"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2015, സെപ്റ്റംബർ 23, ബുധനാഴ്‌ച

അയ്യന്‍കാളിയുടെ ലക്ഷ്യം - ദലിത് ബന്ധു എന്‍ കെ ജോസ്

അയ്യന്‍കാളിയുടെ ലക്ഷ്യം 

സര്‍,
അയ്യന്‍കാളിക്ക് വളരെ വിപുലമായ ലക്ഷ്യമുണ്ടാ യിരുന്നു. അക്ഷരജ്ഞാനമില്ലാതിരുന്ന അയ്യന്‍കാളി ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യദശകങ്ങളില്‍ തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടി കണ്ടെത്തിയ ലക്ഷ്യത്തിന്റെ ആഴവും പരപ്പും അങ്ങയെപ്പോലും അല്‍ഭുതപരതന്ത്രനാക്കും. അതിനു തുരങ്കംവച്ച സാമൂഹ്യ ദ്രോഹിയെയാണ് അങ്ങ് ഇന്ന് ആദരിക്കുന്നത്. അതാണ് എന്നെ ഇന്ന് അല്‍ഭുതപരതന്ത്രനാക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാനീ കത്തെഴുതാന്‍ തുനിഞ്ഞത്.

2 പുലയക്കുട്ടികള്‍ക്ക് വിദ്യാഭ്യാസ വിഷയത്തില്‍ പ്രത്യേക പരിഗണന കൊടുത്തു വളര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുവരുവാനുള്ള തീവ്രമായ അഭിലാഷത്തിന്റ ഫലമാണ് അവരെ പ്രത്യേകം മാറ്റി ഇരുത്തിയോ, അവര്‍ക്ക് പ്രത്യേകം സ്‌കൂളുകള്‍ പണികഴിപ്പിച്ചോ പ്രശ്‌നം അവസാനി പ്പിക്കണമെന്ന നിര്‍ദ്ദേശം കെ. രാമകൃഷ്ണപിള്ള ഉന്നയിച്ചത് എന്നാണ് അതിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ സാധൂകരണം എന്ന് മുമ്പു സൂചിപ്പിച്ചുവല്ലോ; അതിന്റെ ഒരു സൂചനപോലും ആ ലേഖനത്തിലോ പിന്നീടു വന്ന ലേഖനങ്ങളിലോ ഇല്ല. അതെല്ലാം ഇന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരാധകര്‍ കെട്ടിച്ചമച്ച കെട്ടുകഥകളാണ്. ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെയും സവര്‍ണ്ണ വിദ്യാര്‍ത്ഥി കളെയും ഒരുമിച്ചിരുത്തി പഠിപ്പിക്കരുത് എന്നു മാത്രമേ അദ്ദേഹം നിര്‍ദ്ദേശിച്ചുള്ളൂ. ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ പഠിക്കുകയോ പഠിക്കാതിരി ക്കുകയോ എന്തുവേണമെങ്കിലും ചെയ്തു കൊള്ളട്ടെ. അതില്‍ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു പരാതിയുമില്ല. അയിത്ത ക്കുട്ടികള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌കൂളുകളില്‍ വന്നാല്‍ സവര്‍ണ കുട്ടികള്‍ അയിത്തപ്പെടും, അതിലൂടെ അവരുടെ മാതാപിതാക്കളും അയിത്തപ്പെടും, അതു പാടില്ല. അതു മാത്രമായിരുന്നു രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ ഡിമാന്റ്. ആ ഡിമാന്റിലൂടെ ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തെ പൂര്‍ണമായി തടയാം എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു.

3 അന്നു സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌കൂളുകള്‍ വളരെ പരിമിതമായിരുന്നു. രാജ്യത്തുള്ള സവര്‍ണ്ണ വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ക്കുപോലും പഠിക്കുന്നതിന് അത് മതിയാവുക യില്ലായിരുന്നു. അടുത്തു സ്‌കൂളുകള്‍ ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ സ്‌കൂളില്‍ പോകാത്ത സവര്‍ണ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ വളരെയുണ്ടായിരുന്നു. അവരില്‍ പലരും ഏതെങ്കിലും ആശാന്റെ അടുക്കല്‍ വിദ്യ തേടിപ്പോയിരുന്നു. ഗുരുകുല സമ്പ്രദായം അവസാനിച്ചിരുന്നെങ്കിലും അപൂര്‍വം ചില ആഢ്യന്മാര്‍ അതും പരീക്ഷിച്ചിരുന്നു. ആ പരിതസ്ഥി തിയില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌കൂള്‍ സ്ഥാപിക്കുകയാണെങ്കില്‍ അത് സവര്‍ണ കുട്ടികള്‍ക്കോ ദലിത് കുട്ടികള്‍ക്കോ? സവര്‍ണ കുട്ടികള്‍ക്ക് മതിയാകുന്ന സ്‌കൂളുകള്‍ സ്ഥാപിച്ചശേഷം ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് സ്‌കൂളുകള്‍ എന്ന ന്യായം സ്വീകരിച്ചാല്‍ രാമകൃഷ്ണപിള്ളയ്ക്ക് ശേഷം രണ്ടു മൂന്നുതലമുറകള്‍ കഴിഞ്ഞാലും അത് നടക്കാന്‍ പോകുന്നില്ല. അത് അറിയാവുന്നതു കൊണ്ടാണ് രാമകൃഷ്ണപിള്ള ദലിത് വിദ്യാര്‍ഥികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം തടയാതെ സവര്‍ണ്ണരുമായിട്ടുള്ള സഹ വിദ്യാഭ്യാസം മാത്രം തടഞ്ഞത്. അതുകൊണ്ടു രണ്ടും നടക്കും.

സര്‍ക്കാര്‍ പള്ളിക്കൂടമല്ലാതെ ദലിതര്‍ക്ക് സ്വന്തമായ വിദ്യാലയങ്ങള്‍ എന്നത് അന്നത്തെ പരിതസ്ഥിതിയില്‍ അസാധ്യം തന്നെ യായിരുന്നു. അയ്യന്‍കാളിക്കു ഒരു പള്ളിക്കൂടം രണ്ട് ക്ലാസ്സ വരെയുള്ളത് അനുവദിച്ചു. പക്ഷെ അതു നടത്തിക്കൊണ്ടുപോകാന്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ നേരത്തേ പറഞ്ഞുവല്ലോ ആ പരിതസ്ഥി തിയില്‍ സഹ വിദ്യാഭ്യാസം നിഷേധിച്ചാല്‍ ദലിത് വിദ്യാര്‍ഥികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം പൂര്‍ണമായി നിലയ്ക്കും. അത് മറ്റാരേക്കാള്‍ വ്യക്തമായി അറിയാമാ യിരുന്നത് രാമകൃഷ്ണ പിള്ളയ്ക്കും അയ്യന്‍കാളിക്കുമാ യിരുന്നു. രാമകൃഷ്ണപിള്ള സഹ വിദ്യാഭ്യാസം പാടില്ലെന്നും അയ്യന്‍കാളി അതു വേണമെന്നും നിര്‍ബന്ധം പിടിച്ചതും അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ്.

4 ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ എല്ലാവരും അക്ഷരമെങ്കിലും വശമാക്കണമെന്ന് അയ്യന്‍കാളിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ദലിതര്‍ക്കും അതുണ്ടായിരിക്കണമെന്നില്ല. അധ്യാപകര്‍ കുട്ടികളെ വീട്ടില്‍ ചെന്ന് ശേഖരിക്കണമെന്ന് എല്‍.എം.എസ് കാര്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചതും അതുകൊണ്ടാണ്. അതിനവര്‍ അധ്യാപകര്‍ക്ക് പ്രത്യേക അലവന്‍സു കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്ന കാര്യം മുമ്പു സൂചിപ്പിച്ചുവല്ലോ. അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത പരിതസ്ഥിതി യില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ദലിതര്‍ക്കായി ഒരു പള്ളിക്കൂടം പ്രത്യേകം സ്ഥാപിച്ചാല്‍ അവിടെ എത്ര ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ എത്തും? രണ്ടും നാലും ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കുവേണ്ടി നാടിന്റെ നാനാഭാഗത്തും സ്‌കൂളുകള്‍ സ്ഥാപിക്കാന്‍ സര്‍ക്കാരിനെക്കൊണ്ടു കഴിയുമോ? അതുമെല്ലാം അറിയാമായിരുന്ന വ്യക്തികളായിരുന്നു രാമകൃഷ്ണപിള്ളയും അയ്യന്‍കാളിയും. അതുകൊണ്ട് സഹവിദ്യാഭ്യാസം തടഞ്ഞാല്‍ ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ പഠനം തന്നെ നടക്കാതിരിക്കും എന്ന് രാമകൃഷ്ണ പിള്ളയ്ക്ക് അറിയാമായി രുന്നു. അതിനാല്‍ രണ്ടു പേരും അവരവരുടെ നിലപാടില്‍ ഉറച്ചു തന്നെ നിന്നു.

