"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2017, ഏപ്രിൽ 28, വെള്ളിയാഴ്‌ച

അയിത്തം കേവലം സാമൂഹിക പ്രശ്‌നമല്ല; ഏറ്റവും ഉന്നതമായ രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്‌നമാണ്....!!!! അംബേഡ്കര്‍ പറഞ്ഞു.....

(ഡോ. അംബേഡ്കര്‍ സമ്പൂര്‍ണകൃതികള്‍. വാല്യം 10. പേജ് 16, 17)

കഴിഞ്ഞകാലങ്ങളില്‍ അപമാനിതരാകാനും പരമദാരിദ്ര്യമനു ഭവിക്കാനുമായിരുന്നു അസ്പൃശ്യരുടെ വിധി. ഹൈന്ദവസംസ്‌കൃ തിയില്‍കീഴില്‍ സമീപകാലത്തെങ്ങും അവര്‍ക്ക് അതില്‍നിന്ന് മോചനമുണ്ടാകുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല. ഇത്തരം അസ്പൃശ്യ സംവിധാനത്തില്‍ അധപ്പതനത്തിന്റേയും ദാരിദ്ര്യത്തിന്റേയും ആഴം എത്രയുണ്ടെന്ന് ഇന്ത്യക്കാര്‍ തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടു ള്ളതായി തോന്നുന്നില്ല. അധസ്ഥിത വിഭാഗക്കാരുടേയും ആദിവാസികളുടേയും അവശതകളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷണം നടത്താന്‍ 1928 ല്‍ ബോംബെ ഗവണ്മെന്റ് നിയോഗിച്ച കമ്മിറ്റിയുടെ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ വളരെ പ്രസക്തമാണ്.


'അശുദ്ധനായ ഒരു വ്യക്തിയോ അശുദ്ധമായ ഒരു വസ്തുവോ അറപ്പുളവാക്കുമെന്ന് വിചിത്രമായി കരുതേണ്ട കാര്യമില്ല. കാരണം മലിനതയെന്ന ആശയം അതില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ മലിനത അസ്പൃശ്യനായ ഒരാളില്‍ ആരോപിക്കുന്നത് അവിവേകമാണ്, ഖേദകരമാണ്. കേവലം ജനനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഒരാളെ അസ്പൃശ്യനായി മുദ്രകുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അസ്പൃശ്യനായി ജനിച്ച ഒരാള്‍ വ്യക്തിപരമായ വിശുദ്ധിയുടെ കാര്യത്തില്‍ ജാതിഹിന്ദുവിനേക്കാള്‍ എത്ര മികവ് പുലര്‍ത്തിയാലും അയാള്‍ അസ്പൃശ്യനായിത്തന്നെ അവശേഷി ക്കുന്നു. തന്റെ വിധിയില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാന്‍ യാതൊരു മാര്‍ഗവും അയാള്‍ക്കില്ല. ഇതിനേക്കാളെല്ലാം അത്ഭുതകരമായ വസ്തുത, യാഥാസ്ഥിതികനായ ഒരു ഹിന്ദുവിന് മുസ്ലീങ്ങളേയും പാഴ്‌സികളേയും ക്രിസ്ത്യാനികളേയും സ്പൃശ്യരായി കാണാന്‍ വിഷമമില്ലെന്നാണ്; അയാളുടെ മതവിശ്വാസവും ജീവിതരീതിയും ജീവിതവീക്ഷണവും അവരുടേതില്‍ നിന്ന് തികച്ചും ഭിന്നമാണെ ങ്കില്‍ക്കൂടി. ഈ മനോഭാവം അസ്പൃശ്യരുടെ അവസ്ഥയെ കൂടുതല്‍ ഗൗരവതരമാക്കുന്നു. യാഥാസ്ഥിതിക ഹിന്ദുക്കളുടെ ഭാഗത്തുനിന്നനുള്ള ഈ വിവേചനം നീതീകരിക്കാനാവാത്തതാണ്. ഗ്രാമങ്ങളിലെ യാഥാസ്ഥിതിക ഹിന്ദുക്കളുടെ സ്വാധീനത്തില്‍പ്പെട്ട മുസ്ലീങ്ങള്‍, പാഴ്‌സികള്‍, ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ എന്നിവര്‍ പോലും അസ്പൃശ്യരോട് അയിത്തം കാണിക്കാറുണ്ട്, അവര്‍ വിശ്വസി ക്കുന്ന മതങ്ങള്‍ നേരേ മറിച്ചാണ് അവരെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതെ ങ്കിലും. നമ്മളെ ഏറ്റവുംകൂടുല്‍ ബാധിക്കാവുന്ന പ്രശ്‌നമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാവുന്നത് അയിത്തമെന്നാല്‍ മാറ്റിനിര്‍ത്തലും അപകര്‍ഷതയുംകൂടി ഉള്‍പ്പെടുന്നു എന്നുള്ളതാണ്. അയിത്തം എന്ന നിലയില്‍ പ്രത്യേകമായി ആരോപിക്കാവുന്ന ദോഷങ്ങള്‍ വേറേയുമുണ്ട്. ഒരു യാഥാസ്ഥിതിക ഹൈന്ദവസമൂഹത്തില്‍ പൊതു സ്‌കൂളുകളില്‍ അസ്പൃശ്യര്‍ക്ക് പ്രവേശനമില്ല, അത്തരം സ്‌കൂളുകള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ചെലവില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവയാ ണെങ്കില്‍ക്കൂടി. വേണ്ടത്ര യോഗ്യതകളുണ്ടെങ്കിലും അയിത്ത ത്തിന്റെ പേരില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ സര്‍വീസില്‍ അസ്പൃശ്യര്‍ക്ക് നിയമനം നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നു. ആചാരപ്രകാരം ഈ വിഭാഗ ങ്ങള്‍ക്ക് മാത്രമൊഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന ചില തസ്തികകള്‍ ഉണ്ടെന്ന കാര്യം വിസ്മരിക്കുന്നില്ല. പൊതുധനംകൊണ്ട് പരിപാലിച്ചു പോരുന്ന കിണറുകളില്‍ നിന്ന് വെള്ളമെടുക്കാന്‍ അയിത്തം അവരെ അനുവദിക്കുന്നില്ല. ഈ വീക്ഷണകോണിലൂടെ നോക്കു മ്പോള്‍ അയിത്തം കേവലം സാമൂഹിക പ്രശ്‌നമല്ല. ഏറ്റവും ഉന്നതമായ രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്‌നമാണ്. സ്റ്റേറ്റിലെ പ്രജകളുടെ പൗരാവകാശങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനപ്രശ്‌നങ്ങളെ അത് ബാധിക്കുന്നു'