"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2016, ഓഗസ്റ്റ് 3, ബുധനാഴ്‌ച

തട്ടാന്മാര്‍ ജീവിതവും സംസ്‌ക്കാരവും - ശശിക്കുട്ടന്‍ വാകത്താനം


ഐക്കുടി കമ്മാളര്‍ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നവരും ഇന്നു വിശ്വകര്‍മ്മജര്‍ എന്നു വിളിച്ചുപോരുന്ന വിഭാഗത്തില്‍ പ്പെട്ടവരുമാണ് തട്ടാന്മാര്‍. കല്ലന്‍, കൊല്ലന്‍, ആശാരി, മൂശാരി, തട്ടാന്‍ ഇവരാണ് ഐകുടി കമ്മാളര്‍ അഥവാ വിശ്വകര്‍മ്മജര്‍. ഇവരില്‍ ഒരു വിഭാഗം തട്ടാന്മാര്‍ വിശ്വബ്രാഹ്മണര്‍ എന്നാണ് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

സ്വര്‍ണപ്പണി മുഖ്യ തൊഴിലായി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ വിഭാഗം മറ്റു വിശ്വകര്‍മ്മ വിഭാഗങ്ങളെപ്പോലെ പാരമ്പര്യമായി ഈ തൊഴിലു ചെയ്തു പോരുന്നവരാണ്. ആറന്മുള കണ്ണാടി എന്ന ലോകപ്രശസ്ഥമായ കണ്ണാടിയുടെ ഉല്‍പാദകര്‍ സ്വര്‍ണപ്പണിയും വാര്‍ക്കപ്പണിയും ഒരുപോലെ ചെയ്യുന്നവ രായിരുന്നു. കേരളത്തിലെ മൂശാരിമാരില്‍ നല്ലൊരു ശതമാനം സ്വര്‍ണപ്പണി ചെയ്യുന്നവരും കരിങ്കല്ലില്‍ ശില്‍പങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മിക്കുന്നവരും സ്വര്‍ണപ്പണി ചെയ്യുന്നവരുമാണ്. പലസ്ഥലങ്ങളിലും സ്വര്‍ണപ്പണിക്കാരും ഇതേപണികള്‍ ചെയ്തു പോരുന്നതായി കാണാം. അത്ര എളുപ്പത്തില്‍ സ്വായത്തമാക്കാന്‍ കഴിയുന്ന തൊഴില്‍ അല്ലാതിരുന്നതിനാല്‍ മറ്റുവിഭാഗങ്ങള്‍ ഈ തൊഴിലിലേക്ക് കടന്നു വന്നിരുന്നില്ല. സ്വര്‍ണ നിയന്ത്രണ ചട്ടം നിലവില്‍ വന്നതോടെ അത് പരമ്പരാഗത സ്വര്‍ണ തൊഴിലാളികളെ മുച്ചൂടും മുടിക്കുകയും സ്വര്‍ണ മുതലാളിമാര്‍ക്കു പാദസേവ ചെയ്യാന്‍ മറ്റാളുകളെ അവര്‍ പിടിക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. യന്ത്രസംവിധാനങ്ങള്‍ നിലവില്‍ വന്നതോടെ ഈ മേഖലയിലേക്ക് മറ്റുള്ളവര്‍ കടന്നുവരാന്‍ തുടങ്ങി. ഓടുവ്യവസായത്തില്‍ (വാര്‍ക്കപ്പണി) പേരുകേട്ട മാന്നാറിലും സ്വര്‍ണ നഗരമെന്നു വിളിക്കുന്ന തൃശൂരിലും ഇന്നു പണിയെടുക്കുന്നതില്‍ തൊണ്ണൂറ്റി ഒന്‍പതു ശതമാനവും മറ്റുവിഭാഗത്തില്‍ പെട്ടവരും അന്യസംസ്ഥാന തൊഴിലാളികളുമാണ്.

കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രവുമായി അഭേദ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന വിഭാഗമാണ് വിശ്വകര്‍മ്മജര്‍. നവീന ശിലായുഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു വികസിച്ച കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഓരോ അടരുകളിലും വിശ്വകര്‍മ്മജരുടെ സംഭാവനകള്‍ പ്രാമുഖ്യത്തോടെ നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. സ്വര്‍ണാഭരണങ്ങള്‍, സ്വര്‍ണപ്പാത്രങ്ങള്‍ എന്നിവ പ്രഭു കുടുംബങ്ങളിലും രാജകുടുംബങ്ങളിലുമാണ് ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതെങ്കില്‍ ക്രമേണ ആഭരണങ്ങള്‍ സാധാരണക്കാരുടെ വീടുകളിലേക്കും എത്തിത്തുടങ്ങി. മുല്യവസ്തു എന്നതിലുപരി സ്വര്‍ണത്തോടുള്ള ആരാധനയായിരുന്നു കേരളത്തിലെ ഓരോ വീടുകളിലും ഒരുതരി പൊന്നെങ്കിലും ശേഖരിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരാക്കിയത്. ഇതിനനുസരണ മായി സ്വര്‍ണത്തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണവും വര്‍ദ്ധിച്ചു. നാട്ടിലെ പീടികമുറിയില്‍ അടകല്ലും നെരിപ്പോടുമായിരുന്നു സ്വര്‍പ്പണി ചെയ്യുന്നവര്‍ സമീപകാലത്തുവരെ ധാരാളമുണ്ടായിരുന്നു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വിലക്കൂടിയ വസ്തു പണിയുന്നു എന്ന നിലയില്‍ ഇവര്‍ക്കു മാന്യമായ സ്ഥാനവും സമൂഹത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.

