ത ആ ചിന്താഗതി അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാടുകടത്തലിനുശേഷവും നിര്യാണത്തിനുശേഷവും ഇവിടെ നിലനില്‍ക്കുകയും അത് ദലിതരുടെ വളര്‍ച്ചയെ കാര്യമായി തടയുകയും ചെയ്തു. ആ ദലിത് വിരുദ്ധ ചിന്താഗതി ഇന്നും ഇവിടെ പ്രബലമാണ്. അതിനെതിരേയുള്ള പോരാട്ടമാണ് മുത്തങ്ങാ യിലും ചെങ്ങറയിലുമൊക്കെ നടന്നത്. പി.ആര്‍.ഡി.എസ്സിന്റെ ശതാബ്ദി വര്‍ഷം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തുകൊണ്ടു് 2009 ഒക്‌ടോബര്‍ 17-ാം തീയതി ചങ്ങനാശ്ശേരിയില്‍ വച്ച് കേരളാ മുഖ്യമന്ത്രി വി.എസ്. അച്യുതാനന്ദന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചത് - 'അധഃസ്ഥിതര്‍ ഇനിയും പൊതുധാരയില്‍ എത്തിയി ട്ടില്ലാ'എന്നാണ്. അധഃസ്ഥിതര്‍ പൊതു ധാരയില്‍ എത്താതിരിക്കാന്‍ കേരളത്തില്‍ ഏറ്റവും ശക്തമായി പ്രവര്‍ത്തിച്ച ആളാണ് കെ. രാമകൃഷ്ണപിള്ള. അവരുടെ വിദ്യാഭ്യാസമാണ് അദ്ദേഹം തടഞ്ഞത്. പൊതുധാര യിലെത്താന്‍ അവശ്യം ആവശ്യമായിട്ടുള്ളത് വിദ്യാഭ്യാസ മാണ്. ആ രാമകൃഷ്ണ പിള്ളയുടെ നാടുകടത്തലിന്റെ ശതാബ്ദി ആഘോഷിക്കു ന്നതും അതേ അച്യുതാനന്ദന്റെ സര്‍ക്കാരാണ്. ആകാര്യത്തില്‍ ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയും പ്രതിപക്ഷവും സ്വീകരിക്കുന്ന നിലപാടും അതുതന്നെ യാണ്. ഇവിടെ ഭരണകക്ഷിയും പ്രതിപക്ഷവും സവര്‍ണ്ണ താല്‍പര്യ ങ്ങളെയാണ് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്. ഇന്നും ഈ രാജ്യത്ത് ശക്തമായി നില കൊള്ളുന്നത് ജാതി ചിന്തയാണ്. ജാതി പ്രശ്‌നത്തില്‍ ഭരണ പ്രതിപക്ഷ വ്യത്യാസം കൂടാതെ സവര്‍ണ്ണര്‍ ഒരുമിക്കുന്നു. അത് ആദിവാസിക ളോടുള്ള മനോഭാവത്തില്‍ മാത്രമല്ല എല്ലാ അയിത്തജാതിക്കാരോടുള്ള മനോഭാവത്തിലും പ്രകടമാണ്.

രാമകൃഷ്ണപിള്ളയെ സംബന്ധിക്കുന്ന ചില സത്യങ്ങള്‍ കൂടി പുറത്ത്‌ കൊണ്ടുവരണമെന്ന് ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചത് അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ്. അര്‍ദ്ധ സത്യങ്ങളെകൊണ്ട് അനുകൂല വ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍ മെനഞ്ഞ് ഒരു പുകമറ സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് സവര്‍ണ്ണര്‍ എക്കാലവും ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അത് രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ കാര്യത്തിലും അവര്‍ തുടരുന്നു. അതിനെ കൈയ്യും കെട്ടി നോക്കിനില്‍ക്കുക അസഹനീയമാണ്.

രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ ദലിത് വിരുദ്ധ നടപടിയും ചിന്താഗതിയും വെളിച്ചത്ത് കൊണ്ടു വരുന്നതിന് വേണ്ടി 2009 ഒക്‌ടോബര്‍ 7-ാം തീയതി കോട്ടയം പ്രസ്സ് ക്ലബ്ബില്‍ വച്ചു ഡോ : എം.എസ്. ജയപ്രകാശും പ്രൊ. രാജു തോമസുമൊത്ത് ഞാന്‍ ഒരു പത്രസമ്മേളനം നടത്തി. ദേശാഭിമാ നിയും മാധ്യമവും മംഗളവും ഒഴികെ മറ്റൊരു ദിനപത്രവും ആ വാര്‍ത്ത പ്രസിദ്ധാകരിച്ചില്ല. അതിന്റെകൂടി വെളിച്ചത്തി ലാണ് ഞാന്‍ ഈ കത്ത് രചിക്കാന്‍ തയ്യാറായത്

കേരള മുഖ്യമന്ത്രി സഖാവ് വി.എസ്.അച്യുതാനന്ദന്, ദലിത്ബന്ധു എന്‍.കെ.ജോസ് എഴുതുന്നത്

ബഹുമാനപ്പെട്ട മുഖ്യമന്ത്രി അച്യുതാനന്ദന്‍,

ഞാന്‍ അങ്ങേയ്ക്ക് പരിചിതനല്ല, കഴിഞ്ഞ എട്ടു ദശാബ്ദമായി കേരള ത്തില്‍ ജനിച്ച് ജീവിച്ച് കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രം പഠിക്കുന്ന ഒരു വിദ്യാര്‍ത്ഥിയാണ് ഞാന്‍. കോട്ടയം ജില്ലയില്‍ വൈക്കത്ത് വെച്ചൂര്‍ വില്ലേജിലാണ് എന്റെ ജന്മസ്ഥലം. അങ്ങയുടെ സര്‍ക്കാര്‍ മുന്‍നിന്നു ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രവര്‍ത്തിയിലെ യുക്തിഹീനത അങ്ങയുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുത്താനാണ് ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ഈ കത്ത് എഴുതുന്നത്.

സര്‍,
ഇക്കഴിഞ്ഞ സെപ്തംബര്‍ 26-ാം തീയതി അങ്ങുകൂടി ചേര്‍ന്ന് സ്വദേശാഭി മാനി കെ. രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ നാടുകടത്തലിന്റെ ശതാബ്ദിയുടെ ഒരു വര്‍ഷത്തെ ആഘോഷത്തിന്റെ ഉദ്ഘാടനം നിര്‍വ്വഹിച്ചുവല്ലോ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അതിയന്നൂരിലെ വീട് സര്‍ക്കാര്‍ ഏറ്റെടുക്കാന്‍ 2010-11 വര്‍ഷത്തെ ബജറ്റില്‍ തുക വകകൊള്ളിച്ചതായും പത്രത്തില്‍ കണ്ടു. അങ്ങും അങ്ങയുടെ സര്‍ക്കാരും ഈ രാജ്യത്തെ മുഴുവന്‍ ജനങ്ങളുടെയും പ്രതിനിധികളാണ്. ഈ രാജ്യത്തെ ഒരു വലിയ വിഭാഗം ജനങ്ങളുടെ പൂര്‍വ്വികരെ ഏറ്റവുമധികം ദ്രോഹിച്ച ഒരു പത്രപ്രവര്‍ത്തകനാണ് സ്വദേശാഭിമാനി രാമകൃഷ്ണപിള്ള. അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴും ആ ജനതയില്‍ നിന്നും മാഞ്ഞിട്ടില്ല.