5 പുലയക്കുട്ടികള്‍ക്ക് സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌കൂളുകളില്‍ പ്രവേശനം കിട്ടാതെ വന്നപ്പോള്‍ അയ്യന്‍കാളി കാര്‍ഷിക പണിമുടക്ക് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഉള്ളിലുള്ള ലക്ഷ്യം എന്തായിരുന്നാലും അന്ന് സവര്‍ണ്ണര്‍ പുറമെ പറഞ്ഞത് പുലയക്കുട്ടികള്‍ വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയാല്‍ പാടത്ത് പണിക്കിറങ്ങു കയില്ലാ എന്നാണ്. പാടത്ത് പണിയാതെ വരുമ്പോള്‍ പട്ടിണിയിലാകുന്ന ജനം സവര്‍ണ്ണരാണ്. നെല്ലും അരിയുമില്ലാതെ വര്‍ഷങ്ങളോളം ദലിതര്‍ക്ക് കഴിയാം. ഉദാഹരണം കാര്‍ഷിക പണിമുടക്കുതന്നെ. ഒരു മണിനെല്ല് ഇല്ലാതെയാണ് നാഞ്ചിനാട്ടിലെ പുലയക്കുടികള്‍ മുഴുവനും ഒരു കൊല്ലക്കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്. അത് മനസ്സിലാക്കിയാണ് അയ്യന്‍കാളി തന്റെ ലക്ഷ്യസാധ്യത്തിനായി കാര്‍ഷിക പണികള്‍ നിറുത്തി വയ്ക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്. പുലയക്കുട്ടികള്‍ അക്ഷരം പഠിച്ചാല്‍ പാടത്തെ പണിക്ക് ആളെ കിട്ടുകയില്ലാ എന്നു പറഞ്ഞവരോട് പുലയക്കുട്ടികളെ അക്ഷരം പഠിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിലും പാടത്തെ പണിയില്‍ നിന്നും വിട്ടു നില്‍ക്കാന്‍ അറിയാം എന്ന് അയ്യന്‍കാളി കാണിച്ചുകൊ ടുത്തു. രാമകൃഷ്ണപിള്ള എഴുത്തിലൂടെ അയ്യന്‍കാളിയെ വെല്ലുവിളിച്ചു. അയ്യന്‍കാളി പ്രവൃത്തിയിലൂടെ അതിന് തിരിച്ചടി നല്‍കി. അയ്യന്‍കാളിക്ക് അക്ഷരംപോലും അറിഞ്ഞുകൂടായിരുന്നു. പക്ഷെ സവര്‍ണ വൈതാളി കളുടെ കൗശലങ്ങളെ കാലേക്കൂട്ടി കാണാനുള്ള കഴിവുണ്ടായിരുന്നു.

6 അടിമകളുടെയും അടിയാളരുടെയും അവര്‍ണരുടെയും ബുദ്ധിപരമായ പാപ്പരത്വവും കഴിവുകേടും എന്നും എവിടെയും സവര്‍ണര്‍ എടുത്ത് ഉപയോഗിക്കുകയും ഉദ്ധരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കോടാലിയാണ്. പക്ഷെ അവര്‍ ഡോ: അംബേദ്ക്കറെയും അയ്യന്‍കാളി യേയും പൊയ്കയില്‍ യോഹന്നാന്‍ ഉപദേശിയേയും പാമ്പാടി ജോണ്‍ ജോസഫിനെയും മറക്കുന്നു. മായാവതിയും കാന്‍ഷിറാമും പോലെ മറ്റൊരു നിര വേറെയുമുണ്ട്. ഇന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് ദലിത് യുവാക്കളാണ് ഐ.ടി.രംഗത്തും കമ്പ്യൂട്ടര്‍ രംഗത്തും മറ്റും വിദഗ്ദ്ധരായി ട്ടുള്ളതും.

തേച്ചു മിനുക്കിയാല്‍ കാന്തിയും മൂല്യവും 
വാച്ചിടും കല്ലുകള്‍ ഭാരതാംബേ.......എന്നു മുമ്പും പറഞ്ഞുവല്ലോ

അക്ഷരം പോലും വശമില്ലാതിരുന്ന അയ്യന്‍കാളിയാണ് കേരളം കണ്ടിട്ടുള്ളതില്‍ ഏറ്റവുമധികം ഉള്‍ക്കാഴ്ചയുള്ള ദാര്‍ശനികന്‍ എന്ന് അനുഭവത്തില്‍ നിന്നും വ്യക്തമാണ്. അംബേദ്ക്കറുടെ കാലത്ത് ഗാന്ധിയും, നെഹ്രുവും, പട്ടേലും, രാജാജിയും, രാജന്‍ ബാബുവും, കെ.എം.മുന്‍ഷിയും, അങ്ങനെ നൂറുകണക്കിന് പ്രഗത്ഭരും ബാരിസ്റ്റര്‍ മാരും ഉണ്ടായിട്ടും ഭരണഘടനാ നിര്‍മ്മാണത്തിന് ദലിതനായ അംബേദ്ക്കര്‍ തന്നെ വേണ്ടിവന്നു. അത് അവര്‍ അദ്ദേഹത്തിനു കൊടുത്ത സൗജന്യമൊന്നുമല്ല. ഗാന്ധി അംബേദ്ക്കറിനു നല്‍കിയ സംഭാവനയുമല്ല. അവര്‍ അംബേദ്ക്കറെ ഒഴിവാക്കാന്‍ വേണ്ടി ഐവര്‍ജന്നിംഗ്‌സിനെ വരെ അന്വേഷിച്ചതാണ്. അത് അംബേദ്ക്കര്‍ തന്റെ കഴിവു കൊണ്ടു തന്നെ നേടിയെടുത്തതാണ്.

7 മറ്റൊരു ദലിതനാണ് ഗൗതമ ബുദ്ധന്‍. അദ്ദേഹം ഒരു ഗോത്രത്തലവന്റെ പുത്രനായതിനാല്‍ ദലിതനല്ല, ക്ഷത്രിയനാണ് എന്നാണ് ബ്രാഹ്മണിസ്റ്റുകളുടെ അവകാശവാദം. അതിനുള്ള മറുപടി അംബേദ്ക്കറും ബുദ്ധധര്‍മവും എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍ വിശദമായിത്തന്നെ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.1 ബ്രാഹ്മണര്‍ കേരളത്തില്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഗോത്രത്തലവന്മാരെ അവര്‍ ക്ഷത്രിയരാക്കി, രാജാവ് എന്നും പെരുമാള്‍ എന്നുമൊക്കെയുള്ള സ്ഥാനവും കൊടുത്ത് വശത്താക്കി. ഇന്നത്തെ ഇവിടുത്തെ മുന്‍രാജാക്ക ന്മാരും വര്‍മ്മമാരും തമ്പിമാരും എല്ലാം ആ വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍പ്പെട്ടവരാണ്. ഒരു കാലത്ത് കൈമിടുക്കുകൊണ്ട്, ചതുരുപായം കൊണ്ട് ഗോത്ര ത്തലവന്മാരായ ആദിവാസികളുടെ പിന്‍തലമുറയാണവര്‍. അതുതന്നെ അവര്‍ ശ്രീബുദ്ധനിലും ആരോപിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ്. ഇന്നുവരെ ലോകം കണ്ടതില്‍ വച്ചു ഏറ്റവും വലിയ മഹാന്‍ അദ്ദേഹമാണ്. ഇന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ആളുകള്‍ അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ളത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെയും ദര്‍ശനങ്ങളെയുമാണ്. ശാക്യഗോത്രത്തില്‍ പെട്ട മഹാമായയായിരുന്നു സിദ്ധാര്‍ത്ഥന്റെ മാതാവ്. വളരെ ചെറുപ്പത്തില്‍ തന്നെ മാതാവ് നിര്യാതനായതിനാല്‍ ഗൗതമിയാണ് അദ്ദേഹത്തെ വളര്‍ത്തിയത്. അതിനാല്‍ ഗൗതമബുദ്ധന്‍ എന്നുകൂടി അറിയപ്പെടുന്നു. ആ ബുദ്ധനെ ഒരു ക്ഷത്രിയനാക്കാനുള്ള ശ്രമം വളരെ മുമ്പേ തൊട്ടു തുടങ്ങിയതാണ്. 

