"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2015, സെപ്റ്റംബർ 22, ചൊവ്വാഴ്ച

സദാനന്ദസ്വാമികള്‍ - ദലിത് ബന്ധു എന്‍.കെ.ജോസ്

ശ്രീമൂലം തിരുനാള്‍ 
സര്‍,
ഞാന്‍ അങ്ങയെ ഒരുകാര്യം കൂടി അറിയിക്കട്ടെ. ഒരു സദാനന്ദസ്വാമിയുടെ കാര്യം.

1881 ലെ സെന്‍സസ്സ് പ്രകാരം തിരുവിതാംകൂറിലെ ജനസംഖ്യ 2401158 ആണ്. അതില്‍ 20.76 ശതമാനം ക്രൈസ്തവരാണ്, അതായത് 498480. അത് പ്രധാനമായും സുറിയാനിക്കാരും ലത്തീന്‍കാരും പ്രൊട്ടസ്റ്റാന്റുകാരുമാണ്. അന്ന് തിരുവിതാംകൂറില്‍ 5738 പ്രോട്ടസ്റ്റന്റ് ക്രൈസ്തവരുണ്ടായിരുന്നു. എല്‍.എം.എസും, സി.എം.എസുമാണ് അന്നത്തെ പ്രധാന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് വിഭാഗങ്ങള്‍. 1806 ലാണ് ആദ്യത്തെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മിഷനറി സമൂഹം എല്‍.എം.എസ്‌കാരനായ റവ: റിംഗിള്‍ടോബിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഇവിടെ എത്തിയത്.1 1806 ല്‍ ഒരു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ്കാരന്‍ പോലുമില്ലാതിരുന്ന തിരുവിതാംകൂറില്‍ എട്ടു ദശാബ്ദം കൊണ്ട് 57318 പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാരുണ്ടായി. ആകെ ക്രൈസ്തവരുടെ 11.5 ശതമാനം. അതേസമയം സുറിയാനിക്കാര്‍ ഉണ്ടായി 19 നൂറ്റാണ്ടും ലത്തീന്‍കാര്‍ ഉണ്ടായി നാലര നൂറ്റാണ്ടും കഴിഞ്ഞിട്ടും അവര്‍ കേവലം ആകെ ക്രൈസ്തവരുടെ 88.5 ശതമാന ത്തില്‍ ഒതുങ്ങിനിന്നു. അഭൂതപൂര്‍വ്വമായ വളര്‍ച്ചയാണ് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റു സമൂഹത്തിനുണ്ടായത്. ആ കണക്കിന് മുന്നോട്ട് പോയാല്‍ അതിവിദൂരമി ല്ലാത്ത ഭാവിയില്‍ തിരുവിതാംകൂര്‍ ഒരു ക്രൈസ്തവ ഭൂരിപക്ഷമുള്ള രാജ്യമായിമാറും. പ്രൊട്ടസ്റ്റാന്റ് ക്രൈസ്തവര്‍ക്ക് മുന്‍തൂക്കമുള്ള രാജ്യമാകും. ഇത്രയുംനാള്‍ ക്രൈസ്തവരുടെ എണ്ണം വര്‍ദ്ധിക്കാതിരുന്നത് സുറിയാനി ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തി ലേയ്ക്ക് ദലിതരെയും അവര്‍ണ്ണരെയും അവര്‍ സ്വീകരിക്കാതിരുന്ന തിനാലാണ്. പോര്‍ട്ടുഗീസുകാര്‍ വന്ന് മുക്കുവരെ ക്രിസ്ത്യാനികളാക്കിയപ്പോഴും സുറിയാനിക്കാരുടെ സമൂഹത്തിലേയ്ക്ക് അവരെ ചേര്‍ത്തില്ല. അങ്ങനെയാണ് ലത്തീന്‍ ക്രൈസ്തവര്‍ എന്ന ഒരു പ്രത്യേക സമൂഹം തന്നെ ഉണ്ടായത്. പോര്‍ട്ടുഗീസുകാരുടെ ഇവിടുത്തെ പരാജയത്തോടുകൂടി ലത്തീന്‍ക്രൈസ്തവ സഭയിലേയ്ക്കുള്ള മുക്കുവരുടെ ഒഴുക്കും നിലച്ചു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാര്‍ വന്നപ്പോള്‍ സ്ഥിതി ആകെ മാറി. ആരെയും തങ്ങളുടെ സമൂഹത്തിലേയ്ക്കു സ്വീകരിക്കുന്നതിന് അവര്‍ക്ക് മടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. അങ്ങനെ അവരുടെ എണ്ണം വേഗം വര്‍ദ്ധിച്ചു. ഒരുകാലത്ത് ഇന്ത്യയിലെ ഏക ഹൈന്ദവരാജ്യ മെന്ന് പുകഴ്‌പ്പെട്ടതാണ് തിരുവിതാംകൂര്‍. ഇന്ത്യയില്‍ 565 ലേറെ വരുന്ന മറ്റെല്ലാ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളും ഒരിക്കലല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരിക്കല്‍ മുസ്ലീം ഭരണത്തിന് വിധേയമായിട്ടുണ്ട്. തിരുവിതാംകൂറില്‍ മാത്രം അത് സംഭവിച്ചില്ല. മാലിക് കഫൂര്‍ ഒരിക്കല്‍ തെക്കന്‍ തിരുവിതാംകൂറില്‍ വന്നു കൊള്ളനടത്തി തിരികെപ്പോയി. പിന്നീടൊരിക്കല്‍ ടിപ്പു സുല്‍ത്താല്‍ ആലുവാപ്പുഴയുടെ തീരം വരെ വന്നു. അതിലപ്പുറമൊരു ഇസ്ലാം ബന്ധവുമില്ലാത്ത തനി ഹൈന്ദവ രാജ്യമായ തിരുവിതാംകൂറിലെ ഹൈന്ദവ ഭൂരിപക്ഷം കാണെക്കാണെ കുറഞ്ഞു നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊ ണ്ടിരുന്നു. തിരുവിതാംകൂറിലെ ഹൈന്ദവര്‍ അതറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും പാലക്കാട്ടുകാരനായ സദാനന്ദസ്വാമികള്‍ അത് കണ്ടു. ഇന്ന് ആര്‍.എസ്.എസുകാര്‍ കാട്ടുന്ന അതേ വികാരം, അവര്‍ക്കും രണ്ടുമൂന്നു ദശാബ്ദങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പേ കണ്ട ഹിന്ദു വര്‍ഗ്ഗീയവാദിയായിരുന്നു സദാനന്ദസ്വാമികള്‍.

