"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2016, ജൂലൈ 9, ശനിയാഴ്‌ച

അയ്യന്‍കാളിയും ഗാന്ധിയും - ദലിത്ബന്ധു എന്‍ കെ ജോസ്


അയ്യന്‍കാളിയും ഗാന്ധിയും തമ്മില്‍ ഒരിക്കല്‍ മാത്രമേ കൂടിക്കാഴ്ച്ച നടത്തിയിട്ടുള്ളു. അത് 1937 ജനുവരി 14-ാം തീയതി ഗാന്ധിഅയ്യന്‍കാളിയുടെ വസതിയില്‍ വെങ്ങാനൂരില്‍ ചെന്നു നടത്തിയ സന്ദര്‍ശനമായിരുന്നു. തിരുവിതാംകൂറിലെ രാജാവിന്റെ ക്ഷേത്ര പ്രവേശനവിളംബരത്തെത്തുടര്‍ന്ന് വിളംബരം നടത്തിയ ദിവാനേയും അമ്മറാണിയേയും മഹാരാജാവിനേയും കണ്ട് അനുമോദനങ്ങള്‍ അര്‍പ്പിക്കന്‍വേണ്ടി ഗാന്ധി തിരുവനന്തപുര ത്തെത്തി. അവരെ സന്ദര്‍ശിച്ച ശേഷം പിറ്റെദിവസം ഗാന്ധി വെങ്ങാനൂരെത്തി അയ്യന്‍കാളിയേയും സന്ദര്‍ശിച്ചു.

അയ്യന്‍കാളി ക്ഷണിച്ചിട്ടല്ല ഗാന്ധി അവിടെ എത്തിയത്. അയ്യന്‍കാളിക്കു ലഭിച്ച അതുല്യമായ ഭാഗ്യത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തെ അനുമോദിക്കാനാണ് ഗാന്ധി വെങ്ങാനൂരെത്തിയത്. സവര്‍ണ്ണരുടെ ക്ഷേത്രത്തില്‍ പ്രവേശിച്ചു ആരാധന നടത്തി കാണിക്ക ഇടാന്‍ ഒരു ദലിതന് അനുവാദം ലഭിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ വലിയ ഭാഗ്യം ഈ ലോകത്ത് വേറെ എന്തുണ്ട് എന്ന ഭാവമാണ് അന്ന് ഗാന്ധി പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചത്. രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ പ്രവേശിച്ചശേഷം ഈ ഗാന്ധി എത്ര ക്ഷേത്രത്തില്‍ ദര്‍ശനം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്? അവസരമുണ്ടാ യിട്ടും താന്‍ ചെയ്യാത്തത്-താന്‍ വെറുക്കുന്നത് ചെയ്യുവാന്‍ അയ്യന്‍കാളിക്ക് അവസരം ലഭിച്ചതിനെ ഇത്രവലിയ അനുഗ്രഹമായി ഗാന്ധി കൊട്ടിഘോഷിച്ചതിന്റെ പിന്നിലെ ആത്മാര്‍ത്ഥതാരാഹിത്യവും ഗൂഢോദ്ദേശവും എത്ര ക്രൂരമാണ്. രാജാവാണ് അയ്യന്‍കാളിക്ക് ആ അതുല്യ ഭാഗ്യം നല്‍കിയത്. ആദ്യം രാജാവിനെ കണ്ടു. പിന്നെ അയ്യന്‍കാളിയേയും.