8 സാഹചര്യം അനുകൂലമായാല്‍ മറ്റ് ഏതൊരു സമുദായത്തോ ടൊപ്പം ധിഷണാശാലികളെ പ്രസവിക്കാന്‍ ദലിത് സമുദായത്തിനും കഴിവുണ്ട് എന്ന നഗ്നസത്യം വിസ്മരിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല. കൈയ്യും കാലും കൂട്ടിക്കെട്ടിയതിനുശേഷം എന്തുകൊണ്ട് അവന്‍ ഓടുന്നില്ല, ഓടാന്‍ കഴിവില്ലാത്തവനാണ് എന്നു പരാതി പറയുന്നതു പോലെയാണ് എല്ലാ അവസരങ്ങളും നിഷേധിച്ചശേഷം ദലിതരുടെ ബുദ്ധിപരമായ പാപ്പരത്വത്തെപ്പറ്റിയുള്ള പരാതിയും. ഏതാനുംനാള്‍ ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ സവര്‍ണക്കുട്ടികളോടൊപ്പം ഇരുത്തി പഠിപ്പിച്ചശേഷം അനുഭവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ അത് ശരിയാകുന്നില്ലാ എന്നു കണ്ട് സര്‍ക്കാരിന്റെ നയം മാറണം എന്നെഴുതിയാല്‍ അതില്‍ യുക്തിയുണ്ട് എന്നുപറയാം. എന്നാല്‍ രാമകൃഷ്ണപിള്ള ചെയ്തത് മറിച്ചാണ്. സവര്‍ണക്കുട്ടികളും ദലിത് കുട്ടികളും തമ്മില്‍ എവിടെയെങ്കിലും ഒരിടത്ത് ഒരു വര്‍ഷംപോലും സഹ വിദ്യാഭ്യാസം നടത്താതെ തന്നെ അത് അപ്രായോഗികമാണ് എന്നു വിധിച്ച് രൂക്ഷമായ ഭാഷയില്‍ തന്നെ തന്റെ പത്രത്തില്‍ മുഖ പ്രസംഗം എഴുതി. എല്ലാ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കും രാമകൃഷ്ണപിള്ളയ്ക്ക് സ്വന്തമായ മുന്‍വിധി ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് ചാതുര്‍വര്‍ണ്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു. അതിന്റെ പ്രായോഗികത പോലും അദ്ദേഹം അന്വേഷിച്ചില്ല.

9 തമിഴ് ബ്രാഹ്മണരുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍ കേരളത്തിലെ നായരും (കേരളത്തിലെ പ്രഗത്ഭ സമുദായം എന്നവകാശപ്പെടുന്ന നായരെ അന്ന് തമിഴ് ബ്രാഹ്മണര്‍ ശൂദ്രര്‍ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. ചാതുര്‍വര്‍ണ്യ ത്തിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന വര്‍ണ്ണം. പിന്നെ മന്നത്ത് പത്മനാഭനാണ് സെക്രട്ടറിയേറ്റിലെ രേഖകളില്‍ നിന്നും ശുദ്രന്‍ മാറ്റി നായര്‍ എന്നാക്കിയത്.) അന്ന് ബുദ്ധിപരമായി പാപ്പരായിരുന്നു. മുമ്പു സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ ഒരു ശൂദ്രന്‍ മദ്രാസ് സര്‍വകലാശാലയിലെ എം.എ പരീക്ഷ പാസാകുകയാണെങ്കില്‍ താന്‍ മീശവടിച്ചുകളയാം എന്ന് പശ്ചിമതാരക പത്രത്തിലൂടെ വെല്ലുവിളിച്ചത് അതുകൊണ്ടാണ്. അന്ന് എം.എ പരീക്ഷ പാസാകുവാനുള്ള അനുകൂല ഭൗതിക സാഹചര്യം നായന്മാര്‍ക്കുണ്ടാ യിരുന്നില്ല.

10 അതിനാല്‍ ബുദ്ധിപരമായ പാപ്പരത്വം എന്നും എവിടെയും, ജാതിയിലും അതിലൂടെ അധികാരത്തിലും ഉയര്‍ന്നവര്‍ താഴ്ന്നവരെ അധികാരത്തില്‍ നിന്നും സ്ഥിരമായി അകറ്റി നിറുത്താന്‍ വേണ്ടി ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പല്ലവിയാണ്. പറയിപെറ്റ പന്തിരു കുലം'എന്ന കെട്ടുകഥ നിര്‍മ്മിച്ചതിന്റെ ലക്ഷ്യം അതാണ്. ആ പന്ത്രണ്ടുപേരും പ്രഗത്ഭരാണ്‌പോലും. കാരണം പെറ്റത് പറയിയാണെ ങ്കിലും ബീജം ബ്രാഹ്മണന്‍േറതാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് അവര്‍ പ്രഗത്ഭരായത്. പറയന്‍േറതായിരുന്നുവെങ്കില്‍ അങ്ങനെ സംഭവിക്കുമായി രുന്നില്ല. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. അതിനാല്‍ ഇന്നിവിടെ ദലിത്‌ സമൂഹത്തില്‍ ആരെങ്കിലും പ്രഗത്ഭരായിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അത് ബ്രാഹ്മണബീജം മൂലം സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. യഥാര്‍ത്ഥ ദലിതര്‍ ബുദ്ധിയില്‍ പിന്നോക്ക മാണ് എന്ന് സമര്‍ത്ഥിക്കുകയാണ് ആ കഥയുടെ ലക്ഷ്യം. ഇന്ന് അതിന്റെ ഡി.എന്‍.എ ടെസ്റ്റ് നടത്തുകയാണ്. ഒരു ജനതയെ മുഴുവന്‍ വിഡ്ഢി കളാക്കുന്ന ഐതിഹ്യത്തിന്റെ പിന്നിലെ ശാസ്ത്രീയത അന്വേഷിക്കുന്ന തിലേയ്ക്ക് ഇവിടത്തെ വര്‍ഗ്ഗീയ ചിന്താഗതി അധഃപതിച്ചു കഴിഞ്ഞു. എ.ഡി. നാലാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഉജ്ജയിനിയില്‍ ജീവിച്ചിരുന്നെന്നു ഐതിഹ്യപ്രകാരം സമ്മതിക്കേണ്ടിവരുന്ന വരരുചിക്ക് കേരളത്തിലെ പറയ വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍പ്പെട്ട സ്ത്രീയുമായുണ്ടായ ബന്ധം. അവരുടെ പന്ത്രണ്ടു മക്കളും കേരളത്തില്‍തന്നെയാണ് വളര്‍ന്നത്. പതിനേഴു നൂറ്റാണ്ടുകാലം അവര്‍ കൃത്യമായി കേരളത്തില്‍ത്തന്നെ അനന്തര തലമുറകള്‍ക്കു ജന്മം നല്‍കി എന്നെല്ലാമുള്ള കഥകള്‍ക്ക് ഇന്നും നിലനില്‍പ്പുണ്ടാക്കുകയും വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സ്ഥിതിവിശേഷമാണ് സാംസ്‌ക്കാരികമായി ഉന്നതിപ്രാപിച്ചുവെന്നവകാശപ്പെടുന്ന കേരളത്തിന്റേത്. മനുസ്മൃതി പ്രകാരം ജാതിയും കുലവും നിശ്ചയിക്കുന്നത് മാതാവിനെ നോക്കിയാണ്. പ്രസ്തുത പന്ത്രണ്ടുപേരുടെയും മാതാവ് പറയിയാണ്. അതിനാല്‍ ആ പന്ത്രണ്ടു പേരുടെയും കുലം പറയവംശമാണ്. പിന്നെ എങ്ങിനെ പറയിപെറ്റു പന്ത്രണ്ടു കുലമുണ്ടായി? പിതാവിനെ നോക്കി കുലം തിരിച്ചാലും അവരെല്ലാം ഒരോ കുലത്തില്‍ പിറന്നവരാകുന്നതെങ്ങനെ? വളര്‍ത്തിയവരെ നോക്കി കുലം നിശ്ചയിക്കുന്നതില്‍ എന്തര്‍ത്ഥമാണുള്ളത്? 2 അതു തന്നെയാണ് രാമകൃഷ്ണപിള്ളയും പറഞ്ഞത്.

11 യഹൂദര്‍ ലോകത്തില്‍ വളരെ ചെറിയ ഒരു ന്യൂനപക്ഷമാണ്. പക്ഷെ ലോകജനതയില്‍ ഏറ്റവുമധികം ബുദ്ധികൂര്‍മ്മതയുള്ള വംശം അവരുടേതാണ് എന്ന ഒരു ധാരണ സൃഷ്ടിക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് കഴി ഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതിന് അവര്‍ അനേകം ഉദാഹരണങ്ങളും ഉദ്ധരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവും, കാറല്‍മാര്‍ക്‌സും, ഐന്‍സ്റ്റീനും അങ്ങനെ അനേകം വ്യക്തികളെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്യും. അതിന് വേണ്ടി അവര്‍ പലതും ചെയ്തു. അവയില്‍ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് തങ്ങള്‍ ദൈവത്തിന്റെ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനമാണ് എന്ന് പുരാതന കാലം മുതല്‍ അവര്‍ വളര്‍ത്തിക്കൊണ്ടു വന്ന ചിന്താഗതി. അത് അവരുടെ യുവാക്കളെ ഒട്ടേറെ സ്വാധിനിച്ചു. എന്നാല്‍ ഒരു 'തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനത്തെ' തെരഞ്ഞെടുത്ത ദൈവം എന്തു ദൈവമാണ്? ഉച്ചനീചത്വം അംഗീകരിക്കുന്ന ദൈവം. ഇന്ത്യാക്കാരുടെ ദൈവത്തിന്റെ മറ്റൊരു പതിപ്പാണ് യഹൂദ ദൈവം. ഇന്ത്യയില്‍ ആര്യന്‍ ജനതയും ആ വിധത്തിലുള്ളചിന്താഗതി വളര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിക്കുകമാത്രമല്ല, മറ്റുള്ളവര്‍ കഴിവും ബുദ്ധിയും ഇല്ലാത്ത ജനമാണ് എന്നു വരുത്തിത്തീര്‍ക്കാനുള്ള ശ്രമവും ബോധപൂര്‍വ്വം നടത്തി. അതിന്റെ ഫലമായി അവര്‍ ഒരു പരിധിവരെ അങ്ങനെ ആയിത്തീരുകയും ചെയ്തു.