1910 കാലഘട്ടത്തില്‍ തിരുവിതാംകൂറലെ ദലിതരുടെ ഉന്നമനത്തിന് ഏറ്റവും ആവശ്യമായിരുന്നത് അവരുടെ കുട്ടികള്‍ക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കുക എന്നതാണ്. അതിന് വേണ്ടി അന്ന് സാധുജനപരിപാലന സംഘത്തിന്റെ ജനറല്‍ സെക്രട്ടറിയായിരുന്നമഹാനായ അയ്യന്‍കാളി ഏറെ നിവേദനങ്ങള്‍ നടത്തിയതിന്റെ ഫലമായി പി. രാജഗോപാലാചാരി എന്ന ഒരു സഹൃദയന്‍ ദിവാനായി വന്നപ്പോള്‍ ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌കൂളുകളില്‍ ചേര്‍ത്തു പഠിപ്പിക്കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ഒരു ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിച്ചു. അതിനെ നഖശിഖാന്തം എതിര്‍ക്കുകയാണ് രാമകൃഷ്ണപിള്ള തന്റെ സ്വദേശാഭിമാനി പത്രത്തിലൂടെ ചെയ്തത്.

രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ ആ എതിര്‍പ്പിന്റെ കൂടി പിന്‍ബലത്തില്‍ അന്നു സര്‍ക്കാരിന്റെ ഉത്തരവിനെ ധിക്കരിച്ചുകൊണ്ട് സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥ ന്മാരും സവര്‍ണ്ണരും ചേര്‍ന്ന് ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ സര്‍ക്കാര്‍ പ്രവേശനം ബലമായി തടഞ്ഞു. 1910 മാര്‍ച്ച് 2-ാം തീയതി അദ്ദേഹം തന്റെ സ്വദേശാഭിമാനി പത്രത്തില്‍ എഴുതിയത്, പോത്തിനേയും കുതിരയേയും ഒരുമിച്ച് ഒരുനുകത്തില്‍ കെട്ടി ഉഴവു നടത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതു പോലെയാണ് പുലയകുട്ടികളെയും നായര്‍ കുട്ടികളെയും ഒരുമിച്ചിരുത്തി പഠിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് എന്നാണ്. പുലയകുട്ടികളെ പള്ളികൂടത്തില്‍ ചേര്‍ത്താല്‍ പിന്നെ പാടത്ത് പണിചെയ്യാന്‍ ആളെകിട്ടു കയില്ല. നെല്‍കൃഷി നശിക്കും ജനങ്ങള്‍ പട്ടിണിയാകും എന്നാണ് അന്ന് സവര്‍ണ്ണര്‍ പ്രചരണം നടത്തിയത്. പുലയകുട്ടികളെ പള്ളികൂടത്തില്‍ ചേര്‍ത്തില്ലെങ്കിലും പാടത്തെ പണി നടത്താതിരിക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് അറിയാം എന്നാണ് അതിന് മറുപടിയായി അയ്യന്‍കാളി പറഞ്ഞത്. എന്നു മാത്രമല്ല പുലയകുട്ടികളെ പള്ളിക്കൂടത്തില്‍ ചേര്‍ക്കാതിരുന്നാല്‍ ഈ പാടത്തെല്ലാം ഞങ്ങള്‍ മുട്ടിപുല്ല് മുളപ്പിക്കും എന്നുകൂടി അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു. സുപസിദ്ധമായ കാര്‍ഷിക പണിമുടക്കിന് അദ്ദേഹം ആഹ്വാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