പക്ഷെ അയ്യന്‍കാളി അതൊരു ഭാഗ്യമായി അംഗീകരിച്ചില്ല. ലഭിച്ച ക്ഷേത്രപ്രവേശനാനുവാദത്തെ എത്ര പൂജ്യമായി വിനിയോഗിക്കണം എന്ന് ഗാന്ധി അയ്യന്‍കാളിയേയും അനുയായികളെയും ഉദ്‌ബോധിപ്പിച്ചു. താന്‍ ചെയ്യാത്തത് അവര്‍ ചെയ്യണമെന്ന് അവരോട് ഉപദേശിക്കുന്ന ആ സത്യാന്വേഷകന്റെ മനഃസാക്ഷി എത്ര മഹത്തരം? അവരേയുംകൂട്ടി ശ്രീപത്മനാഭ സ്വാമിക്ഷേത്രത്തില്‍ ഒരു ദര്‍ശനം നടത്താനെങ്കിലും അദ്ദേഹം തയ്യാറായിരുന്നുവെങ്കില്‍ അതില്‍ യുക്തിയുടെ കണികയെ ങ്കിലും ഉണ്ടെന്നു സമാധാനിക്കാം. അവര്‍ണ്ണര്‍ക്കും അയിത്തജാതി ക്കാര്‍ക്കും പ്രവേശനമില്ലാത്ത ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ താനും പ്രവേശി ക്കുക യില്ലാ എന്നാണ് ഗാന്ധി പറഞ്ഞതെങ്കില്‍ അങ്ങനെയു ള്ളവര്‍ക്ക് ക്ഷേത്രപ്രവേശനം അനുവദിച്ചപ്പോള്‍ അവരോടൊപ്പം ഗാന്ധിയുംകൂടി ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ പ്രവേശിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. അതിനു മാതൃക എന്നനിലയില്‍ അയ്യന്‍കാളിയുടെ ഗ്രാമത്തില്‍ ചേര്‍ന്ന സമ്മേളനത്തില്‍ നിന്നും ഏതാനും അയിത്തജാതിക്കാ രോടൊപ്പം അദ്ദേഹം ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമിദര്‍ശനം നടത്തേണ്ടതാ യിരുന്നു. പക്ഷെ വിളംബരത്തിനുശേഷവും അദ്ദേഹം ഒരുക്ഷേത്രത്തിലും ദര്‍ശനം നടത്തിയിട്ടില്ല. 1936 ന് ശേഷം 12 വര്‍ഷംകൂടി കഴിഞ്ഞാണ് ഗാന്ധി മരിക്കുന്നത്. അതിനാല്‍ തന്റെ ഹരിജനങ്ങള്‍ക്ക് ക്ഷേത്രപ്രവേശനം ലഭിക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ടല്ല ഗാന്ധി ക്ഷേത്രദര്‍ശനം നടത്താതിരുന്നത്.

അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു '....ക്ഷേത്രദര്‍ശനത്തിന് ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന അവസരം നിങ്ങള്‍ ബുദ്ധിപൂര്‍വ്വം മതപരമായി പ്രയോജനപ്പെടു ത്തണം....'13 ഗാന്ധിക്ക് മതവും ബുദ്ധിയും കുറവായതു കൊണ്ടായി രിക്കാം അത് ചെയ്യാതിരുന്നത്.

ക്ഷേത്രത്തില്‍ പ്രവേശിച്ച് ആരാധന നടത്തുന്നതോടു കൂടിയാണ് ഒരാള്‍ ഹിന്ദുവാകുന്നത്. ഹിന്ദുത്വത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ലക്ഷണം ക്ഷേത്രാരാധനയുമാണ്. ഗാന്ധി വെങ്ങാനൂരെ സാധു ജനങ്ങളെ ക്ഷേത്രദര്‍ശനത്തിനു പ്രേരിപ്പിച്ചത് അവരെ ഹിന്ദുവാക്കാ നാണ്. അവര്‍ ദലിതരാണ് എന്നും അതിനാല്‍ ഹിന്ദുക്കളല്ലായെന്നും അറിയാവുന്ന, അംബേദ്ക്കറില്‍ നിന്നും അതു ബോധ്യപ്പെട്ട ഗാന്ധിയാണ് കേരളത്തിലെ ദലിതരെ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഹിന്ദുക്കളാക്കാനുള്ള ആ കപടനാടകം അഭിനയിച്ചത്. അദ്ദേഹം സനാതന ഹിന്ദുവായിരുന്നില്ല, ഹിന്ദുത്വവാദിയായിരുന്നു. അതിന് ക്ഷേത്രദര്‍ശനം വേണമെന്നില്ല.

അന്നത്തെ അവിടുത്തെ ഗാന്ധിയുടെ ഉപദേശത്തിന് അയ്യന്‍കാളി കൊടുത്ത മറുപടി നാടന്‍ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ 'തനിക്കു വേറെ വല്ല കാര്യവും പറയാനുണ്ടോ? എനിക്കാവശ്യം പത്തു ബി.ഏ.ക്കാരെ എന്റെ സമുദായത്തില്‍ ഞാന്‍ മരിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് കാണുക എന്നതാണ്, ക്ഷേത്രദര്‍ശനം നടത്തുകയല്ല' എന്നാണ്.