തുഞ്ചത്ത് രാമാനുജന്‍ എഴുത്തച്ഛന്റെ ജനനത്തെപ്പറ്റിയുള്ള കഥ പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ. അദ്ദേഹം മലയാള ഭാഷയുടെ പിതാവാണ് എന്ന് ആരോപിക്കപ്പെടുവാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ (അദ്ദേഹം 17-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം ദശകത്തിലാണ് ജനിച്ചത് എന്ന് ഉള്ളൂര്‍ പറയുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിന് മുമ്പും ഇവിടെ മലയാളം ഉണ്ടായിരുന്നു. (1599 ലെ ഉദയംപേരൂര്‍ സൂനഹദോസിന്റെ കാനോനകള്‍ ഉദാഹരണം) അതിന്റെ പിതൃത്വവും ബ്രാഹ്മണന് ഇരിക്കട്ടെ എന്ന ലക്ഷ്യത്തിലാണ് ആ ഐതീഹ്യത്തിന്റെ ഉത്ഭവം. സന്ധ്യാ സമയത്ത് വഴിയിലൂടെ നടന്നുപോയ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്‍ യാദൃശ്ചികമായി മുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി. ഗ്രഹനില ഒരു നല്ല കുട്ടിയുടെ ജനനത്തിന് ഉത്തമം എന്നുകണ്ട് അടുത്തുകണ്ട നായര്‍ ഗൃഹത്തില്‍ കയറി അവിടത്തെ ഒരു സ്ത്രീയില്‍ ബീജം നിക്ഷേപിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന് ഏത് നായര്‍ ഗൃഹത്തിലും അങ്ങനെ കയറിച്ചെല്ലാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ട് എന്നു മാത്രമല്ല ഒരു ബ്രാഹ്മണന്‍ അങ്ങനെ കയറി വരുന്നത് മഹാഭാഗ്യമായി നായര്‍ കരുതിയിരുന്ന കാലവുമായിരുന്നു. അങ്ങനെ നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ട ബീജത്തില്‍ നിന്നും ഉണ്ടായ കുട്ടിയാണ് വളര്‍ന്ന് രാമാനുജന്‍ എഴുത്തച്ഛനായത് എന്നാണ് ഐതീഹ്യം. എന്നാല്‍ തൃശൂരിലെ എഴുത്തച്ഛന്‍ സമാജം ഈ നവഐതിഹ്യ സൃഷ്ടിയെ അതിനിശിതമായി വിമര്‍ശിക്കുകയും പിന്നോക്ക ജാതിയായ എഴുത്തച്ഛനെ നായരാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളെ അപലപിക്കുകയുമാണ് ചെയ്യുന്നത്.

13 രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍ ദലിതര്‍ ബുദ്ധികൃഷി ചെയ്യാത്തവരാണ്. രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ ജാതിക്കാരാണ് ബുദ്ധികൃഷി ചെയ്യുന്നവര്‍. എന്തുകൊണ്ടോ അയ്യന്‍കാളിയുടെ യും അംബേദ്ക്കറു ടേയും ബീജത്തെപ്പറ്റി ബ്രാഹ്മണര്‍ ഇതേവരെ അവകാശവാദമൊന്നും പുറപ്പെടുവിച്ചുകണ്ടില്ല. തമ്മില്‍ കാണുന്നതുവരെ അംബേദ്ക്കര്‍ ഒരു ബ്രാഹ്മണനാണ് എന്നാണ് ഗാന്ധി വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. അത്രയേറെ ബുദ്ധിയും യുക്തിയും ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക് മാത്രമേ ഉണ്ടാകുകയുള്ളു എന്നതായിരുന്നു ഗാന്ധിയുടെ വിശ്വാസം. ആ കാര്യത്തില്‍ ഗാന്ധിയും രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ ഒരു ശിഷ്യനാണ്. 

ഈ ബുദ്ധി കൃഷിചെയ്തു എന്നഭിമാനിക്കുന്ന നായര്‍ 1809 ല്‍ (വെറും ഒരു നൂറ്റാണ്ടിനു മുമ്പ്) വേലുത്തമ്പിയുടെ കുണ്ടറ വിളംബരത്തിന്റെ ആഹ്വാനമനുസരിച്ച് പതിനായിരക്കണക്കിന് ഒത്തുകൂടി കൊല്ലത്ത് വച്ച് ജനറല്‍ ചാമേഴ്‌സന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള 16 ഇംഗ്ലീഷുകാരോട് പരാജയപ്പെട്ടുവെന്നത് ഒരു ചരിത്ര വസ്തുതയാണ്. അതിനര്‍ത്ഥം അവരെ ബുദ്ധികൃഷിക്കും ശക്തികൃഷിക്കും കൊള്ളുകയില്ലായെന്നാണല്ലോ.3

14 പുലയര്‍ക്ക് പ്രത്യേക വിദ്യാലയം അനുവദിച്ചതിനുശേഷമാണ്4 അവര്‍ക്ക് പൊതുവിദ്യാലയത്തില്‍ പ്രവേശനം വേണമെന്ന് അയ്യന്‍കാളി ആവശ്യപ്പെട്ടത്. അത് അവരുടെ അക്ഷരാഭ്യാസത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നില്ല, സാമൂഹ്യരംഗത്തെ തങ്ങളൂടെ പിന്നോക്കാവസ്ഥ നീക്കംചെയ്യുവാന്‍ കൂടിയായിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാണല്ലോ. അതിനെ യാണ് രാമകൃഷ്ണപിള്ള എതിര്‍ത്തത്. യാഥാസ്ഥിതിക സവര്‍ണ്ണാചാര ങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുവാന്‍ ഏതറ്റവുംവരെ പോകുവാനും രാമകൃഷ്ണ പിള്ള തയ്യാറായിരുന്നു.5

15 സി.കേശവന്റെ കാലത്ത്‌പോലും ശൂദ്രരായ അധ്യാപകര്‍ തീയക്കുട്ടികളെ എറിഞ്ഞാണ് അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് എന്ന് ജീവിതസമരം എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മകഥയില്‍ പറയുന്നുണ്ട്. അധ്യാപകന്‍ വടിയുടെ ഒരറ്റം പിടിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ മറ്റേ അറ്റം അടിക്കുവാന്‍ വേണ്ടിയാ ണെങ്കിലും തീയക്കുട്ടിയുടെ കയ്യില്‍ സ്പര്‍ശിച്ചാല്‍ ആ വടിയിലുടെ അയിത്തം അധ്യാപകന്റെ ശരീരത്തില്‍ വ്യാപിക്കും എന്ന ധാരണയാണ് എറിഞ്ഞ് അടിക്കാന്‍ ശൂദ്രഅധ്യാപകരെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് എന്ന് അനുമാനിക്കാം. ഒരു പ്രാവശ്യം അയിത്തക്കുട്ടിയുടെ കയ്യില്‍ അടിയിലൂടെ സ്പര്‍ശിച്ച വടി, പിന്നെ ചാണകവെള്ളത്തില്‍ കഴുകിയിട്ടല്ല രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിയെ അടിക്കാനായി എടുക്കുന്നത്. കുട്ടിയുടെ കയ്യുമായുള്ള സ്പര്‍ശം വിച്ഛേദിച്ചു കഴിയുമ്പോള്‍ പിന്നെ വടി ശുദ്ധമായി. അയിത്തം എന്ന ഈ അദൃശ്യ വസ്തുവിന്റെ ശക്തി എത്ര ഗംഭീരം. വിദ്യുച്ഛക്തി പോലും ഉണക്കകമ്പിലൂടെ പ്രവഹിക്കുകയില്ല, പക്ഷേ അയിത്തം പ്രവേശിക്കും. 1893 മേയ് 23-ാം തീയതിയാണ് സി.കേശവന്‍ ജനിച്ചത്. രാമകൃഷ്ണ പിള്ളയെക്കാള്‍ പതിനഞ്ചുവര്‍ഷത്തെ പ്രായക്കുറവുമാത്രമേ സി.കേശവനു ണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. രാമകൃഷ്ണപിള്ള മരിക്കുമ്പോള്‍ സി.കേശവന് 23 വയസ്സ് പ്രായമുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധ്യയനകാലം എന്നത് 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യദശകം എന്നു കണക്കാക്കാം. അദ്ദേഹം ജനിച്ചത് കൊല്ലത്ത് മയ്യനാട്ടാണ്. മയ്യനാട് തീയ്യരുടെ ഒരു പ്രബല സങ്കേത മായിരുന്നു. അന്ന് അവിടെ തീയ്യര്‍ക്ക് അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നത് അതായിരുന്നുവെങ്കില്‍ നെയ്യാറ്റിന്‍കര പ്രദേശത്തെ പുലയര്‍ക്ക് അന്ന് അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്ന അവഹേളനംഎന്തായിരുന്നിരിക്കണം അതു തുടരണമെന്നാണ് രാമകൃഷ്ണപിള്ള ആഗ്രഹിച്ചത്. 

