"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2016, ഓഗസ്റ്റ് 7, ഞായറാഴ്‌ച

സ്വര്‍ണത്തിന്റെ ഉപയോഗമൂല്യം - ശശിക്കുട്ടന്‍ വാകത്താനം

 

സിന്ധുനാഗരികതയില്‍ സ്വര്‍ണാഭരണങ്ങല്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതിന് വേണ്ടുവോളം തെളിവുകളുണ്ട്. ഋഗ്വേദത്തില്‍ സ്വര്‍ണത്തെക്കുറിച്ചും തട്ടാന്മാരെക്കുറിച്ചും പരാമര്‍ശമുണ്ടെങ്കിലും അക്കാലത്തെ സ്വര്‍ണാഭരണങ്ങളൊന്നും കണ്ടുകിട്ടിയിട്ടില്ല. കേരളത്തില്‍ കണ്ടെത്തിയ ശവക്കല്ലറകളില്‍നിന്നും ഇരുമ്പായുധങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും സ്വര്‍ണം കേരളത്തില്‍ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ പുലിയൂര്‍ എന്ന സ്ഥലത്തുകണ്ട ഒരു കല്ലറയില്‍നിന്നും മാലയുടെ ആറുകഷണം പൊട്ടിയ ഭാഗമാണ് കിട്ടിയിട്ടുള്ളത്. ഇത് കേരളത്തിലെ സ്വര്‍ണ സാന്നിദ്ധത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

കേരളത്തില്‍ എ ഡി ആദ്യ നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു മുന്‍പു മുതല്‍– സ്വര്‍ണം എത്തിയിരുന്നു എങ്കിലും അത് ആഭരണ നിര്‍മ്മാണത്തിന് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നില്ല. കണ്ടെത്തിയ സ്വര്‍ണ നാണയങ്ങളില്‍ അധികവും റോമില്‍ നിന്നുള്ള നാണയങ്ങളായിരുന്നു. കച്ചവടത്തിനായി വന്ന വിദേശിയരായിരുന്നു സ്വര്‍ണനാണയങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നത്. തിളക്കമുള്ള വസ്തു എന്ന നിലയില്‍ കാഴ്ചവസ്തു അല്ലെങ്കില്‍ അലങ്കാര വസ്തു എന്ന നിലയിലാണ് ഇതുപയോഗിച്ചിരുന്നത്. പിന്നീട് കച്ചവടത്തിനായി ഈ നാണയങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും അതിന്റെ മൂല്യത്തിനനുസരണ മായിട്ടായിരുന്നില്ല കച്ചവടം നടത്തിയിരുന്നത്. കൈമാറ്റ സംവിധാനത്തിലെ എന്നതുപോലെ ഇതും മറ്റൊരു സംവിധാനം മാത്രമായിരുന്നു.

മറ്റുവസ്തുക്കളിലില്ലാത്ത ഒരു ഉപയോഗമൂല്യം സ്വര്‍ണത്തിനുണ്ട്. ഇതു മനസിലാക്കി തുടങ്ങിയതോടെയാണ് പലരും സ്വര്‍ണം ശേഖരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്. ആഡംബര വസ്തു എന്നതിനേക്കാള്‍ പണമാകുന്ന ചരക്ക് എന്ന നിലയില്‍ സ്വര്‍ണത്തിനു പിന്നീട് പ്രാധാന്യമുണ്ടായി. ഉല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍ ചരക്കായി മാറുന്നതോടെ ചരക്കുകളുടെ ലോകത്തിന്റെ അന്തിമമായ രൂപം പണമായി (സ്വര്‍ണം) മാറി. ഇതിലൂടെ അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ സാമൂഹിക സ്വഭാവം നഷ്ടപ്പെടുകയും വ്യക്തികളായി ബന്ധങ്ങള്‍ രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഉല്‍പാദകര്‍ തമ്മിലുള്ള സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങള്‍ അനാവരണം ചെയ്യുന്നതിനു പകരം യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മറച്ചുവയ്ക്കുകയാണു ചെയ്യുന്നത്. അത് പണരൂപത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും സ്വകാര്യ സമ്പാദ്യമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ചരക്കുല്‍പാദനത്തിന്റെ സാമൂഹിക സ്വഭാവം നഷ്ടപ്പെടുത്തുകവഴി സംഭവിക്കുന്നത് അദ്ധ്വാനം ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുകയാണ്. ഇത്തരത്തില്‍ അദ്ധ്വാനിക്കുന്നവരും അദ്ധ്വാനത്തെ ചുഷണം ചെയ്യുന്നവരും എന്ന നിലയില്‍ പണബന്ധത്തിലൂടെ സമൂഹം വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന മാത്ര ഭൂമി ആയതിനാല്‍ ഭൂമി കൈവശമുള്ളവര്‍ക്കാണ് ഇവിടെ മുന്‍തൂക്കം ഉണ്ടായിരുന്നത്.

തൊഴിലിന്റെ സാമൂഹിക സ്വഭാവം നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെയാണ് തൊഴിലാളികള്‍ കൂലി അടിമകളായി മാറാന്‍ തുടങ്ങിയത്. അവര്‍ക്കുകൈവശമുള്ളത് തൊഴില്‍ മാത്രമായിരുന്നതിനാല്‍ അദ്ധ്വാനം വിറ്റ് ഉപജീവനം കഴിക്കേണ്ടിവന്നു. കേരളത്തില്‍ മാത്രമല്ല ലോകത്തെവിടെയും പണിയെടുക്കുന്നവരുടെ അവസ്ഥ ഇതായിരുന്നതിനാല്‍ അദ്ധ്വാനിക്കുന്നവരും അദ്ധ്വാനത്തെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നവരും എന്ന നിലയില്‍ സമൂഹം വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥ പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ കാണാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരു പ്രധാന വസ്തുത ഉള്ളവനും ഇല്ലാത്തവനും എന്നതിലുപരി ജാതീയമായ മേല്‍ക്കീഴു ബന്ധമാണ് ഇവരെ തരം തിരിച്ചിരുന്നത്. തൊഴിലെടുക്കുന്നത് മാന്യമായൊരു സംസ്‌ക്കാരമായി ആരും കണ്ടിരുന്നില്ല. തൊഴിലിനായി കേരളത്തിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റം ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. ഇവയെ യഥേഷ്ടം ഉപയോഗിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത് വരേണ്യതയും സമ്പത്തിന്റെ അധികാരവുമായിരുന്നു. ഇതിനിടയില്‍പ്പെട്ട തൊഴിലാളികള്‍ക്ക് അവരുടെ അസ്ഥിത്വംതന്നെ നഷ്ടമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവരുടെ ആകെയുള്ള ബന്ധം തൊഴിലിനോടു മാത്രമാകുകയും സാമൂഹിക ബന്ധം ക്രമേണ നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അതുവഴി അവര്‍ അധികാരത്തിന്റെ എല്ലാ ഘടനക്കും പുറത്താവുകയും ചെയ്തു.