എന്നാല്‍ ഗാന്ധിയുടെ ആ സന്ദര്‍ശനത്തിന്റെ പിന്നില്‍ മറ്റൊരു വലിയ ചതിവും കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു. ഗാന്ധി അയ്യന്‍കാളിയെ അവിടെവച്ചു സംബോധന ചെയ്തത് 'പുലയരാജാവേ' എന്നാണ്. 'നിങ്ങള്‍ അയ്യന്‍കാളിയെ പകുതി കളിയാക്കിയും പകുതി വാല്‍സല്യത്തോടെയും പുലയരാജാവേ എന്നു വിളിക്കുന്നു.'14 ആരും അന്നുവരെ അയ്യന്‍കാളിയെ പുലയരാജാവേ എന്നു വിളിച്ചിട്ടില്ല. വിളിച്ചിരുന്നുവെന്നതിന് തെളിവൊന്നും ഇല്ല. മുമ്പു സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ അയ്യന്‍കാളി യജമാനന്‍ എന്നു വിളിക്കാനാണ് അദ്ദേഹം അനുയായികളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. അത് അവര്‍ നായന്മാരെ യജമാന്‍മാര്‍ എന്നു വിളിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കാനായിരുന്നു. 1907 മുതല്‍ 1937 വരെ 30 വര്‍ഷക്കാലം സാധുജനപരിപാ ലനസംഘത്തിന്റെ സെക്രട്ടറിയായിരിക്കുന്ന ആ സാധുജനസംഘം പ്രവര്‍ത്തകനെയാണ് ഗാന്ധി പുലയരാജാവേ എന്നു വിളിച്ചത്. ഇാജാവ് എന്ന പദം പുറകെയുണ്ടെങ്കിലും പുലയന്‍ എന്ന പദത്തിനാണ് ഗാന്ധി അവിടെ പ്രാധാന്യം നല്‍കിയത്. അല്ലെങ്കില്‍ അദ്ദേഹത്തിന് ഹരിജന്‍രാജാവേ എന്നു വിളിക്കാമായിരുന്നു. 1932 ലെ പൂനാപാക്ടിനു ശേഷം ഇന്ത്യയിലെ ആദിവാസികള്‍ക്ക് ഹരിജന്‍ എന്ന പേരുനല്‍കി അതു പ്രചരിപ്പിക്കാന്‍ ഒരു അഖിലേന്ത്യാ പര്യടനംതന്നെ നടത്തി ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിന്റെ ഇടയ്ക്കാണ് അദ്ദേഹം തിരുവനന്തപു രത്ത് എത്തിയത്. യംഗ് ഇന്ത്യാ എന്ന തന്റെ പത്രത്തിന്റെ പേര് ഹരിജന്‍ എന്നു പുനര്‍നാമകരണം ചെയ്ത് ഹരിജന്‍ എന്ന പദത്തോടുള്ള പ്രേമം ബഹുജനസമക്ഷം പ്രഖ്യാപിച്ചത് അദ്ദേഹം തന്നെയാണ്. പല ഹരിജനോദ്ധാരണസംഘങ്ങളും പ്രവര്‍ത്തന ങ്ങളും അതിനകം തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. എന്നിട്ടും പുലയരാ ജാവ്? പുലയരുടെ രാജാവോ? പുലയരിലെ രാജാവോ? പുലയന്‍ രാജാവായാല്‍ അവന്‍ വെറും രാജാവല്ല പുലയരാ ജാവ്. പുലയന്‍ ക്രിസ്ത്യാനിയില്‍ അവന്‍ പുലയന്‍ മത്തായി അല്ലെങ്കില്‍ പുലയന്‍ പത്രോസ്. പുലയന്‍ എവിടെ ചെന്നാലും പുലയന്‍. അത് അവരുടെ മാറാപേരാണ്. അതായിരിക്കാം ഗാന്ധി ഉപയോഗിച്ചത്. അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം തനിയെ ഏറ്റെടുക്കാന്‍ കഴിയാത്തതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങള്‍ വിളിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞത്. എവിടെയുമുള്ള ഗാന്ധിയുടെ ആ ഇരട്ടത്താപ്പ് ഇവിടെയും പ്രയോഗിച്ചു എന്നുമാത്രം. ഞങ്ങളാരും അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നില്ലാ എന്നു പറയാന്‍ അന്ന് അവിടെയാരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