16 യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ പ്രശ്‌നം അതുതന്നെയെന്ന് രാമകൃഷ്ണപിള്ള യുടെ ലേഖനം രണ്ടാമതൊരാവര്‍ത്തി വായിച്ചാല്‍ വ്യക്തമാകും. 'ഈ നയം (പുലയക്കുട്ടികളേയും നായരുകുട്ടികളേയും ഒരുമിച്ചിരുത്തി പഠിപ്പിക്കുക എന്ന നയം) പുലക്കുട്ടികള്‍ക്കും ജ്ഞാന വിഷയത്തില്‍ താണവരായ മറ്റു ജാതികള്‍ക്കും എന്തെങ്കിലും ഗുണം ചെയ്യുന്നതാ ണെങ്കില്‍ അതിനേക്കാ ളേറെ ദോഷം ഉണ്ടാക്കുന്നതാണെന്നും ഇതര ജാതിക്കുട്ടികള്‍ക്ക് തീരെ ദോഷത്തിന് മാത്രം കാരണമായിട്ടുളളതാ ണെന്നും ഞങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു കൊളളട്ടെ.' പുലയക്കുട്ടികള്‍ക്കും പറക്കുട്ടികള്‍ക്കും എന്തെങ്കിലും ഗുണം ചെയ്യുന്നതാണാ നയം എന്ന് രാമകൃഷ്ണപിള്ളതന്നെ പറയുന്നുണ്ട്. അതിനേക്കാളേറെ ദോഷം ഉണ്ടാകും എന്നു മാത്രം. ഇതര ജാതിക്കുട്ടി കള്‍ക്ക്, (പുലക്കുട്ടികളും പറക്കുട്ടികളും കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അവശേഷിക്കുന്നത് സവര്‍ണ്ണക്കുട്ടി കളാണല്ലോ, പ്രധാനമായി നായര്‍ക്കുട്ടികള്‍) ദോഷം മാത്രമേ ഈ നയം കൊണ്ട് ഉണ്ടാകുകയുള്ളൂ എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹ ത്തിന്റെ എതിര്‍പ്പിന്റെ പ്രധാനലക്ഷ്യം പുലയക്കുട്ടികളും പറയക്കുട്ടികളുമല്ല, നായര്‍ക്കുട്ടികളുടെ രക്ഷ തന്നെ എന്നു വ്യക്തമാണല്ലോ. എന്നാല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ ഇവിടത്തെ വ്യാഖ്യാതാക്കള്‍ പറയുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാനലക്ഷ്യം പുലയക്കുട്ടി കളുടേയും പറയക്കുട്ടികളുടേയും ഉന്നമനമെന്നാണ്. പക്ഷേ അത് എങ്ങനെ എന്നവര്‍ പറയുന്നില്ല. നായര്‍ കുട്ടികളുടെ ഗുണവും ദോഷവും പറയാന്‍ രാമകൃഷ്ണപിള്ള അര്‍ഹനാണ്. അദ്ദേഹം ഒരു നായരായിരുന്നു. എന്നാല്‍ അതുപോലുള്ള അര്‍ഹത പുലക്കുട്ടികളു ടെയും പറക്കുട്ടികളുടെയും കാര്യത്തില്‍ ഒരു നായരായ അദ്ദേഹത്തിനില്ല. അതിന് ഒരു പുലയനായ അയ്യങ്കാളിയാണ് അര്‍ഹന്‍. അദ്ദേഹം അത് സംബന്ധിച്ച് അനേകം മെമ്മോറാണ്ടങ്ങള്‍ സര്‍ക്കാരിലേക്ക് അയച്ചു. അക്കാര്യത്തിലെ തന്റെ ഇംഗിതം അറിയിച്ചതാണ്. അതിനാല്‍ ഇവിടെ പ്രശ്‌നം വ്യക്തമാണ്. പുലക്കുട്ടികള്‍ക്കും പറക്കുട്ടികള്‍ക്കും നന്‍മയായിട്ടുള്ളത് എന്താണ് എന്ന് പുലയനായ അയ്യങ്കാളി പറയുന്നതോ, നായരായ രാമകൃഷ്ണപിള്ള പറയുന്നതോ ശരി?6 1932 ല്‍ ഗാന്ധി അംബേദ്ക്കറോട് പറഞ്ഞതും അതുതന്നെയാണ്. കാല്‍നൂറ്റാണ്ടിന് ശേഷമാണ് എന്ന് മാത്രം. അംബേദ്ക്കറല്ലാ, ഗാന്ധിയാണ് അയിത്ത ജാതിക്കാരുടെ-ദലിതരുടെ യഥാര്‍ത്ഥ പ്രതിനിധി എന്ന് വട്ടമേശ സമ്മേള നത്തില്‍ ഗാന്ധി അവകാശപ്പെട്ടു.

17 പൊതുപള്ളിക്കൂടത്തില്‍ പ്രവേശനം നല്‍കുവാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ അനുവദിച്ചുവെങ്കിലും സ്‌കൂളുകളിലെ അധ്യാപകര്‍ സവര്‍ണ്ണ ജാതിക്കാരായതിനാല്‍ അവര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ഉത്തരവു നടപ്പാക്കാതിരിക്കു വാനാണ് ശ്രമിച്ചത്. ഏതെങ്കിലും സ്‌കൂളില്‍ നടപ്പാക്കും എന്ന് കണ്ടാല്‍ സവര്‍ണ്ണര്‍ ആ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി മടക്കി അയക്കും. അയ്യന്‍കാളിതന്നെ ഏതാനും പുലയക്കുട്ടികളെ സ്‌കൂളില്‍ചേര്‍ക്കാന്‍ കൊണ്ടുചെന്നപ്പോള്‍ സവര്‍ണ്ണര്‍ അവരെ തിരിച്ച് ഓടിക്കാനാണ് ശ്രമിച്ചത്.ഏതെങ്കിലും സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌കൂളില്‍ ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികളോ അവരുടെ രക്ഷകര്‍ത്താക്കളോ കയറിയാല്‍ ആ സ്‌കൂള്‍ അശുദ്ധമായി, അയിത്തമായി എന്ന അടിസ്ഥാനത്തില്‍ തീവച്ചു നശിപ്പിക്കും. ദലിതര്‍ സ്‌കൂളിന് തീവച്ചു എന്ന് പരാതിവരുകയും ചെയ്യും. ആ പശ്ചാത്തല ത്തിലാണ് രാമകൃഷ്ണപിള്ള തന്റെ കുപ്രസിദ്ധമായ മുഖപ്രസംഗം- പോത്തുലേഖനം-പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. അതിന്റെ ഉദ്ദേശ ശുദ്ധിയെ അംഗീകരിക്കുക ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.

18 ആ സംഭവത്തെപ്പറ്റി കുമാരനാശാന്‍ വിവേകോദയം മാസിക 1090 വൃശ്ചികം ലക്കത്തില്‍ (1915 ഒക്‌ടോബര്‍) എഴുതി:7 'പുലയരുടെ സങ്കടത്തിന് ഇപ്പോള്‍ വാസ്തവത്തില്‍ വര്‍ദ്ധനയാണുള്ളതെന്ന് മാത്രമല്ല അവരുടെ ഇപ്പോഴത്തെ സങ്കടാവസ്ഥ സഹിക്കതക്കതല്ലാത്ത തായും തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നതായറിയുന്നതിനാല്‍ ഞങ്ങള്‍ അത്യന്തം വ്യസനിക്കുന്നു. നെയ്യാറ്റിന്‍കര ഊരൂട്ടമ്പലം എന്ന സ്ഥലത്ത് പെണ്‍പള്ളിക്കൂടത്തില്‍ ചേര്‍ന്ന് പഠിക്കുന്നതിന് ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്റ് അനുവാദത്തോടെ പെണ്‍കുട്ടി കളെ കൊണ്ടുചെന്ന ഏതാനും പുലയരെ നായന്‍മാര്‍ തല്ലാന്‍ തുടങ്ങി. ആ തല്ല് ഇപ്പോള്‍ ഭയങ്കര ലഹളയായി വര്‍ദ്ധിച്ചു. ആ താലൂക്ക് മുഴുവന്‍ മാത്രമല്ലാ, അടുത്ത താലൂക്കുകളിലും പടര്‍ന്ന് പിടിച്ചിരിക്കുന്നതായി കാണുന്നു.'

