"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2017, ജൂലൈ 16, ഞായറാഴ്‌ച

ആദിവാസികളെ മനുഷ്യരായി പരിഗണിക്കാന്‍ ഹിന്ദുക്കള്‍ തയാറാകാത്തിടത്ത് ക്രിസ്ത്യന്‍ മിഷണറിമാര്‍ രക്ഷാപ്രവര്‍ത്തനം ചെയ്തു...!!! അംബേഡ്കര്‍ പറഞ്ഞു....


(ഡോ. അംബേഡ്കര്‍ സമ്പൂര്‍ണകൃതികള്‍ വാല്യം 1. പേജ് 61, 62)

ഒഴിവാക്കപ്പെടുകയും ഭാഗികമായി ഉള്‍ച്ചേര്‍ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത മേഖലകളെപ്പറ്റിയുള്ള സമീപകാല ചര്‍ച്ചകള്‍ ഇന്ത്യയിലെ ആദിവാസികളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിക്കാന്‍ സഹായ കമായിട്ടുണ്ട്. ആദിവാസികളുടെ അംഗസംഖ്യ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ പക്ഷം 13 ദശലക്ഷമാണ്. പുതിയ ഭരണഘടനയില്‍ നിന്ന് അവരെ ഒഴിച്ചു നിര്‍ത്തിയതിന്റെ ഔചിത്യമോ അനൗചിത്യമോ ഇവിടെ പരിഗണിക്കുന്നില്ല. എന്നാല്‍ ഒരു വസ്തുത എടുത്തു പറയേണ്ടതുണ്ട്: സഹസ്രാബ്ദങ്ങളുടെ സാംസ്‌കാരിക പാരമ്പര്യത്തില്‍ ഊറ്റം








കൊള്ളുന്ന ഒരു രാജ്യത്ത് ഈ ആദിവാസികള്‍ അവരുടെ പ്രാകൃതവും അപരിഷ്‌കൃതവുമായ നിലയില്‍ത്തന്നെ ജീവിതം തുടരുന്നു. അവര്‍ പരിഷ്‌കൃതരല്ലെന്നു മാത്രമല്ല, അവരില്‍ ചിലരുടെ ചെയ്തികള്‍ അവരെ കുറ്റവാളികളുടെ ഗണത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്താന്‍ പോന്നതുമാണ്. നാഗരികതയുടെ നടുവില്‍ 13 ദശലക്ഷം മനുഷ്യര്‍ മൃഗാവസ്ഥയില്‍ പരമ്പരാഗത കുറ്റവാളി കളായി ജീവിതം നയിക്കുന്നു! ഇതില്‍ ഹിന്ദുക്കള്‍ക്ക് ഒരിക്കലും ലജ്ജ തോന്നിയിട്ടില്ല. എന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍ മറ്റെങ്ങും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പ്രതിഭാസമാണിത്. ലജ്ജാകരമായ ഈ സ്ഥിതിവിശേഷത്തിന് കാരണമെന്ത്? ഈ ആദിവാസികളെ പരിഷ്‌കാരത്തിന്റെ പടിവാതിലിലേക്കും അന്തസ്സുറ്റ, ഒരു ജീവിത ശൈലിയിലേക്കും പിടിച്ചു കയറ്റാന്‍ ഒരു പരിശ്രമവും നടത്താതി രുന്നതെന്തുകൊണ്ടാണ്? ആദിവാസികളുടെ മൃഗാവസ്ഥക്കു നിദാനം ജന്മസിദ്ധമായ മൂഢതയാണെന്നു പറയാന്‍ ഹിന്ദുക്കള്‍ തുനിഞ്ഞെന്നു വരാം. എന്നാല്‍ ആദിവാസികള്‍ മൃഗാവസ്ഥയില്‍ കഴിയുന്നത്, അവരെ പരിഷ്‌കരിക്കാനും, അവര്‍ക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം നല്കാനും, അവരെ സമുദ്ധരിക്കാനും അവര്‍ക്ക് വൈദ്യസഹായം നല്കാനും, അവരെ നല്ല പൗരന്മാരാക്കിത്തീര്‍ക്കാനും ഹിന്ദുക്കള്‍ ഒരു ശ്രമവും നടത്താതിരുന്നുതുകൊണ്ടാണെന്ന് അവര്‍ സമ്മതിച്ചു തരില്ല. എന്നാല്‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ ക്രിസ്തീയ മിഷനറിമാര്‍ ചെയ്തു പോരുന്നത് ഒരു ഹിന്ദുവിന് ചെയ്യാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ലേ?