പുലയരിലെ രാജാവോ? രാജാവാകാന്‍ അര്‍ഹതയുള്ളത് ക്ഷത്രിയര്‍ക്കു മാത്രമാണ്. പുലയരുടെ ധര്‍മ്മം പാടത്ത് പണിയെടുക്കുക എന്നതാണ്. എന്നാല്‍ അയ്യന്‍കാളി പാടത്തു പണിചെയ്യാന്‍ പോകുന്നില്ല. രാഷ്ട്രീയ-സാമുദായിക-സാംസ്‌കാരിക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടത്തുക യാണ്. ജാതിധര്‍മ്മം ഉപേക്ഷിച്ചു നടക്കുന്നവനെ കളിയാക്കുന്നതാണ് ഗാന്ധിയുടെ ആ സംബോധന. കട്ടക്കയം ചെറിയാന്‍മാപ്പിളയെ ഒരു മഹാകാവ്യം എഴുതിയതിന്റെ പേരില്‍ സാഹിത്യപഞ്ചാനനന്‍ ക്രൈസ്തവ കാളിദാസന്‍ എന്നുവിളിച്ചപ്പോള്‍ മറ്റൊരാള്‍ അതിനെ പരിഹസിച്ചത് പൊട്ടക്കുളത്തില്‍ പുളവന്‍ ഫണീന്ദ്രന്‍ എന്നാണ്. അയിത്തജാതിക്കാര്‍ക്ക് ക്ഷേത്രപ്രവേശനമാകാമോ എന്ന് അന്വേഷിച്ചു റിപ്പോര്‍ട്ടു സമര്‍പ്പിക്കാന്‍ വി.എസ്.സുബ്രഹ്മണ്യ യ്യരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ രൂപീകരിച്ച കമ്മറ്റിയുടെ റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ പുന്നശ്ശേരി നീലകണ്ഠശര്‍മ്മ ഈഴവരെ 'ചണ്ഡാല പ്രമുഖര്‍' എന്നുവിളിച്ചാക്ഷേപിച്ചതിനു തുല്യമാണു ഗാന്ധിയുടെ ആ പ്രയോഗം. ഗാന്ധി ആരെയും കാണുന്നത് ജാതിയടിസ്ഥാനത്തി ലാണ്. അയ്യന്‍കാളി പുലയനാണു ഗാന്ധിക്ക്. അവരുടെ മാത്രം രാജാവാണ് അയ്യന്‍കാളി. എന്നാല്‍ എ.ശ്രീധരമേനോന്‍, കേരളചരിത്രം എന്ന തന്റെ ഗ്രന്ഥം 485-ാം പേജില്‍ പറയുന്നത് അയ്യന്‍കാളി ഗാന്ധിയെ പുലയരാജാവേ എന്നു വിളിച്ചു എന്നാണ്.15

എന്നാല്‍ വൈശ്യനായ എം.കെ.ഗാന്ധി തന്റെ ജാതിധര്‍മ്മമായ വാണിജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് ധര്‍മ്മവിരുദ്ധമായ രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടതിനെ അംബേദ്ക്കര്‍ വിമര്‍ശിച്ചു. അതിനെ വലിയ പാതകമായിട്ടാണു ഇന്നും ഗാന്ധിഭക്തര്‍ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത്. ഗുജറാത്തിവൈശ്യനായ ഗാന്ധിയും കാശ്മീരി ബ്രാഹ്മണനായ ജവഹര്‍ലാലും എന്ന പ്രയോഗം പല ഗാന്ധി ഭക്തന്മാര്‍ക്കും അരോചകമാണ്. പക്ഷെ ഗാന്ധിക്കാകാം. എവിടെനിന്നും കിട്ടി ഗാന്ധിക്ക് ഈ 'പുലയ' എന്നപേര്. ഗുജറാത്തില്‍ പുലയന്മാരില്ലല്ലോ. ഉത്തരേന്ത്യയിലെങ്ങും പുലയരില്ല. ഗാന്ധിക്കു പരിചിതമല്ലാത്ത ആ പേര് വളരെ പ്രയത്‌നിച്ച് തപ്പിപ്പിടിച്ചെടുത്തു സംബോധന ചെയ്യണമെങ്കില്‍ അതിന്റെ പിന്നില്‍ വ്യക്തമായ ഒരു ഗൂഢോദ്ദേശം തന്നെയുണ്ട്. ഒരു വലിയ ചതി ആ സംബോധനയിലടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. സാധുജന പരിപാലന സംഘം പുലയ-പറയ-കുറവ-പല്ലവ ആദിയായ എല്ലാ അവര്‍ണ്ണ വിഭാഗങ്ങളു ടെയും മൊത്തം സംഘടനയാണ്. അവരെ ഒരു സംഘടനയുടെ കീഴിലാക്കി ഉപജാതി ചിന്ത നശിപ്പിക്കാനാണ് മുപ്പതു വര്‍ഷം അയ്യന്‍കാളി ശ്രമിച്ചത്. ആ അയ്യന്‍കാളിയെ, ആ സംഘാംഗങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞിരുന്ന ഒരു സദസ്സില്‍വച്ച് അവരുടെ നേതാവിനെ കേവലം പുലയരുടെ മാത്രം നേതാവായി ചിത്രീക രിക്കുന്നതിന്റെ പിന്നിലെ ലക്ഷ്യം ആ സംഘടനയെത്തന്നെ നശിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് എന്നു വ്യക്തമാണല്ലോ. ഒരു സന്ദര്‍ശനംകൊണ്ടുതന്നെ ഗാന്ധി അയ്യന്‍കാളിയെ ബഹുവിധത്തില്‍ ദ്രോഹിച്ചു. സംഘടനാപരമായി വധിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. അഹിംസ യുടെ തിരുവവതാരം. ശ്രീരാമന്‍ ജനിച്ചത് രാവണനെ കൊല്ലാ നാണ്. ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ ജനിച്ചത് കംസനെ കൊല്ലാനാണ്. വാമനന്‍ ജനിച്ചത് മഹാബലിയെ കൊല്ലാനാണ്. എം.കെ.ഗാന്ധി ജനിച്ചതു അയ്യന്‍കാളിയെ വധിക്കാനാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ പന്ത്രണ്ടാ മത്തെ തിരുവവതാരം. അയ്യന്‍കാളി മറ്റൊരു മഹാബലിയാ യിരുന്നു. മറ്റൊരു പ്രഹ്ലാദനായിരുന്നു. മറ്റൊരു രാവണനായി രുന്നു. മറ്റൊരു കംസനായിരുന്നു.