ആ പണിമുടക്ക് ഒരു കൊല്ലക്കാലം നീണ്ടു നിന്നു. പട്ടിണിക്കിടക്കുമ്പോള്‍ പുലയര്‍ താനെ പണിക്കുവരും എന്നു പ്രതീക്ഷിച്ച ജന്മിമാര്‍ നിരാശരായി. താളും തകരയും കാട്ടിലെ കിഴങ്ങുകളും കടലിലെ മത്സ്യവും ഭക്ഷിച്ചു അവര്‍ ഒരു വര്‍ഷം പിടിച്ചു നിന്നു. അവസാനം ജന്മിമാര്‍ പുലയ കുട്ടികളെ സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌കൂളുകളില്‍ പ്രവേശിപ്പിക്കാന്‍ സമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് അനുരജ്ഞനത്തിന് തയ്യാറായി. അന്ന് ദലിതര്‍ക്കെതിരായി ജന്മിമാര്‍ സ്വീകരിച്ച നടപടിക്കു മുന്‍നിന്ന് നേതൃത്വം കൊടുത്തത് രാമകൃഷ്ണപിള്ള യും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്രമായ സ്വദേശാഭിമാനിയുമാണ്. ആ രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ നാടുകടത്തലിന്റെ ശതാബ്ദിയാണ് അങ്ങ് നേതൃത്വംകൊടുക്കുന്ന സര്‍ക്കാര്‍ ഇന്ന് ആഘോഷിക്കുന്നത്. ഈ രാജ്യത്തെ ബഹുജനങ്ങളുടെയും ബഹുഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന ദലിതരുടെയും അയിത്ത ജാതിക്കാരുടെയും എക്കാലത്തേയും ഏറ്റവും ശക്തനായ ശത്രുവിനെയാണ് ഇന്ന് കേരള സര്‍ക്കാരും പ്രതിപക്ഷവും ചേര്‍ന്ന് മഹത്വവല്‍ക്കരിക്കുന്നത്.
സര്‍, അദ്ദേഹത്തെ നാടുകടത്തിക്കൊണ്ട് അന്നത്തെ രാജാവ് മൂലം തിരുനാള്‍ പുറപ്പെടുവിച്ച ഉത്തരവില്‍ നാടുകടത്തലിന് കാരണമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് പൊതുജനക്ഷേമത്തിന് അത് ആവശ്യമാണ് എന്നാണ്. പൊതുജനക്ഷേമം എന്നത് പൊതുജനങ്ങളിലെ ഏറ്റവും താഴെത്തട്ടിലുള്ള വരുടെ കൂടി ക്ഷേമമാണ്. അതിന് വിരുദ്ധമായ നടപടികളാണ് രാമകൃഷ്ണപിള്ള സ്വീകരിച്ചത് എന്നാണ് അന്നത്തെ സര്‍ക്കാര്‍ പ്രസ്താവിച്ചത്. 

തിരുവിതാംകൂറുകാരായ നായന്മാര്‍ക്ക് സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോഗങ്ങള്‍ കൊടുക്കാതെ ഉന്നതഉദ്യോഗങ്ങളെല്ലാം തന്നെ തമിഴ്-തെലുങ്ക് ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക് കൊടുത്തു എന്നതാണ് അന്ന് രാജാവ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത്. എന്നാല്‍ അപ്പോഴും കുറഞ്ഞ ശമ്പളത്തിന്റെ ഉദ്യോഗങ്ങളെല്ലാം നായന്മാരുടെ കുത്തകയായിരുന്നു. ഒരു ഈഴവനോ പുലയനോ അന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ സര്‍വീസ്സിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. അന്ന് ദിവാനായി രാജാവ് നിയമിച്ച പി. രാജഗോപാലാചാരി തമിഴ്‌നാട്ടുകാരനായിരുന്നു. അയാളെ തന്റെ പത്രത്തിലൂടെ തെറികൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്ത് ഓടിക്കാനാണ് രാമകൃഷ്ണപിള്ള ശ്രമിച്ചത്. ആ കുറ്റത്തിനാണ് അദ്ദേഹത്തെ നാടു കടത്തിയത് എന്നാണ് ഇന്നുള്ള വിശ്വാസം.