സ്വര്‍ണപ്പണിക്കാരെ തട്ടാന്മാര്‍ എന്നാണ് കേരളത്തില്‍ വിളിക്കുന്നത്. തട്ടാന്‍ എന്നതിനെ വ്യാഖ്യാനിച്ച് മോഷ്ടിക്കുന്നവന്‍ എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ആക്ഷേപിക്കാറുണ്ട്. തട്ടുന്നവന്‍ (തല്ലുന്നവന്‍) ആണ് തട്ടാന്‍. തല്ലും തോറും പൊന്നിന് മാറ്റു കൂടും എന്നാണു പറയുന്നത്. ഭഷാകൗഡിലീയത്തില്‍ ആഭരണം പണിക്കാരെ 'വേകടികള്‍' എന്നാണു പറയുന്നത്. സംസ്‌കൃത ത്തില്‍ തട്ടാന്‍ അറിയപ്പെടുന്നത് 'ഹേമകര' എന്നാണ്. ചിലപ്പതികാരത്തില്‍ തട്ടാന്‍ 'വിനൈന്തര്‍ എന്നും മണിമേഖലയില്‍ 'കമ്മാര്‍' എന്നുമാണ് പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ജനിച്ചുവീഴുന്ന കുഞ്ഞിനു തേനില്‍ പൊന്നുരച്ചു കൊടുക്കുന്നതു മുതല്‍ പൊന്നിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം കേരളത്തിലെ ഏതാണ്ടെല്ലാ വീടുകളിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. കുട്ടികളുടെ ഇരുപത്തെട്ടു കെട്ടിനോടനുബന്ധിച്ച് അരഞ്ഞാണം, കാത്തള, മാല ഇവയുടെ നിര്‍മ്മാണം അനിവാര്യമെന്ന നിലയില്‍ നടപ്പിലുണ്ടായിരുന്നു. വിവാഹത്തില്‍ തട്ടാന്‍ ഒഴിവാക്കപ്പെടാന്‍ കഴിയാത്ത ഘടകമായിരുന്നു. പണ്ടുകാലത്ത് തട്ടാനെ വീട്ടില്‍ വിളിച്ചു വരുത്തി പൊന്നുരുക്കി താലി പണിയിച്ചിരുന്നു. പൊന്നുരുക്കുമ്പോള്‍ ലക്ഷണം പറയുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു. പൊന്നുരുക്കുമ്പോള്‍ ഗോളാകൃതിയില്‍ വരുകയാണെങ്കില്‍ ശുഭവും നീണ്ടുരുണ്ടാണ് വരുന്നതെങ്കില്‍ അശുഭവുമായിരിക്കും ഫലം.

താലി പണിയുന്നത് ഓരോ വിഭാഗത്തിനും ഓരോ രൂപത്തിലാണ്. ഹിന്ദുക്കള്‍ക്ക് പുളിയിലത്താലിയും ആലിലത്താലിയും തിരുമംഗല്യ വുമാണുള്ളത്. ശിവലിംഗത്തോടുകൂടിയ മൂന്നു താലിയാണ് തിരുമംഗല്യം. വീരശൈവര്‍, വെള്ളാളര്‍, വാണിയര്‍, ഇവരുടെ രീതിയും തിരുമംഗല്യ മായിരുന്നു. ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ പൊതുവേ രണ്ടുതരത്തിലുള്ള താലികളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. 21 മുത്തുകളോടു കൂടിയതും 7 മുത്തുകളോടു കൂടിയതുമായ താലികളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. 7 മുത്തുകളോടു ചേര്‍ന്ന താലികളാണ് റോമന്‍ കത്തോലിക്കര്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഓരോ ജാതിവിഭാഗങ്ങള്‍ക്ക നുസരണമായ ആഭരണങ്ങളുടെ വൈവിദ്ധ്യം കണക്കാക്കിയാല്‍ ആയിരത്തിലധികം വരും.