19 രാമകൃഷ്ണപിള്ള പുലയക്കുട്ടികളെ സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌കൂളുകളില്‍ ചേര്‍ക്കുന്നതി നെതിരായി പോത്ത് ലേഖനം എഴുതിയത് 1910 മാര്‍ച്ച് 2-ാം തീയതി. രാമകൃഷ്ണപിള്ളയെ നാടുകടത്തിയത്1910 സെപ്റ്റംബര്‍ 26-ാം തീയതി. ഊരൂട്ടമ്പലം ലഹള 1914 ഒക്‌ടോബറില്‍. തൊണ്ണൂറാമാണ്ടു ലഹള എന്നും അതറിയപ്പെടുന്നു. മലയാള വര്‍ഷം 1090 -ാമാണ്ടു നടന്ന ലഹള വൈക്കം സത്യാഗ്രഹത്തിനു പത്തുവര്‍ഷം മുമ്പാണു നടന്നത്. രാമകൃഷ്ണ പിള്ള ഇവിടെ നിന്നും പോയി നാലുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും അദ്ദേഹം അഴിച്ചുവിട്ട അയിത്തത്തിന്റെ വിഷം തെക്കന്‍ തിരുവിതാം കൂറില്‍ തങ്ങിനിന്ന് കൊടുങ്കാറ്റുകള്‍ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു എന്നതില്‍ അദ്ദേഹത്തിന് അഭിമാനിക്കാം. വൈക്കം സത്യാഗ്രഹ കാലത്ത് അദ്ദേഹം ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കില്‍ സത്യാഗ്രഹത്തിനെതിരായി ഒരു ഉജ്ജ്വല ലേഖനമോ പുസ്തകമോ പ്രതീക്ഷിക്കാമായിരുന്നു.

20 അക്ഷരം പഠിക്കാന്‍ അന്ന് ദലിതര്‍ക്ക് പുലപ്പള്ളിക്കൂടം എന്നു സവര്‍ണ്ണര്‍ വിളിക്കുന്ന മിഷനറി സ്‌കൂളുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നത്തേ തുപോലെതന്നെ സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌കൂളുകളേക്കാള്‍ മെച്ചപ്പെട്ട രീതിയിലാണ് അവ നടത്തിപ്പോന്നതും; എന്നുമാത്രമല്ലാ, അവിടത്തെ മാനേജ്‌മെന്റി ന്റേയും അധ്യാപകരുടേയും ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികളോടുള്ള സമീപനം കൂടുതല്‍ മെച്ചപ്പെട്ട നിലയിലുമായിരുന്നു. എല്‍.എം എസു കാരുടെ സ്‌കൂളിലെ അധ്യാപകര്‍ അന്ന് പുലയക്കുട്ടികളെ അവരുടെ വീടുക ളില്‍ച്ചെന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നിരുത്തി പഠിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നത്. അവരുടെ ഉദ്ദേശം എന്തുതന്നെ ആയിരുന്നാലും (അവരെ ക്രിസ്തുമതത്തില്‍ ചേര്‍ക്കുക) അക്ഷരാഭ്യാസം നേടുന്നത് ചാന്നാര്‍--പുലയ-പറയ-കുറവ ആദിയായ വിഭാഗങ്ങളില്‍ പെട്ട കുട്ടികളായിരുന്നു എന്നതു മറക്കാനാവില്ല. തോമസ് വാധ്യാര്‍ക്കും ഹാരീസ് വാധ്യാര്‍ക്കും മറ്റും അക്ഷരാഭ്യാസം ലഭിച്ചതിന്റെ ഫലം അയ്യന്‍കാളിയിലൂടെ സമൂഹ ത്തിനാണ് ലഭിച്ചത്. ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിനോ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് വിഭാഗത്തിനോ മാത്രമായിരുന്നില്ല. അന്നവര്‍ അയ്യന്‍കാളിയുടെ സഹായത്തിനുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കില്‍ അയ്യന്‍കാളി യുടെ നേട്ടങ്ങള്‍ ഈ രീതിയില്‍ സാധ്യമാകുമായിരുന്നില്ലായെന്നു വ്യക്തമാണ്. അദ്ദേഹം വി.ജെ.റ്റി ഹാളില്‍ ആണ്ടുതോറും നടത്തിവന്നി രുന്ന ജൂബിലിക്കൂട്ടം വിജയകരമാക്കുന്നതിനും അവിടെ അയ്യന്‍കാളി നടത്തിപ്പോന്ന സ്വാഗതപ്രസംഗത്തില്‍ സാധുജനങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍ ഒന്നൊന്നായി ദിവാന്‍േറയും മേലുദ്യോഗസ്ഥന്‍മാരുടെയും മുന്‍പില്‍ അവതരിപ്പിക്കു ന്നതിനുമെല്ലാം അവരുടെ സഹകരണം ഏറെ സഹായി ച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനാല്‍ ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെ അക്ഷരാഭ്യാസം് മാത്രമായിരുന്നു ലക്ഷ്യമെങ്കില്‍ എല്‍.എം.എസുകാരോട് സഹകരിച്ചു കൊണ്ട് പുലപ്പള്ളിക്കൂടങ്ങളുടെ എണ്ണം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് അയ്യന്‍കാളി ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്. ശ്രീമൂലം പ്രജാസഭാമെമ്പര്‍ എന്ന തന്റെ പദവി ഉപയോഗിച്ച് എല്‍.എം എസു കാരുടെ സ്‌കൂളുകളുടെ എണ്ണം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കാന്‍ സര്‍ക്കാരിന്റെ സഹായം കൊടുപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്. അതിനൊന്നിനും തുനിയാതെ സര്‍ക്കാര്‍ സ്‌കൂളുകളില്‍ ദലിത് വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കു പ്രവേശനം നല്‍കണമെന്ന കാര്യത്തില്‍ അയ്യന്‍കാളി നിര്‍ബന്ധബുദ്ധി കാണിച്ചപ്പോള്‍ വളരെ വ്യക്തമായ വേറെ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിലുണ്ടായി രുന്നു എന്നു തീര്‍ച്ചയാണ്.

