"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2016, ഫെബ്രുവരി 13, ശനിയാഴ്‌ച

ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടന - സജി വള്ളോത്യാമല

ലോകത്താകെയുള്ള ലിഖിതമായിട്ടുള്ളതില്‍ വച്ചേറ്റവും ബുഹൃത്തും പ്രത്യേകതകളുള്ളതും 22 അദ്ധ്യായങ്ങ ളില്‍ (പാര്‍ട്‌സ്) 395 അനുച്ഛേദ (ആര്‍ട്ടിക്കിള്‍സ്) ങ്ങളിലായി 12 ഷെഡ്യൂളുകളും അനുബന്ധങ്ങളി (അപ്പന്‍ഡിക്‌സ്) ലുമായി പരന്നു കിടക്കുന്ന ഇന്‍ഡ്യന്‍ ഭരണഘടന 'ഭാരത്തെ ഒരു പരമാധികാര സ്ഥിതി സമത്വ മതേതര സ്വാതന്ത്ര്യ ജനാധിപത്യ റിപ്പബ്ലിക്കായി 'മാറ്റുകയുണ്ടായി. ഈ സ്വാതന്ത്ര്യ ജനാധിപത്യ റിപ്പബ്ലിക്കിലെ (ഡെമോക്രാറ്റിക് റിപ്പബ്ലിക്) പൗരന്‍മാര്‍ക്കെല്ലാം സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവും രാഷ്ടീയവുമായ നീതിക്കും ചിന്തയ്ക്കും ആശയപ്രകടനത്തിനും വിശ്വാസ ത്തിനും മതനിഷ്ഠയ്ക്കും ആരാധാനയ്ക്കുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും പദവിയിലും അവസരത്തിലും സമത്വവും അവയ്‌ക്കെല്ലാമിടയില്‍ വ്യക്തികളുടെ അന്തസ്സും രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഐക്യവും അഖണ്ഡതയും കാത്തു സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് സഹോദര്യം വളര്‍ത്തി ഒരു ക്ഷേമ രാഷ്ട്രം ആക്കി മാറ്റു (വെല്‍ഫയര്‍ സ്റ്റേറ്റ്)കയാണ് നമ്മുടെ ലക്ഷ്യമെന്നു ഭരണ ഘടന പറയുന്നത്.

ആര്യ ഹിന്ദുവര്‍ണ്ണ വ്യവസ്ഥ സാമൂഹിക ക്രമത്തില്‍ ആരാലും ശ്രദ്ധിക്ക പ്പെടാത്ത മൂന്നു തരം ജനതകളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനു കാരണമാക്കി. അസ്തിത്വം നഷ്ടപ്പെട്ട, നിലനില്‍പ്പിനായി പൊരുതപ്പെടുന്ന, ആവാസ മേഖലകളില്‍നിന്നു തുരത്തി ഓടിക്കപ്പെട്ട, ദൈവങ്ങളെ നഷ്ടപ്പെട്ട, ഉപജീ വനത്തിലും അതിജീവനത്തിനുവേണ്ടി അംഗീകൃത മാര്‍ഗ്ഗമായി കുറ്റകൃതൃ ങ്ങള്‍ചയ്യാന്‍ ശീലിപ്പിക്കുന്ന കുറ്റവാളി ഗോത്രങ്ങള്‍, നാഗരിക തയുടെ മധ്യത്തില്‍ പരിഷ്‌കൃത സംസ്‌ക്കാരത്തിന്റെ മൂര്‍ദ്ധന്യാവസ്ഥയില്‍ അപരിഷ്‌ക്യതരെന്ന തൊട്ടുകൂട്ടായ്മയുള്ള ജനവിഭാഗങ്ങള്‍, മാനവസം സര്‍ഗ്ഗത്തിന് അയോഗ്യരെന്നു കരുതി, സ്പര്‍ശനം മാത്രമല്ല ദര്‍ശനം പോലും പുത്തന്‍പരിഷ്‌ക്കാരികള്‍ക്കു അരോചകമായി മാറപ്പെട്ട ,ജന്മ ദേശത്തു പരദേശികളെപ്പോലെ ജീവിക്കേണ്ടിവരുന്ന ഇവിടുത്തെ ആദി വാസി ഗോത്രങ്ങളടക്കമുള്ള ജനവിഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് ഭരണഘടനയുടെ ലക്ഷ്യ ത്തിലേക്കെത്തി ചേരുവാന്‍ സാധിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നു നാം ആലോചി ക്കേണ്ടുന്ന വസ്തുതയാണ്.