കുറിപ്പുകള്‍

1 മാനെ, സുരേഷ് ഡോ, ഇന്ത്യന്‍ സാമൂഹ്യസാംസ്‌ക്കാരിക പ്രക്ഷോഭ ചരിത്രം, പേജ് 265-272
2 ദലിത്ബന്ധു, അംബേദ്ക്കറും ബുദ്ധധര്‍മ്മവും, കാണുക.
3 അതേ പുസ്തകം
4 1908 ല്‍ പ്രത്യേക സ്‌കൂള്‍ അനുവദിച്ചു. 1910 ല്‍ പൊതു സ്‌ക്കൂളില്‍ പ്രവേശനം അനുവദിച്ചു.
5 കേശവന്‍ സി, ജീവിതസമരം, പേജ് 90.
6 ഈ ലേഖകന്‍ 1944-46 കാലത്ത് ചേര്‍ത്തല ഗവണ്‍മെന്റ് ഹൈസ്‌ക്കൂളില്‍ വയലാര്‍ രാമവര്‍മ്മയുമൊരുമിച്ച് ഒരു ക്ലാസ്സില്‍ ഒരു ബഞ്ചിലിരുന്നാണ് പഠിച്ചത്. ലേഖകന്‍ ക്രിസ്ത്യാനിയും രാമവര്‍മ്മ ക്ഷത്രിയനുമാണ്. ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് ക്ഷത്രിയനെ തൊട്ടുകൂടാ. വിദ്യാഭ്യാസശേഷം രാമവര്‍മ്മ എന്റെ വീട്ടില്‍ വന്നു താമസിക്കുകയും ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും ഒരുമിച്ച് ഉറങ്ങുകയും ചെയ്തു. അത് വിദ്യാഭ്യാസകാലത്ത് ലഭിച്ച സൗഹൃദത്തിന്റെ ഫലമാണ്.
7 വേലുത്തമ്പി നായര്‍ സൈന്യത്തെ പിരിച്ചുവിട്ടതിനുശേഷം ആറാട്ടിനും മറ്റും അകമ്പടി സേവിക്കാന്‍ ഏതാനും പട്ടാളക്കര്‍ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. അവരെല്ലാം നായന്മാരായിരുന്നു.
8 T. K VelooPillai- The Tranvancore State Manuval 1940 Page 707
9 ദലിത്ബന്ധു, വൈക്കം സത്യാഗ്രഹത്തിലെ സത്യങ്ങള്‍, വൈക്കം സത്യാഗ്രഹത്തിലെ പുലയ പങ്കാളിത്തം, വൈക്കംസത്യാഗ്രഹം ഒരുപ്രഹേളിക, കാണുക.
10 മാത്യൂസ് ടി.എ, ആചാര്യ അയ്യന്‍കാളി, പി. പരമേശ്വരന്റെ അവതാരിക കാണുക.
11 ബാലകൃഷ്ണന്‍ പി.കെ, ജാതിവ്യവസ്ഥയും കേരളചരിത്രവും, പേജ് 328
12 കുഞ്ചുണ്ണിരാജ ഡോ, ശങ്കരാചാര്യസ്വാമികള്‍, കാണുക
13 രാമചന്ദ്രന്‍ നായര്‍ കെ, ഗാന്ധിയും കേരളവും, കാണുക 
14 അതേ പുസ്തകം, പേജ് 507
15 ശ്രീധരമേനോന്‍ എ, കേരളചരിത്രം, പേജ് 485.