വീരസ്മരണാര്‍ഹനായ നമ്മുടെ മുന്‍ മുഖ്യമന്ത്രി സി. കേശവന്‍ 'ജീവിത സമരം' എന്ന ആത്മകഥ 148-ാം പേജില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കേരളത്തിലെ അവര്‍ണ്ണജനവിഭാഗങ്ങള്‍ എക്കാലവും സ്മരിക്കേണ്ട മൂന്നു തിരുവിതാം കൂര്‍ ദിവാന്മാരില്‍ ഒരാളാണ് പി. രാജഗോപാലാചാരി എന്നാണ്. തിരുവിതാംകൂറില്‍ മാത്രമല്ല ഇന്ത്യയില്‍ തന്നെ ആദ്യമായി ഒരു ദലിതനെ അയ്യന്‍കാളിയെ 1911-ല്‍ നിയമസഭയിലേയ്ക്ക് നോമിനേറ്റു ചെയ്ത ചരിത്രം സൃഷ്ടിച്ച ആളാണ് പി. രാജഗോപാലാചാരി. തിരുവിതാംകൂറില്‍ ആദ്യമായി ഒരു ഈഴവന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ജോലിയില്‍ പ്രവേശിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്താണ്. രണ്ട് ദലിതരെ എക്‌സൈസ്സ് വകുപ്പില്‍ പ്യൂണ്‍മാരായി അദ്ദേഹം നിയമിച്ചു.

അദ്ദേഹം ഇവിടത്തെ ദിവാന്‍സ്ഥാനത്ത് നിന്നും 1914-ല്‍ പിരിഞ്ഞുപോയി. 1915- ല്‍ എസ്.എന്‍.ഡി.പി. യോഗത്തിന്റെ ആദ്യകാല സമുന്നത നേതാക്കളിലൊരാളായ ടി.കെ. മാധവന്‍ ദേശാഭിമാനി'എന്ന പത്രം ആരംഭിച്ചപ്പോള്‍ അതിന് അനുഗ്രഹാശിസുകള്‍ അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചത് പി. രാജഗോപാലാചാരിയോടായിരുന്നു. അന്നു കണ്ണൂരില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന രാമകൃഷ്ണപിള്ളയെ അദ്ദേഹം പരിഗണിച്ചില്ല. അന്നു ഇവിടത്തെ സാധാരണജനത്തിനു രാജഗോപാലാചാരിയിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന് തെളിവാണത്. അതിനര്‍ത്ഥം രാമകൃഷ്ണപിള്ള അന്ന് ബഹുജന വിരുദ്ധ പക്ഷത്തായിരുന്നു എന്നാണ്. സമ്പത്തും സ്വാധീനവുമുള്ള ഏതാനും നായന്മാരുടെ പക്ഷത്തായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

സര്‍, 
കൊച്ചിരാജാവിന്റെ ഷഷ്ഠ്യബ്ദപൂര്‍ത്തി ആഘോഷങ്ങളുടെ ഭാഗമായി നടത്തിയ നാടക രചനാ മത്സരത്തില്‍ പണ്ഡിതനായ സി. അച്യുത മേനോന്റെ പരിശോധനയില്‍ ഒന്നാം സമ്മാനം ലഭിച്ചത് കവിതിലകന്‍ പണ്ഡിറ്റ് കെ.പി.കറുപ്പന്റെ ബാലാകലേശം എന്ന നാടകത്തിനാണ്. കറുപ്പന്‍ വാല (മുക്കുവ) സമുദായത്തില്‍പ്പെട്ട ആളാണ് എന്ന കാരണത്താല്‍ നാടകത്തെ നിശിതമായി വിമര്‍ശിക്കുകയും. വാലനാണോ സാഹിത്യത്തിന് സമ്മാനം കൊടുക്കേണ്ടത് എന്ന് ചോദിക്കുകയും ചെയ്ത വര്‍ഗ്ഗീയവാദിയാണ് രാമകൃഷ്ണപിള്ള. അദ്ദേഹം ഒരു സാമൂഹ്യ വിരുദ്ധനായിരുന്നു എന്നതിന് ഇനിയും ഏറെ തെളിവുകള്‍ ഉദ്ധരിക്കാനുണ്ട്. അതൊന്നും ഞാനിവിടെ പ്രസ്താവിക്കുന്നില്ല. 

