"Until the lions have their own historians the history of the hunt will always glorify the hunter...."
- Chinua Achebe

2018, ജനുവരി 9, ചൊവ്വാഴ്ച

അല്ലാഹുപനിഷത്ത്...?



ഹിന്ദുമതം വളരെ അനുകൂലനക്ഷമമായ മതമാണെന്നും അതിന് ഏതിനോടും പൊരുത്തപ്പെടാനും എന്തിനേയും ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കഴിയുമെന്നും പറയുന്ന കുറേ ഹിന്ദുമത പ്രണേതാക്കളുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. മതത്തിന്റെ അത്തരമൊരു കഴിവിനെ അഭിമാനകരമായൊരു തത്വമായി അധികംപേര്‍ കണക്കാക്കുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല. ഒരു ശിശുവിന് മലം ഭക്ഷിക്കാനും ദീപനം നടത്താനും കഴിയുമെന്നത് വലിയൊരു കാര്യമായി ആരും കരുതുകയില്ല. അത് മറ്റൊരു കാര്യം. സ്വയം പൊരുത്തപ്പെടാന്‍ ഹിന്ദുമതത്തിനു കഴിയുമെന്നതു ശരിതന്നെയാണ്. അതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ദൃഷ്ടാന്തമാണ് അല്ലാഹുപനിഷത്തിന്റെ രചന. അക്ബറുടെ കാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദിന്‍ ഇലാഹിക്ക് ഹിന്ദുമതത്തില്‍ ഒരു സ്ഥാനം നല്കാനും അതിനെ ഹൈന്ദവദര്‍ശനത്തിന്റെ ഏഴാംപദ്ധതിയായി അംഗീകരിക്കാനും ബ്രാഹ്മണര്‍ രചിച്ചതാണ് അല്ലാഹുപനിഷത്ത്. ഹിന്ദുമതത്തിന് പലതും സ്വാംശീകരിക്കാന്‍ കഴിയും. ഗോമാംസഭോജിയായ ഹിന്ദുമതത്തെ (കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ ബ്രാഹ്മണമതം, അതായിരുന്നു ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിലെ യഥാര്‍ത്ഥ നാമം) അഹിംസാസിദ്ധാന്തം അന്തര്‍ലയിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സസ്യഭോജിയായ ഒരു മതമാക്കിമാറ്റാന്‍ കഴിഞ്ഞു. എന്നാല്‍ ഹിന്ദുമതത്തിന് ഒരിക്കലും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ഒരു കാര്യമുണ്ട്. അയിത്തജാതിക്കാരെ അന്തര്‍ലയിപ്പിക്കാന്‍വേണ്ടി സ്വയം പൊരുത്തപ്പെടാന്‍, അഥവാ അയിത്തത്തിന്റെ തടസ്സം ഒഴിവാക്കാന്‍. മി. ഗാന്ധിയുടെ രംഗപ്രവേശനത്തിനുമുമ്പ് അയിത്തത്തിന്റെ കറ നീക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച ധാരാളം പരിഷ്‌കര്‍ത്താക്കളുണ്ടായിരുന്നു. അവരെല്ലാം പരാജയപ്പെടുകയായിരുന്നു. കാരണം വ്യക്തം. ഹിന്ദുക്കള്‍ക്ക് അയിത്തജാതിക്കാരെ ഒരു കാര്യത്തിലും പേടിക്കേണ്ടതില്ല. അയിത്തോച്ചാടനംകൊണ്ട് ഒരു നേട്ടവുമില്ലതാനും. ഹിന്ദുക്കള്‍ ഗോമാംസഭക്ഷണമുപേക്ഷിച്ചത്, ഉപേക്ഷിച്ചില്ലെങ്കില്‍, ബുദ്ധമതം അതിനെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തുമെന്ന ഭയംകൊണ്ടാണ്. ഹിന്ദുക്കള്‍ അല്ലാഹുപനിഷത്ത് രചിച്ചത് പുതിയൊരു മതസ്ഥാപനത്തിന് അക്ബറെ സഹായിക്കുകവഴി അവര്‍ക്ക് പലതും നേടാനുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ്. രചയിതാക്കള്‍ക്ക് സാമ്പത്തികനേട്ടമുണ്ടായി. ഇസ്ലാമിനേക്കാള്‍ കുറഞ്ഞ മര്‍ദ്ദനവും കീഴ്‌പെടുത്തലും നല്കുന്ന ഒരു മതം സ്ഥാപിച്ചുകിട്ടാനും അതുപകരിച്ചു. ഈവക നേട്ടങ്ങളൊന്നും അയിത്തജാതിക്കാരുടെ പക്കല്‍നിന്നു കിട്ടാനില്ല. അയിത്തജാതിക്കാര്‍ക്കിടയില്‍ ഏറ്റവും വലിയ ശുഭപ്രതീക്ഷയുള്ളവര്‍ക്കുപോലും ഹിന്ദുക്കള്‍ അയിത്തമെന്ന ശാപത്തിന് ഉടനടി അറുതിവരുത്തുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുക വയ്യ.(ഡോ. അംബേഡ്കര്‍ സമ്പൂര്‍ണകൃതികള്‍. വാല്യം 16. പേജ് 184, 185)