21 വെങ്ങാന്നൂരില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ പുലയര്‍ക്ക് ഒരു പ്രത്യേകപള്ളിക്കൂടം അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നിട്ടും സര്‍ക്കാര്‍ പള്ളിക്കൂടങ്ങളിലെല്ലാം പുലയര്‍ക്ക് പ്രവേശനം നല്‍കണമെന്ന് അയ്യന്‍കാളി ആവശ്യപ്പെട്ടു. അത് വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തെ അയ്യന്‍കാളിയുടെ അജ്ഞത കൊണ്ടാണ്. അതു ദലിതര്‍ക്ക് ദോഷകരമാണ്. എന്നാണ് ആധുനിക സവര്‍ണ്ണ വൈജ്ഞാനി കരുടെ അഭിപ്രായം. അയ്യന്‍കാളിയുടെ ആ ദോഷകരമായ അഭിപ്രായത്തെ തിരുത്തുക മാത്രമാണ് രാമകൃഷ്ണപിള്ള ചെയ്തതു പോലും. പുലയര്‍ക്കു വേണ്ടത് എന്താണ് എന്ന് പുലയരേയും അയ്യന്‍ കാളിയേയുംകാള്‍ കൂടുതല്‍ അറിയാമായിരുന്ന രാമകൃഷ്ണപിള്ള അത് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു എന്നുമാത്രം. ഇന്ന് മറിച്ച് ഒരു ആരോപണത്തിനു അത് കാരണമായി എന്ന ദു:ഖമാണ് ഈ ന്യായീകരണ വാദികള്‍ക്കുള്ളത് എന്നാണ് അവര്‍ അഭിനയിക്കുന്നത്. പണ്ട് പുലയര്‍ അടിമകളായിരുന്ന കാലത്ത് അവര്‍ക്ക് എന്താണ് വേണ്ടത്, അവന്റെ അല്ലെങ്കില്‍ അവളുടെ പേര് എന്തായിരിക്കണം, അവന്‍ ആരെ വിവാഹം കഴിക്കണം, ഏതു മതത്തില്‍ വിശ്വസിക്കണം എന്നെല്ലാം അവര്‍ക്കുവേണ്ടി തീരുമാനി ച്ചിരുന്നത് അവരുടെ ഉടമകളായിരുന്നു. അങ്ങനെ നൂറ്റാണ്ടുകളല്ലാ സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി അതെല്ലാം കൊടുത്തു സംരക്ഷിച്ചതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ന് ഈ ആവശ്യങ്ങളെല്ലാം ഉന്നയിക്കാന്‍ ദലിതര്‍ പ്രാപ്തരായത്. ഇന്ന് അവര്‍ അടിമകളല്ലായെങ്കിലും രാമകൃഷ്ണപിള്ള പ്രഭൃതിയെപ്പോലുള്ള ഉടമകളുടെ അവരോടുള്ള സ്‌നേഹം നശിച്ചിട്ടില്ല. ഇന്നും അവരുടെ രക്ഷയ്ക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം നിശ്ചയിക്കുന്നതും നടപ്പാക്കുന്നതും സവര്‍ണ്ണ രാണല്ലോ. ഗാന്ധി അംബേദ്ക്കറോട് പറഞ്ഞതും അതുതന്നെ യല്ലേ? അടിസ്ഥാന വിഭാഗക്കാര്‍ക്ക് വേണ്ടത് എന്താണ് എന്ന് അംബേദ്ക്ക റേക്കാളേറെ തനിക്കറിയാം. അംബേദ്ക്കറേക്കാളേറെ അവരുടെ പ്രതിനിധി താനാണ് എന്ന് ലണ്ടനില്‍ വച്ചു നടന്ന വട്ടമേശസമ്മേളന ത്തില്‍ വച്ച് പറഞ്ഞു. സംവരണം ദലിതര്‍ക്കു ഗുണമല്ലാ, ദോഷമേ ചെയ്യുകയുള്ളൂ എന്ന് ഗാന്ധി അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ഗാന്ധിയുടെ ഹരിജന്‍ സേവാസമിതിയില്‍ ഒരു ഹരിജന്‍ പോലും ഇല്ലാതെപോയത് ആ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിക്ക് എന്താണു വേണ്ടതെന്ന് ആ കുട്ടിയെക്കാളേറെ അതിന്റെ മാതാപിതാക്കള്‍ക്കാണ് അറിയാവുന്നത്. ഹരിജനങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണ്ടത് ഹരിജനങ്ങളല്ലാ, സവര്‍ണ്ണരാണ്. കടിച്ച പാമ്പിനെക്കൊണ്ട്തന്നെ വിഷം ഇറക്കിക്കണം. ഹരിജനങ്ങളെ ഹരിജനങ്ങളാക്കിയ സവര്‍ണ്ണര്‍ തന്നെ അവരെ ഹരിജനങ്ങളല്ലാതാ ക്കണം. വൈക്കത്ത് വച്ചാണ് ഗാന്ധി അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.8 ആ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് വൈക്കം സത്യാഗ്രഹ ത്തില്‍ നിന്നും ക്രിസ്ത്യാനികളേയും സിക്കുകാരേയും മുസ്ലീങ്ങളേയുമെല്ലാം മാറ്റിയതു പോലും. അതിനാല്‍ അവരെല്ലാം ഇന്നു രാമകൃഷ്ണപിള്ളയെ അനുകരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് എന്ന് പറയാം.

22 എവിടെയെങ്കിലും എങ്ങനെയെങ്കിലും പുലയക്കുട്ടികള്‍ വിദ്യഭ്യാസം നേടുക എന്നതായിരുന്നില്ലാ അയ്യന്‍കാളിയുടെ ലക്ഷ്യം. അതായിരുന്നു വെങ്കില്‍ പുലയക്കുട്ടിള്‍ക്ക് പ്രത്യേകം സ്‌കൂളുകളും കോളേജുകളുമാ യിരുന്നു നല്ലത്. അത് പരിമിതമായ തോതിലെങ്കിലും സര്‍ക്കാര്‍ അനുവദിച്ചിരുന്നു.(ഒരു സ്‌കൂള്‍) മിഷനറി സ്‌കൂളുകളും ഒരു പരിധിവരെ ആ വിധത്തിലുള്ളതായിരുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ ലക്ഷ്യം മനസ്സിലാക്കിയ വ്യക്തിയായിരുന്നു അയ്യന്‍കാളി. അക്ഷരം എഴുതാനും അക്ഷരം വായിക്കാനും കണക്കു കൂട്ടാനും പഠിക്കുന്നതല്ലാ വിദ്യാഭ്യാസം. മനുഷ്യനായി ജീവിക്കുന്നതിനുള്ള പരിശീലനം നേടുന്നതാണ് യഥാര്‍ത്ഥ വിദ്യാഭ്യാസം. അയിത്തജാതി ക്കാര്‍-ദലിതര്‍ അന്നുവരെ ജീവിച്ചിരുന്നത് മനുഷ്യരായല്ല, അടിമകളും, ചണ്ഡാലരും, വാനരരും, രാക്ഷസരും എല്ലാമായിട്ടാണ്. അത് അവരില്‍ സൃഷ്ടിച്ച അധമബോധം മാറണമെങ്കില്‍ ചെറുപ്പംമുതലേ സവര്‍ണ്ണര്‍ക്ക് തുല്യരാണ് തങ്ങള്‍ എന്ന ബോധം അവരിലുണ്ടാകണം. അയ്യന്‍കാളി അക്ഷരം പഠിച്ചിട്ടല്ല മനുഷ്യനായത്.. അസംബ്ലിയില്‍ അംഗമായിരുന്ന പ്പോഴും സ്വന്തം പേരെഴുതാനറിയില്ലാ യിരുന്നു. പക്ഷേ വീടിന് പുറത്തിറങ്ങിയ നാള്‍ തൊട്ട് താനും ഏതൊരു സവര്‍ണ്ണനേയും പോലെ അധികാരാവകാശങ്ങളും കര്‍ത്തവ്യങ്ങളുമുള്ള ഈ നാട്ടിലെ ഒരു പൗരനാണ് എന്ന ബോധം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. അതായിരുന്നു അയ്യന്‍കാളി നേടിയ വിദ്യാഭ്യാസം. മതവും ജാതിയും നോക്കി നിജപ്പെടുത്താനുള്ളതല്ലാ പൗരാവകാശങ്ങള്‍. ചരിത്രാതീതകാലം മുതല്‍ ഈ നാട്ടില്‍ ജനിച്ചുവളര്‍ന്നവരുടെ സന്തതികള്‍ തന്നെയാണ് തങ്ങളും എന്ന് ചരിത്രം പഠിക്കാതെ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന് ബോധ്യമായി. ആ ബോധം അനന്തരതലമുറകളിലേക്കും കൂടി പകരണം എന്ന നിര്‍ബന്ധം അയ്യന്‍കാളിക്കു ണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുകൂടിയാണ് സര്‍ക്കാര്‍സ്‌കൂള്‍ പ്രവേശന കാര്യത്തില്‍ അത്രയേറെ ശാഠ്യമുണ്ടായത്. സര്‍ക്കാര്‍ എല്ലാവരുടേതുമാണ് സവര്‍ണ്ണരുടേതു മാത്രമല്ലാ എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അയ്യന്‍കാളി തന്റെ ആശയങ്ങളില്‍ മുറുകെ പ്പിടിച്ചത്. സവര്‍ണ്ണരേക്കാള്‍ മുമ്പ് തങ്ങളാണ് ഈ നാട്ടില്‍ ജനിച്ചത്.

23 അയിത്തക്കുട്ടികളെ സ്‌കൂളില്‍ ചേര്‍ക്കുമ്പോള്‍ അവരുടെ അയിത്ത പ്പേരുകള്‍ മാറ്റി നല്ല കേരളീയ നാമങ്ങള്‍ നല്‍കി സ്‌കൂളില്‍ചേര്‍ക്കാന്‍ അയ്യന്‍കാളി നിര്‍ദ്ദേശിച്ചിരുന്നു. സ്‌കൂള്‍ പ്രവേശനം അക്ഷരാഭ്യാസത്തിനു മാത്രമുള്ള ഒരു ഉപാധിയായി അയ്യന്‍കാളി കണ്ടിരുന്നില്ല എന്നതിന് അത് മതിയായ തെളിവാണ്.