എന്നാല്‍ അദ്ദേഹം ഒരു സ്വാതന്ത്ര സമര വിരുദ്ധന്‍ കൂടിയായിരുന്നു എന്നു പറയാതിരിക്കാന്‍ നിര്‍വ്വാഹമില്ല. ബ്രിട്ടീഷിന്ത്യയില്‍ ഒട്ടാകെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള സമരം കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ടിരുന്ന അക്കാലത്ത് ബ്രീട്ടീഷുകാരെ പാടിപുകഴ്ത്തുന്ന അളായിരുന്നു രാമകൃഷ്ണപിള്ള. അന്ന് അദ്ദേഹം രചിച്ച 'ദില്ലി ദര്‍ബാര്‍' എന്ന ഗ്രന്ഥം ഒന്നും രണ്ടും വാല്യം അന്നത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് ചക്രവര്‍ത്തി ജോര്‍ജ് അഞ്ചാമനെയും മേരി രാജ്ഞിയേയും പ്രകീര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ടുള്ളതായിരുന്നു. 1912 സെപ്തംബര്‍ 28-ാം തീയതി പാലക്കാട്ടുവച്ചു നടന്ന ഒരു സമ്മേളനത്തില്‍ അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചത് 'സ്വാതന്ത്ര്യം സമത്വം സാഹോദര്യം എന്നിവയുടെ സങ്കേതമാണ് ബ്രിട്ടീഷ് രാജസിംഹാസനം' എന്നാണ്. അത്രയധികം സ്വാതന്ത്ര്യ സമരവിരുദ്ധനുംദലിത് പിന്നോക്ക ജനവിരുദ്ധനുമായ കെ. രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ നാടുകടത്തലിന്റെ ശതാബ്ദി ആഘോഷത്തില്‍ നിന്നും അങ്ങും അങ്ങയുടെ സര്‍ക്കാരും പിന്തിരിയണമെന്ന് അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കാനാണ് ഞാന്‍ ഈ കത്ത് എഴുതുന്നത്.

ബഹുമാന്യനായ മുഖ്യമന്ത്രി,

ചരിത്രം വിജയികളുടെ വിജയത്തിന്റെ കഥ മാത്രമാണ്. പരാജിതര്‍ക്കും പലതും പറയാനുണ്ടാകും. അത് ഇന്നുവരെ ആരും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അതിനാല്‍ ചരിത്രം ഇന്നു ഏകപക്ഷീയമാണ്. രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ ചരിത്രവും അതില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമല്ല. ഒരു നിഷ്പക്ഷ സര്‍ക്കാര്‍ അതുകൂടി പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ് എന്ന് അങ്ങയെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുവാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ രാജ്യത്തെ ദലിതര്‍ക്ക് ഏറെ നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്ത ഒരു ദിവാനാണ് പി. രാജഗോപാലാചാരി. അതിലപ്പുറം ഇന്നും ദലിതര്‍ക്കു വേണ്ടി ഒരു ഭരണകര്‍ത്താവും ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. ഒരു രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ പേരു പറഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തെ അനാദരിക്കുന്നത് കൈയ്യും കെട്ടി നോക്കി നില്ക്കാന്‍ ദലിതര്‍ക്കാവുകില്ല.

എന്ന്,
1-11-2009.
തിരുവനന്തപുരം, ദലിത് ബന്ധു എന്‍.കെ. ജോസ്
-----------------------------------------
2010 ആഗസ്റ്റ് 15 ദലിത്ബന്ധു
നമശിവായം, അംബികാ മാര്‍ക്കറ്റ്, വൈക്കം
ഫോണ്‍.9961055655, 
email. dalitbandu@yahoo.com

ഒന്നാം അദ്ധ്യായം