"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2017, ജൂലൈ 1, ശനിയാഴ്‌ച

യൂറോപ്പിലെ അടിമയുടെ ഉടമയും ഇന്ത്യയിലെ സവര്‍ണമേലാളനും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം...!!!! അംബേഡ്കര്‍ പറഞ്ഞു...


(ഡോ. അംബേഡ്കര്‍ സമ്പൂര്‍ണകൃതികള്‍. വാല്യം 9. പേജ് 109)

ഒരു മനുഷ്യജീവിയെന്ന നിലക്കുള്ള അടിമയുടെ വ്യക്തിമഹത്വം തകര്‍ക്കുന്നതില്‍ നിന്ന് റോമന്‍ നിയമത്തെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് മതം അടിമയെ രക്ഷിച്ചു. ചങ്ങാത്തത്തിനും മനുഷ്യര്‍ തമ്മിലുള്ള കൂട്ടായ്മക്കും അവന്‍ അയോഗ്യനാണെന്ന് റോമന്‍ മതം നിഷ്‌കര്‍ഷിച്ചില്ല. റോമന്‍ അടിമയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഏറ്റവും മഹത്തായ ദൈവകൃപയായിരുന്നു ഇത്. അടിമയില്‍ നിന്ന് മലക്കറികളും പാലും വെണ്ണയും വാങ്ങാനോ, അവന്റെ കയ്യില്‍ നിന്ന് വെള്ളമോ വൈനോ കുടിക്കാനോ റോമന്‍ സമൂഹം വിലക്കിയിരുന്നെങ്കിലുള്ള അവസ്ഥ ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കൂ. അടിമയെ സ്പര്‍ശിക്കാനോ, അവന്റെ ഭവനങ്ങളില്‍ പ്രവേശി ക്കാനോ അവുമൊത്ത് കാറില്‍ സഞ്ചരിക്കാനോ റോമന്‍ സമൂഹം വിലക്കിയിരുന്നെങ്കിലുള്ള അവസ്ഥ ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കൂ.



എങ്കില്‍, അര്‍ധകാടത്വത്തില്‍ നിന്ന് പരിഷ്‌കൃതമായ ഒരവസ്ഥ യിലേക്ക് ഉയരാന്‍വേണ്ട പരിശീലനം കൊടുക്കാന്‍ അവന്റെ യജമാനന് കഴിയുമായിരുന്നോ? തീര്‍ച്ചയായും കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അടിമയെ അസ്പൃശ്യനായി കണക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് അവനുവേണ്ട പരിശീലനം നല്കി ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുവരുവാന്‍ യജമാനന് കഴിഞ്ഞത്. അതുകൊണ്ട് നാം വീണ്ടും പഴയ നിഗമനത്തില്‍ എത്തിച്ചേരുകയാണ്. അതായത്, അടിമയെ രക്ഷിച്ചത് സമൂഹം അവന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിന് നല്കിയ അംഗീകാരമാണ്. അസ്പൃശ്യന്റെ നാശത്തിന് ഇടയാക്കിയത് ഹിന്ദുസമൂഹം അവന്റെ വ്യക്തിത്വത്തെ അംഗീകരിക്കാത്തതു കൊണ്ടാണ്. അശുദ്ധനായ ഒരു വ്യക്തിയായി അവനെ കണക്കാ ക്കിയിട്ടുള്ളതുകൊണ്ടാണ്. ഈ അശുദ്ധി ആളുകളുമായുള്ള കൂട്ടായ്മക്കും പൊതുവായ ഇടപാടുകള്‍ക്കും അവനെ അയോഗ്യ നാക്കിയതുകൊണ്ടാണ്.