2 തിരുവിതാംകൂറിലെ ക്രൈസ്തവരുടെ ജനസംഖ്യ വര്‍ദ്ധിക്കുന്നതിന്റെ കാരണവും അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി. ഇവിടുത്തെ പുലയ-പറയ-നാടാര്‍ വിഭാഗങ്ങളില്‍പ്പെട്ട ഹൈന്ദവര്‍ കിസ്തുമതം ആശ്ലേഷിക്കുന്നു; അതിലൂടെ അവര്‍ക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം മാത്രമല്ല ലഭിക്കുന്നത്, വഴിനടക്കാനും തുണി ഉടുക്കാനും ഉള്‍പ്പെടെ പല അവകാശങ്ങളും അനുകൂലങ്ങളും ലഭിക്കുന്നുണ്ട്. മറ്റ് ക്രൈസ്തവരെപ്പോലുള്ള സ്ഥാന മഹിമകളിലേക്ക് അവര്‍ എത്തിനോ ക്കുന്നു. അതാണ് അവര്‍ ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിക്കാനുള്ള പ്രധാനകാ രണം. അത് ഇനിയും അനേകരെ ക്രിസ്തുമതത്തില്‍ എത്തിക്കുവാന്‍ കാരണമാകും. അതിനെന്തെങ്കിലും പരിഹാരം കാണണം. അതിനു വേണ്ടി അദ്ദേഹം 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന കാലത്ത് തിരുവനന്ത പുരത്തെത്തി. അദ്ദേഹം അവിടത്തെ സവര്‍ണ്ണരെ, മുഖ്യമായും നായന്മാരെ കണ്ടു. സ്ഥിതിഗതികള്‍ വിശദീകരിച്ചു. കൂടുതല്‍ മത പരിവര്‍ത്തനം അയിത്ത ജാതിക്കാരില്‍ നിന്നും ഉണ്ടാകാതിരിക്കാനായി അവരോടുള്ള സവര്‍ണ്ണരുടെ സമീപനം കൂടുതല്‍ സൗഹാര്‍ദ്ദപരമാകു വാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം എന്ന് സദാനന്ദ സ്വാമികള്‍ അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു. പക്ഷെ അവര്‍ അത് പുശ്ചിച്ചു തള്ളുകയാണ് ചെയ്തത്. 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യദശകത്തില്‍ അദ്ദേഹം മണപ്പുറത്ത് നിന്ന് തിരുവല്ലത്തേയ്ക്കുള്ളറോഡിന്റെ വശത്ത് ഒരു ആശ്രമം സ്ഥാപിച്ചു. ബ്രഹ്മനിഷ്ഠാ മഠം. അതിന്റെ ശാഖകള്‍ തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയില്‍ പലസ്ഥലത്തും സ്ഥാപിച്ചു. അവിടെ നിന്നെല്ലാം അയിത്തത്തിനും അനാചാരങ്ങള്‍ക്കും എതിരായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. തിരുവനന്തപുരത്തെ അഭ്യസ്തവിദ്യരായ ജനങ്ങളില്‍ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം അദ്ദേഹത്തില്‍ ആകൃഷ്ടരായി അദ്ദേഹത്തോടു സഹകരിച്ചു.