കേരളത്തില്‍ പൊതുവേ തട്ടാന്മാര്‍ നാലുവിഭാഗക്കാരാണ്. പാണ്ടിത്തട്ടാന്‍, മലയാളത്തട്ടാന്‍ (മലയന്‍ തട്ടാന്‍) നാല്‍പാക്കര്‍ ഇവരെ കൂടാതെ മറ്റൊരു വിഭാഗം കൂടിയുണ്ട്. പാണ്ടിത്തട്ടാന്‍ മറ്റുവിഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നും വേര്‍പെട്ടു നിന്ന് വിശ്വബ്രാഹ്മണരെന്നു സ്വയം വിളിച്ചു പോരുന്നു. ആചാരങ്ങളില്‍ ഇവര്‍ നമ്പൂതിരി പാരമ്പര്യം തുടര്‍ന്നു പോരുന്നുവെന്നാണ് പറയുന്നത്.

മധ്യകേരളത്തിലെ തമിഴ് പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുന്നവര്‍ തഞ്ചാവൂരില്‍ നിന്നും തിരുവണ്ണാമല, തിരുനല്‍വേലി എന്നിവിടങ്ങളില്‍ നിന്നും വന്നവരാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നു. ഇവരെല്ലാം തന്നെ ഇന്നു കേരളീയരായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇവരില്‍ ഒരു ചെറിയ വിഭാഗം വീടുകളില്‍ ഗോത്രഭാഷയായ 'ഉളുക്കു'ഭാഷ അടുത്തകാലംവരെ സംസാരിച്ചിരുന്നു. ചിലവിഭാഗം തട്ടാന്മാരുടെ വിവാഹത്തിന് ശിവലിംഗ പ്രതിഷ്ഠയോടു കൂടിയ മൂന്നുതാലി (തിരുമംഗല്യം) ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

തട്ടാന്മാര്‍ 40, 36 1/2, 18, 4 എന്നിങ്ങനെയുള്ള കരക്കാരായിട്ടാണ് അറിയപ്പെടു ന്നത്. ഇവര്‍ക്കിടയിലും ഇല്ലങ്ങളുണ്ട്. കിഴക്കേടം, മുള്ളുവേലി, പടിപ്പുര, നടുവീട്, പണിക്കരുവീട്, പടക്കൊട്ട എന്നിങ്ങനെ നിരവധി ഇല്ലങ്ങളുണ്ട്.

കമ്മാളരുടെ ആരാധനാമൂര്‍ത്തി ഭദ്രകാളിയാണ്. അങ്കാളമ്മന്‍, മുത്താരമ്മന്‍, പേച്ചിയമ്മന്‍ എന്നിങ്ങനെ ദൈവങ്ങള്‍ അറിയപ്പെടുന്നു. കുലപരദേവത ബാലിയാണ്. തോറ്റംപാട്ടിന്റെ കാലഗണന അനുസരിച്ച് ബാലിതെയ്യത്തിന് അധികം പഴക്കമില്ല. വിശ്വകര്‍മ്മജരുടെ മറ്റൊരു മൂര്‍ത്തിയാണ് പൂമാലഭഗവതി. ഈ ദേവതയാണ് മരക്കലദേവത എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. പൂമാലഭഗവതിക്ക് കെട്ടിക്കോലമില്ലെങ്കിലും ഈ ദേവതയുടെ സങ്കല്‍പ്പത്തിലാണ് ആര്യക്കര ഭഗവതിയെന്ന തെയ്യം കെട്ടിയാടുന്നത്. അടിസ്ഥാനപരമായി ഈ ദേവതകളെല്ലാം ഭദ്രകാളിയാണ്. മറ്റൊരു തെയ്യമാണ് പാലോട്ടുതെയ്യം. അഴീക്കര (അഴീക്കോട്) മത്സ്യം പിടിക്കാന്‍ പോയ കരമാന ചക്കാട്ടു ദിവ്യനും തട്ടാനും വല വലിച്ചപ്പോള്‍ കിട്ടിയ മുത്തു കിരീടം മുറിക്കഞ്ചേരി നായരുടെ സ്ഥലത്താണു കൊണ്ടുവച്ചത്. അത് പാലാഴിക്കോട്ടു ദൈവമാണെന്നാണ് ഐതിഹ്യം.

ഉത്തരമലബാറില്‍ മൂശാരിമാരുടെ ഏക സ്ഥലമായ കുഞ്ഞിമംഗലം വടക്കന്‍കൊവ്വല്‍ (മൂശാരിക്കൊവ്വല്‍) ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആരാധനാമൂര്‍ത്തി വടക്കത്തി (പടക്കത്തി) ഭഗവതിയാണ്. രാമവില്യം കഴകത്തു നിന്നും പൂമാല ഭഗവതിയും എഴുന്നള്ളുന്നു എന്നു കരുതുന്നു. പയ്യന്നൂരിലെ വെള്ളാരങ്ങര ഭഗവതി ക്ഷേത്രം, കണ്ണപുരം കിഴക്കേക്കാവ്, മാങ്ങാട് നെടുബലിയന്‍ കാവ്, ആണ്ടാനാനൂര്‍ ശ്രീമദ് പരമശിവ വിശ്വകര്‍മ്മ ക്ഷേത്രം എന്നിവ പഞ്ചലോഹ ശില്‍പികളുടെ പ്രധാന ആരാധനാ സ്ഥലങ്ങളാണ്.