"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2015, ഡിസംബർ 2, ബുധനാഴ്‌ച

ആംഗലേയ ശബ്ദങ്ങള്‍ : ഉച്ചാരണവും അര്‍ത്ഥവും 5 - ഡോ. കെ എം കര്‍മചന്ദ്രന്‍

Abigail (അബിഗേയ്ല്‍) n. ഒരു മഹിളയുടെ വ്യക്തിഗത പരിചാരിക.

ability (എബിലിറ്റി) n. ത്രാണി; കാര്യശേഷി; കഴിവ്: ബുദ്ധിശക്തി; കാര്യപ്രാപ്തി; വൈദഗ്ധ്യം n.pl. abilities.
-ability/ibility (n.) suffi. - നുള്ള കഴിവ്; - ലേക്കുള്ള ചായ്‌വ്; -നുള്ള സ്വഭാവം; ഫിറ്റ്‌നസ്.


abinitio (അബ്എനീഷ്യോ) adv. തുടക്കം മുതല്‍; ആദ്യം മുതല്‍ക്കേതന്നെ.


abiogenesis (ഏയ്ബിയോജനസിസ്) n. അചേതന വസ്തുക്കളില്‍ നിന്നും ജീവികള്‍ പെട്ടെന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പം. SPONTANEDUS GENERATION OF LIFE ; n. abiogenist; abiogenesist; adj. abiogenic; adv. abiogenically.


abiological (ഏബയോളജിക്കല്‍) adj. അജൈവമായ / ജൈവികമല്ലാത്ത. adv. abiologically


abiotic (ഏബയോട്ടിക്) adj. ജീവാവസ്ഥയില്ലാത്ത; അജൈവമായ; ABIOLOGICAL. adv. abiotically.


abject (അബ്‌ജെക്റ്റ്) adj. നീചം; അധമം; n. ജാതിഭ്രഷ്ടന്‍; നികൃഷ്ടന്‍; ns. abjection; abjectness; ഹീനഭാവം; നീചത്വം.


abjudicate (അബ്ജൂഡികെയ്റ്റ്) vt. കോര്‍ട്ടുവിധി പ്രകാരം ഒരാളില്‍ നിന്നും വേറൊരാളിലേക്ക് ഉടമസ്ഥനെ മാറ്റുക.


abjure (അബ്ജൂഎ്ര്‍) vt. സത്യം ചെയ്ത് ഒഴിയുക; ഇല്ലെന്ന് സത്യം ചെയ്യുക; പിന്‍വാങ്ങുക; തള്ളിക്കളയുക; ഒഴിവാക്കുക; pa.t. abjured; pr.p. abjuring; n. abjuration ശപഥത്യാഗം; വിശ്വാസത്യാഗം; ത്യാഗപ്രതിജ്ഞ; n. abjurer.


ablate (അബ്ലേയ്റ്റ്) vb. (ablated; ablating) കൊണ്ടുപോവുക; എടുത്തുകൊണ്ടുപോവുക; അറുത്തുകൊണ്ടുപോവുക; എന്തെങ്കിലും പ്രകൃതിശക്തി (മണ്ണൊലിപ്പില്‍) എടുത്തുപോവുക; adj. ablative; adv. ablatively; n. ablatren കൊണ്ടുപോകല്‍; എടുത്തുപോകല്‍.


ablative absolute ( അബ്ലേയ്റ്റീവ് അവസല്യൂട്ട്) n. ലത്തീന്‍ ഭാഷയിലെ ഒരു പ്രത്യേകതരം വാക്യനിര്‍മാണ രീതി.


ablatives (അബ് ലെയ്റ്റീവ്‌സ്) n.pi. പഞ്ചമീ വിഭക്തികള്‍; അപാദാന വിഭക്തികള്‍; പ്രയോജികകള്‍.


ablaut (ഒപ് ലൗട്ട്) n. ഇന്തോ - യൂറോപ്യന്‍ ഭാഷകളില്‍ സ്വരാക്ഷരങ്ങള്‍ വിന്യാസം ചെയ്യുന്ന രീതി.


ablaze (എബ്‌ളെയ്‌സ്) adj/adv എരിയുന്ന; തീകത്തുന്ന; ദീപ്തമായ; എരിപൊരികൊള്ളുന്ന (മനസ്); തിളങ്ങുന്ന (eg. His face all ~ with excitement).


ablle (എബ്ള്‍) adj. കഴിവുള്ള; ശേഷിയുള്ള; ബലവത്തായ; n. ability പ്രാപ്തി; നൈപുണ്യം; മിടുക്ക്; കഴിവ്; adj. able bodied ജോലിക്ക് പറ്റിയ ശരീരശേഷിയുള്ള; (able; abler; ablest)