"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2017, മേയ് 29, തിങ്കളാഴ്‌ച

ഗ്രന്ഥത്തോടുകൂടിയുള്ള മതത്തിന്റെ സാമൂഹിക പ്രാധാന്യം....!!! അംബേഡ്കര്‍ പറഞ്ഞു....


(ഡോ. അംബേഡ്കര്‍ സമ്പൂര്‍ണകൃതികള്‍. വാല്യം 10. പേജ് 68, 69)

ഗ്രന്ഥത്തോടുകൂടിയുള്ള മതത്തിന്റെ സാമൂഹിക പ്രാധാന്യം കിടക്കുന്നത്, അതില്‍ അടങ്ങിയിട്ടുള്ള മതം സത്യമാണെന്ന ധാരണ നല്കി ജനമനസ്സുകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു എന്ന വസ്തുതയിലാണ്. ഗ്രന്ഥം മതത്തിന് ജനങ്ങളുടെ മേല്‍ അധീശത്വം നല്കുന്നു. അവരില്‍ സമ്മതത്തോടെയുള്ള അനുസരണം ജനിപ്പിക്കുന്നു.


മതഗ്രന്ഥമുള്ളതുകൊണ്ട് ഒരു ഗ്രന്ഥം സത്യമാണെന്ന് തോന്നാമെങ്കിലും തെറ്റായ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍ അതില്‍ കടന്നുകൂടിയാല്‍, അത്തരം തോന്നല്‍ നാശത്തില്‍ നിന്ന് അതിനെ രക്ഷിക്കുകയില്ല. മനുഷ്യന്‍ തെറ്റായ സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ പുറകേ പോയേക്കാം, പക്ഷെ, അവന്റെ പ്രായോഗിക ജ്ഞാനം അധികകാലം തെറ്റായ സിദ്ധാന്തത്തിനു പുറകേ പോകാന്‍ അവനെ അനുവദിക്കുകയില്ല. അതുകൊണ്ട്, ഒരു സാമൂഹിക വിഭാഗത്തിന്റെ മതവിശ്വാസങ്ങള്‍ സത്യമല്ലെങ്കില്‍ കാലക്രമത്തില്‍ ഒരു മതം സത്യമല്ലാതായിത്തീരും.

ഇവിടെയാണ് പ്രകൃത്യായുള്ള മതവും (അനാത്മിക മതം) ദൈവവെളിപാടുള്ള മതവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തിന്റെ സാമൂഹിക പ്രസക്തി. അനാത്മിക മതത്തെയപേക്ഷിച്ച് വെളിപാട് മതത്തിന് ഉത്കൃഷ്ടതയുണ്ട്. ചരിത്രപരമായ ചില മതരൂപങ്ങള്‍ക്കായി നിരവധി എഴുത്തുകാര്‍ അനാത്മിക മതത്തെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ജനങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കും അവര്‍ ജീവിക്കുന്ന പരിസരവും തമ്മിലുള്ള സമ്പര്‍ക്കത്തിന്റെ ഫലമായി, ജനങ്ങളുടെ വളര്‍ച്ചയോടൊപ്പം മറ്റുള്ളവയും വളരുന്നു. അനാത്മിക മതം മനുഷ്യന്‍ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നതാണ്. സത്യബോധവും മനുഷ്യ മനസ്സാക്ഷിയുടെ ശബ്ദവുമാണ് അതിന്റെ അംഗീകാരം. വെളിപാടുമതം മനുഷ്യന്റെ വരുതിയില്‍ നില്ക്കുന്നില്ല. അത് മനുഷ്യസൃഷ്ടിയുമല്ല, ദൈവസൃഷ്ടിയാണ്. അതിന്റെ അംഗീകാരവും പരമമായ സത്യവും പരമമായ നന്മകളുമുള്ള ദൈവത്തിന്റേതാണ്. മതത്തെ ദൈവികമാക്കുകയാണ് വെളിപാടും മറ്റും ചെയ്യുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അത് അലംഘനീയവും വിമര്‍ശനാതീതവുമാണ്.