"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2016, ഡിസംബർ 6, ചൊവ്വാഴ്ച

കവിതയില്‍ ജീവിതമെഴുതിയ കവി എ അയ്യപ്പന്‍



സ്വന്തം മുറിയില്ലാത്ത കവി

എന്റെ കവിതയുടെ ഭയത്തിന്റെ തുറമുഖത്തില്‍ വന്നു
നില്ക്കുന്നവര്‍ക്കും
കണ്ണീരിന്റെ നനവില്‍ അലിയുന്നവര്‍ക്കും
വജ്രസമാനമായ എന്റെ പ്രേമത്തിന്റെ, വര്‍ഗശത്രുക്കളോടുള്ള
വാത്സല്യക്കേട് അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ളവര്‍ക്കും
അഭയം തന്ന ഹൃദയങ്ങള്‍ക്കും
എന്റെ ജീവിതത്തിന് അടിവരയിട്ടുതന്നവര്‍ക്കുമാണ്
എന്റെ കവിതകള്‍.


സത്രത്തിലിരുന്നും അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞ് അത്താണിചാരിയിരുന്നും
സുഹൃത്തിന്റെ മുറിയില്‍ അവന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തിയും
റെയില്‍വേസ്‌റ്റേഷനുകളില്‍ ചിലപ്പോള്‍ സെന്‍ട്രല്‍ ലൈബ്രറിയിലെ കല്ലില്‍വെച്ച് കുറിച്ചിട്ടുള്ളതാണ് എന്റെ കവിതകള്‍.

ഞാന്‍ കാട്ടിലും കടലോരത്തുമിരുന്ന്
കവിതയെഴുതുന്നു, സ്വന്തമായൊരു മുറിയില്ലാത്തവന്‍
എന്റെ കാട്ടാറിന്റെ അടുത്തുവന്നു നിന്നവര്‍ക്കും
ശത്രുവിനും സഖാവിനും സമകാലീന ദുഃഖികള്‍ക്കും
ഞാനിതു പങ്കുവെക്കുന്നു.
ചിലപ്പോള്‍ കവിത നിറച്ച ഒരു കോപ്പ വിഷം കൊടുക്കുന്നു.
ഇല്ലെങ്കില്‍ സ്‌നേഹത്താല്‍ തുള്ളിക്കണ്ണുനീര്‍.

ഗധവും അഗാധവുമായ വഴികളിലൂടെ വന്ന് ഒറ്റയാനായി
ഞാന്‍ നിലവിളിക്കുന്നു.
രുചിഭേദമനുസരിച്ച് ഈ ചില്ലുപാത്രത്തില്‍ നിന്ന്
ഓരോ കവിളെടുക്കുക; രക്തം, കണ്ണുനീര്‍, ദ്രവരൂപത്തിലായ അമ്ലം.

അക്ഷരമാറിയാത്തവരായിരുന്നു എന്റെ അമ്മ.
പരീക്ഷാഫലങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ ഒന്നാമനായിരുന്നില്ല.

ഈ കടലാസിന്റെ കവിതയില്ലാത്ത മാര്‍ജിനുകളില്‍
നിങ്ങളുടെ പൂരണങ്ങള്‍ ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു.

ദ്രാവിഡനായ ഞാന്‍ സമൂഹത്തിന്റെ വരാന്തയിലൂടെ
ഒറ്റക്കു പോകുന്നു.

ചിലര്‍ കല്ലെറിയുകയും ചിലര്‍ പൂവെറിയുകയും ചെയ്യുന്നു.
ജീവപര്യന്തം ഞാന്‍ കവിതയുടെ തടവില്‍ക്കഴിയാന്‍
വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

നിങ്ങള്‍ എന്റെ അതിഥേയനും അറിവുമാകുന്നു.
ഉപ്പില്‍ വിഷം ചേര്‍ക്കാത്തവനും ഉണങ്ങാത്ത മുറിവിനു
വീശിത്തന്നവനും
നന്ദി.

- എ അയ്യപ്പന്‍.

*1993 ല്‍ മള്‍ബറി ബുക്‌സ് കോഴിക്കോട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എ അയ്യപ്പന്റെ കറുപ്പ് എന്ന കവിതാ സമാഹാരത്തിന് കവി തന്നെ കൊടുത്തിട്ടുള്ള ആമുഖമാണിത്.