24 നിലം കൃഷിചെയ്തു വന്നിരുന്നവര്‍ക്ക് വിദ്യ അഭ്യസിക്കാനുള്ള കഴിവ് കുറയും എന്ന രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ വാദം എല്ലാ ജനറ്റിക് സിദ്ധാന്ത ങ്ങള്‍ക്കും എതിരാണ്. അതിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണം അയ്യന്‍കാളി തന്നെയാണ്. കേരളം കണ്ടിട്ടുള്ളതില്‍ ഏറ്റവും വലിയ മഹാന്‍ ഒരു പുലയനായ കര്‍ഷകത്തൊഴിലാളിയുടെ മകനായ അയ്യന്‍കാളിയാണ്. ഇന്ന് ആ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്ന ശങ്കരാചാര്യര്‍ക്കു ലഭിച്ച എല്ലാ ഭൗതിക പരിതസ്ഥിതികളും അയ്യന്‍കാ ളിക്കു ലഭിച്ചിരുന്നുവെങ്കില്‍ പ്രാഗത്ഭ്യത്തില്‍ പുലയന്‍ നമ്പൂതിരിയെ കവച്ചുവയ്ക്കുമായിരുന്നു. എന്നത് കേവലം യുക്തി മാത്രമാണ്. ശങ്കരാചാര്യരെപ്പറ്റി ഇന്നു കേള്‍ക്കുന്നതില്‍ തൊണ്ണൂറുശതമാനവും കെട്ടുകഥകളും ഐതീഹ്യങ്ങളു മാണ്. 32-ാ മത്തെ വയസ്സില്‍ മരിച്ചു എന്നു പറയുന്ന ശങ്കരാചാര്യര്‍ ചെയ്തതായി അറിയപ്പെടുന്നതിന്റെ പത്തിലൊന്നുപോലും 32 വയസ്സിനുള്ളില്‍ ഒരു മനുഷ്യന് ചെയ്യാനാവുന്ന തല്ലാ. അല്ലെങ്കില്‍ അയാള്‍ മനുഷ്യനല്ലായിരിക്കണം. അപ്പോള്‍ അയാളെ മഹാനായ മനുഷ്യപുത്രന്‍, ജഗദ്ഗുരു എന്നൊക്കെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണ്. യുക്തിക്കു നിരക്കാത്തതാണ്. ഏ.ഡി 9-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യദശകങ്ങളില്‍ ഒരു മനുഷ്യന്‍ ഇന്ത്യയുടെ നാലുകോണുകളിലും പോയി തന്റെ വൈഭവം കൊണ്ട് ശിഷ്യരെ സമ്പാദിച്ച് അവിടെ എല്ലാം ആ ശ്രമങ്ങള്‍ സ്ഥാപിച്ചു എന്നത് മനുഷ്യ സാധ്യമല്ലാ. നാട്ടില്‍ തന്റെ അമ്മയുടെ ശവസംസ്‌കാര ത്തില്‍പ്പോ ലും പങ്കെടുക്കാതെ മാറിനിന്നവരെ അനുനയിപ്പിച്ച് തന്റെ കീഴിലാക്കി 62 അനാചാരങ്ങള്‍ അവരുടെ മേല്‍ അടിച്ചേല്‍പ്പിച്ചു. അവര്‍ അത് അംഗീകരിച്ചു തലമുറകളിലൂടെ പാലിച്ചു എന്നത് അസാധ്യം തന്നെയാണ്. അതിനിടക്ക് രണ്ടുവര്‍ഷം ഒരു രാജാവില്‍ ആവേശിച്ച് ലൈംഗികശാസ്ത്രം പഠിച്ചു എന്നത് അതിലേറെ അസംഭവ്യമാണ്. അങ്ങനെ അസംഭവ്യങ്ങളുടെ ഒരു കൂമ്പാരമാണ് ശങ്കരാചാര്യരുടെ ജീവചരിത്രമെന്ന കെട്ടുകഥ. അതിനെ കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന അയ്യന്‍കാളിയുടെ ജീവചരിത്രവുമായി ഒരിക്കലും തുലനം ചെയ്യാനാവു കയില്ല. അയ്യന്‍കാളി നിര്യാതനായിട്ട് ഏഴുദശാബ്ദം ഇനിയും പൂര്‍ത്തിയായിട്ടില്ല. പുലവര്‍ എന്ന വാക്കിന്റെ അര്‍ത്ഥം അറിവുള്ളവന്‍ എന്നാണ്. ആ വാക്ക് ലോപിച്ചാണ് പുലയര്‍ എന്നു പറഞ്ഞു വന്നത്. കൃഷിയെപ്പറ്റിയുള്ള അറിവാണ് യഥാര്‍ത്ഥ അറിവ്. ഇന്ന് കമ്പ്യൂട്ടറിനെ പ്പറ്റിയുള്ള അറിവിനെപ്പോലെ.

25 പുലക്കുട്ടികളോടും പറക്കുട്ടികളോടുമുള്ള പ്രത്യേക സ്‌നേഹം കൊണ്ട് രാമകൃഷ്ണപിള്ള എഴുതിയ മുഖപ്രസംഗമല്ലത് എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റു പ്രവൃത്തികള്‍കൊണ്ടും എഴുത്തുകൊണ്ടും വ്യക്തമാണ്. എന്നാല്‍, അങ്ങനെയല്ലാ എന്നുപറയുന്ന വര്‍ഗ്ഗീയവാദികള്‍ പലരും ഇന്നുമുണ്ട്. 1984 ആഗസ്റ്റിലെ മാതൃഭൂമി വാരികയില്‍ മൂന്നു ലക്കങ്ങളിലായി ഒരു ടി. വേണുഗോപാലന്‍, രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ നിലപാടിനെ ന്യായീകരിച്ചു കൊണ്ടു് ലേഖനം എഴുതി. അദ്ദേഹം അത് വിപുലീകരിച്ച് പിന്നീട് പുസ്തകമാക്കി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. കേരളസര്‍ക്കാരിന്റെ സാംസ്‌കാ രിക വകുപ്പിന്റെ മുഖപത്രമായ സാംസ്‌കാരികകേരളം ഇടക്കാലത്ത് നിര്‍ത്തലാക്കപ്പെട്ടത് രാമകൃഷ്ണ പിള്ളയെ വിമര്‍ശിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതിന്റെ പേരിലാണ് എന്നും കേള്‍ക്കുന്നു. അങ്ങനെ തുമ്മിയാല്‍ പോകുന്ന മൂക്കാണത് എന്നു വ്യക്തമാണല്ലോ. ഈ അടുത്ത കാലത്ത് കേരള സാഹിത്യ അക്കാഡമി, രാമകൃഷ്ണ പിള്ളയുടെ ഗ്രന്ഥനിരൂപണങ്ങളും സാഹിത്യലേഖനങ്ങളും ചേര്‍ത്തു പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ അവതാരിക എഴുതിയതും ടി.വേണുഗോപാലന്‍ തന്നെയാണ്. എന്നാല്‍, അതിനെല്ലാം ചുട്ട മറുപടി എം.കെ കുമാരനും എം.പി. അപ്പനും ശൂരനാട്ടു കുഞ്ഞന്‍ പിള്ളയും പ്രൊ. പി.എസ് വേലായുധനും മറ്റും കാലാകാലങ്ങളില്‍ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. എസ്.എന്‍. ഡി.പി യോഗം പ്ലാറ്റിനം ജൂബിലി സോവനീര്‍ 1978-ല്‍ പ്രസിദ്ധീകരി ച്ചതില്‍ അതുണ്ട്. 1985 ജൂണ്‍ 25-ാം തീയതി കേരളകൗമുദിയില്‍ എം.കെ.കുമാരന്‍ മറുപടി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഉദ്യാനവിരുന്ന്, ജാതിക്കുമ്മി എന്നീ കൃതികള്‍ നാഷണല്‍ ബുക്ക് സ്റ്റാള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപ്പോള്‍ അവതാരിക എഴുതിയ എം.പി.അപ്പന്‍ അതില്‍ യുക്തമായ മറുപടി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. 1985 ജൂണ്‍ 26-ാം തീയതിയിലെ *ഈനാട്* പത്രം യുക്തമായ മറുപടി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 1985 ജൂണ്‍ 2-ാം തീയതിയിലെ മാതൃഭൂമി വാരികയിലാണ് പ്രൊഫ. പി.എസ്. വേലായുധന്‍ എഴുതിയത്. ശൂരനാട് കുഞ്ഞന്‍പിള്ള 1985 ജൂണ്‍ 25-ാം തീയതിയിലെ കേരള കൗമുദിയില്‍ എഴുതി. ഇവരെല്ലാം രാമകൃഷ്ണപിള്ളയുടെ നിലപാടിനെ നിശിതമായി വിമര്‍ശനം നടത്തി. ഇതെല്ലാമായിട്ടും ഇന്നത്തെ ഇടതുപക്ഷ സര്‍ക്കാരിന് കെ.രാമകൃഷ്ണപിള്ളയോടുള്ള പ്രേമം അവസാനിച്ചിട്ടില്ല. വലതുപക്ഷ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് പ്രതിപക്ഷക ക്ഷികളും അക്കാര്യത്തില്‍ ഒട്ടും പിന്നിലല്ല.


കുറിപ്പുകള്‍

1. ദലിത്ബന്ധു, അംബേദ്ക്കറും ബുദ്ധധര്‍മ്മവും,കാണുക.
2. ദലിത്ബന്ധു, ഓറ, മാസിക. 2009 നവംബര്‍, കാണുക.
3.. ദലിത്ബന്ധു, വേലുത്തമ്പി,കാണുക.
4. 1908-ല്‍ പ്രത്യേക സ്‌കൂള്‍ അനുവദിച്ചു.
5. 1910-ല്‍ പൊതുസ്‌കൂളില്‍ പ്രവേശനം അനുവദിച്ചു.
6. ദലിത്ബന്ധു, മഹാനായ അയ്യന്‍കാളി, കാണുക.
7. വിവേകോദയം, 1915 ഒക്‌ടോബര്‍.
8. ദലിത്ബന്ധു, വൈക്കം സത്യാഗ്രഹം. ഒരു പ്രഹേളിക, കാണുക.