3 രാമകൃഷ്ണപിള്ള സദാനന്ദ സ്വാമികളെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെയും ഭത്സിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. അന്നദ്ദേഹം കേരളന്‍ എന്ന പത്രത്തിന്റെ അധിപനായിരുന്നു. അതിന്റെ ആദ്യലക്കം മുതല്‍ തന്നെ അദ്ദേഹം സ്വാമികള്‍ക്കു എതിരായി എഴുതുവാന്‍ തുടങ്ങി. 1905 മേയ് മാസത്തില്‍ പുറത്തു വന്ന ആദ്യലക്കത്തില്‍ 11 ഉം 12 ഉം പേജുകള്‍ അതിനായിട്ടാണ് വിനിയോഗിച്ചത്. രണ്ടാം ലക്കത്തില്‍ രാമകൃഷ്ണ പിള്ള 'സ്വാമി സദാനന്ദന്‍' എന്ന ഹെഡിംഗില്‍ എഴുതി ''..... അദ്ദേഹം ബഹുജനങ്ങളെ അധീനരാക്കിയിരിക്കുന്ന നാളത്രയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മതം, അനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍ മുതലായവയെക്കുറിച്ചു ശരിയായ അറിവ് പൊതുജനങ്ങള്‍ക്കു ണ്ടായിരിക്കണ മെന്നുള്ളതിനെ എതിര്‍ക്കുന്നവര്‍ പൊതുജന വഞ്ചകന്മാര്‍'എന്ന അഭിധാനത്തെ അര്‍ഹിക്കാമെന്നു തന്നെ ഞങ്ങള്‍ വിചാരിക്കുന്നു....'2 4-ാം ലക്കത്തില്‍ അദ്ദേഹം എഴുതി '...... കാവിവസ്ത്രം മൂടി നടക്കുന്നവരെല്ലാം സന്മാര്‍ഗ്ഗികളും ഐഹികവിഷയ വിരക്തന്മാരും ക്ഷീണപാപന്മാരും ഈശ്വരധ്യാനനിരതന്മാരും മാത്രമാണെന്ന് കരുതുവാന്‍ പാടുള്ളതല്ല. ബ്രഹ്മനിഷ്ഠാ മഠങ്ങളില്‍ പ്രായം ചെന്ന പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ദേവാരാധനയ്ക്ക് താണ്ഡവം മുതലയാവ നടത്തണമെന്ന ഏര്‍പ്പാട് വച്ച അതിന്‍വണ്ണം ചില ഇടങ്ങളില്‍ നടത്തിക്കുന്നു എന്ന് അറിയുന്നതില്‍ ഹസിക്കാതിരിക്കാന്‍ നിര്‍വാഹമില്ല. ഈ മാതിരി വാനരീഭാവങ്ങള്‍ നായര്‍ സമുദായത്തിന് പരിഷ്‌ക്കാരമല്ല, അധികാരകമെന്നാണ് ഞങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം......'3 രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ എല്ലാ വിമര്‍ശനങ്ങളും നായരെ നോക്കിയുള്ളതായിരുന്നു.

4 അതും പോരാതെ രാമകൃഷ്ണപിള്ള അദ്ദേഹം തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് മന്നന്റെ കന്നത്വം എന്ന കഥാ സമാഹാരം എഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതില്‍ ഒരു കഥ സദാനന്ദ സ്വാമിയെപ്പറ്റിയായിരുന്നു. കഥയുടെ പേര് സ്വാമിയുടെ രഹസ്യം'എന്നാണ്. ആ കഥയെപ്പറ്റി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവചരിത്രകാരനായ കെ. ഭാസ്‌ക്കരപിള്ളതന്നെ എഴുതിയിരി ക്കുന്നു.''.....ഈ കഥ പരോക്ഷമായി സ്വാമി സദാനന്ദനെ സ്പര്‍ശിക്കുന്നു. തന്റെ ബ്രഹ്മനിഷ്ഠാ മഠത്തിലെ ധനശേഖരണാര്‍ത്ഥം പരമാനന്ദന്‍ എന്ന ഒരു സ്വാമി ദുരാഗ്രഹിയായ ഒരു മനുഷ്യന് നിധി സമ്പാദിച്ചു കൊടുക്കാമെന്ന് വാഗ്ദാനം നല്‍കി അയാളെ വഞ്ചിക്കുന്നതാണ് ഇതിലെ പ്രതിപാദ്യം. കപട വേഷ ധാരികളായ സന്യാസികളെയും അവരുടെ മാനഹീനമായ പ്രവൃത്തികളെയും ചിത്രീകരിക്കുകയാണ് ഇതില്‍ കഥാകാരന്‍ ചെയ്യുന്നത്....'

5 സദാനന്ദ സ്വാമിയെ മുച്ചൂടം എതിര്‍ക്കുന്നതിന് രാമകൃഷ്ണ പിള്ളയെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് അദ്ദേഹം സമൂഹത്തിലെ അധ:സ്ഥിത വിഭാഗങ്ങളോട് കൂടുതല്‍ സഹാനുഭൂതി കാണിച്ചു എന്നതാണ്. അതിന് മറ്റുള്ളവരോട് അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു. അതിന് സ്വാമിയെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് ഹൈന്ദവ മതത്തിന് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ക്ഷീണമാണ് എന്ന് അദ്ദേഹം കരുതുന്ന പുതിയ സംഭവവികാസമാണ്. ക്ഷീണം സംഭവിച്ചാലും നായന്മാരുടെ അഢ്യത്വത്തിന് ഭംഗം വരാന്‍ പാടില്ല എന്നതാണ് രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ ലക്ഷ്യം. സ്വാമികള്‍ അന്ന് അയ്യന്‍കാളിയേയും കണ്ടു. അധഃസ്ഥിതരോടുള്ള സ്വാമികളുടെ സമീപനം അയ്യന്‍കാളിയെ ആകര്‍ഷിച്ചു. ബ്രഹ്മനിഷ്ഠാ മഠത്തിന്റെ ഒരു ചില്‍ അയ്യന്‍കാളിയുടെ നാട്ടില്‍ അയിത്തക്കാര്‍ക്കായി 1905 ല്‍ സ്ഥാപിതമായി. പക്ഷെ രണ്ട് കൊല്ലത്തെ പ്രവര്‍ത്തനം കൊണ്ട് അയ്യന്‍കാളിക്ക് അതു മടുത്തു. അധ:സ്ഥിതരുടെ സമുദ്ധാരണത്തിനു വേണ്ടിയുള്ളതല്ല ബ്രഹ്മനിഷ്ഠാമഠം. പ്രത്യുത അധ:സ്ഥിതരെ ഹിന്ദുമതത്തില്‍ തന്നെ പിടിച്ചു നിറുത്തുന്നതിന് എല്‍.എം.എസ്സി നെതിരേ ഒരു കവചമായിരുന്നു അത് എന്ന് അയ്യന്‍കാളിക്ക് മനസ്സിലായി. അധികം താമസിയാത അവിടെ പുലയരില്‍ ഒരു ഭിന്നിപ്പ് ദൃശ്യമായി. ബ്രഹ്മനിഷ്ഠാമഠത്തില്‍ ചേര്‍ന്ന മഠപ്പുലയരും എല്‍.എം.എസ്സില്‍ ചേര്‍ന്ന മതപ്പുലയരും എന്ന രണ്ട് വിഭാഗമായി പുലയര്‍ ഭിന്നിച്ചു. അത് തന്റെ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന് ഹാനികരമാണെന്ന് കണ്ട അയ്യന്‍കാളി ബ്രഹ്മനിഷ്ഠാ മഠത്തിന്റെ ചില്‍ പിരിച്ചുവിട്ടു. പകരം സ്ഥാപിച്ചതാണ് സാധുജന പരിപാലനസംഘം. അത് 1907 ലായിരുന്നു. ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിന്റെ എസ്.എന്‍.ഡി.പി.യെ (ശ്രീനാരായണ ധര്‍മ്മ പരിപാലനസംഘം) അനുകരിക്കുകയല്ല അയ്യന്‍കാളി ചെയ്തത്, ബ്രഹ്മനിഷ്ഠാമഠത്തിന്റെ ചില്ലില്‍ നിന്നും തന്റെ ജനങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കാന്‍ ഒരു മാര്‍ഗ്ഗം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം

കുറിപ്പുകള്‍

1. ജെഫ്രി, റോബിന്‍, നായര്‍ മേധാവിത്തത്തിന്റെ പതനം.
2. കേരളന്‍, ലക്കം 1
3. കേരളന്‍, ലക്കം 4

ആറാം ഭാഗം